Դեմագոգիա. շահադիտական նպատակներից մինչև կասկածներ ու վախ

Դեմագոգները չեն լուսավորում մարդկանց, այլ վերջիններիս խճճում են և դնում սխալ ուղու վրա։ Որպես կանոն, նրանք դիմում են ոչ թե անձանց բանականությանը և բարի կամքին, այլ՝ մութ զգացումներին և շահադիտական կրքերին։ Զրկված լինելով պատասխանատվության զգացումից՝ չեն ներկայացնում գործի իրական իրավիճակը և բացատրում այն, այլ ներկայացնում են այնպես, իչպես իրենց է ձեռնտու։ Ներկայացնելով որևէ իրավիճակ կամ գործընթաց, դեմագոգները ոչ թե ապացուցում, այլ՝ հմայում կամ վախեցնում` փորձելով մարդկանց մեջ արթնացնել կասկածի զգացում, սրել անվստահությունը:

Հայ հասարակական-քաղաքական իրականության մեջ հաճախ ենք հանդիպում վերը նշված «չափորոշիչներին» համապատասխանող քաղաքական գործիչների, քաղաքական ուժերի: Ցավալի է, որ հասարակաության մեջ առկա են նման տարրեր, սակայն քաղաքական պատմություններն ուսումնասիրելիս գրեթե անընդհատ հանդիպում ենք այդ բախտախնդիների խմբին: Հիմնականում նման կոնցեպտների հանդիպում ենք ասենք, երբ քաղաքական ուժերի որոշ ներկայացուցիչներ հայտարարում են, թե իշխանության գալու դեպքում իջեցնելու են էլեներգիայի, գազի և այլ սպառողական ապրանքների գները, չտալով որոշակի լուրջ հիմնավորումներ: Կամ գործիչներից մեկը նշում էր, թե իշխանության գալուց հետո անհապաղ ՀՀ տարածքից պետք է հանել ռուսական ռազմաբազան, չխոսելով դեպքերի հետագա զարգացումների և պետական անվտանգության առաջնայնության մասին:

Չգիտեմ` քանիսը գիտեն, որ «ժողովրդավարություն» բառը դասական հունարեն թարգմանվում է «դեմագոգիա»: Դա, իհարկե, խորհրդանշական աղավաղում է:

Կարելի է ասել նաև, որ դեմագոգիան անհասկանալի մի բան է, ի տարբերություն, ասենք, ազգայնականության: