Մենք զբաղվում ենք պետական մեքենայում առկա ցանկացած թերությունով. Վովա Վարդանով

Մարտի 21-ին տեղի ունեցավ Համպարփակ պաշտպանության և անվտանգության «Ոգեզէն» համակարգի երրորդ հավաքը: Միջոցառման ընթաքում թեմայի վերաբերյալ հարցեր ուղղեցինք Ողջ մնալու արվեստը (ՈՄԱ) ՀԿ նախագահ Վովա Վարդանովին:

-Պարո՛ն Վարդանով, ի՞նչ նպատակներ է իր առջև դրել «Ոգեզէն» հասարակական կազմակերպությունը և դրանք իրագործելու ո՞ր փուլում  է:

-Ցանկացած հասարակական կազմակերպություն զբաղված է պետության բացթողումները լրացնելով և չունի քաղաքական հավակնություններ: Երբ մարտական գործողությունների ժամանակ տեսնում ես, որ այս կամ այն հարցով պետությունն իրեն շատ անհաջողակի պես է պահել, ստիպված  միջամտում ես այդ գործողություններին:  2016թ-ից հետո տեսա, որ զինվորականների պատրաստվածությունը թույլ է, որի ապացույցները նկատելի եղան Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ: Դրանից հետո ՈՄԱ-ն սկսեց ռազմականացված դասեր տալ: 2020թ-ի պատերազմը մեզ ասաց, որ հրամանատարական անձնակազմը կառավարման առումով թերացել է, անձնակազմի կառավարումը կորցրել է: Մեր անօդաչուները մարտի դաշտում լուրջ հաջողություններ չեն գրանցել, ուստի զբաղվում ենք նաև անօդաչուների խնդրով: Մենք զբաղվում ենք պետական մեքենայում առկա ցանկացած թերությունով:

-Ի՞նչ արդյունքներ ունեք:

-Իմ կարծիքով ոչ բավարար, բայց բոլորը գովում են: Օրինակ՝ գմբեթի համար մենք հավաքել ենք մոտավորապես 25 000 դոլար, բայց պատրաստ է մոտ 74 գմբեթ, որի ծախսը գերազանցում է 160 000 դոլարը: Հիմա դա լա՞վ արդյունք է, թե՞ վատ: Հայաստանում երկրորդ գծում գմբեթների քանակը պետք է լինի մի քանի հազար:

-Կխնդրեի բացատրել ի՞նչ է գմբեթը և ի՞նչ նշանակություն ունի:

-Գմբեթեը ժողովրդական ինժեներական կառույց է երկրորդ գծում, որն ապահովում է միջդիրքային անվտանգությունը: Երբ թշնամին դիրքերի արանքով ներս է թափանցում՝ հնարավորություն ունենալով ոչնչացնելու մեր կրակակետը, սա այն պատճառով է, որ գմբեթի նման կառույցներ չեն եղել: Ես գմբեթն անվանում եմ  ժողովրդական կրակակետ: ՊՆ-ի և պետության մասնակցությունն առհասարակ զրո է, մինուս: Մենք կառուցում ենք աշխարհազորայինների և բնակիչների համար, բայց դրանց մեծ մասը զբաղեցրել է զինված ուժերը:

-Ինչո՞ւ պետք է ֆինասավորման գործընթացում մասնակցություն ունենա ժողովուրդը:

-Գմբեթը թույլ չի տա, որ բնակավայրն ընկնի Հադրութի օրը, ստեղծում է էվակուացիայի հնարավորություն: 

-«Ոգեզէնի» մեկ տարվա աշխատանքն եք ամփոփում: Եթե մի քանի նախադասությամբ ներկայացնեք, ապա ի՞նչ արդյունքներ կան:

 -«Ոգեզէնը» ազգ-բանակ կոնցեպտի քաղաքականացված լինելու պատճառով նոր առաջացած անուն է: Երբ ազգ-բանակ կոնցեպտը սկսեց քաղաքական շահարկումների ենթարկվել,  ստեղծեցինք նոր անուն, որն իմաստայի առումով ավելի ընդգրկուն է: 

Իսկ «Ոգեզէնը» հասե՞լ է այդ ազգ-բանակ կոնցեպտին:

-Ո՛չ, դրան դեռ շատ կա: Դրա ցուցիչը, որ մեր ազգը բանակ չէ, այն է, որ սրճարաններում նստած երիտասարդներ կան մարտական գործողությունների ժամանակ, որ պետական կառույցների աշխատողները ժամը 18:00-ից հետո գնում են տուն և այլն: Սա խոսում է նրա մասին, որ ազգ-բանակ կոնցեպտը չկա: Մենք «շինարարություն ենք անում» և նոր հիմքերն ենք փորում:

-Իսկ ե՞րբ սույները  տեղադրված կհամարեք:

-Երբ կանանք ներգրավված կլինեն պարտադիր զինծառայության մեջ: Երբ աղջիկները չեն ամուսնանա այն տղաների հետ, ովքեր բանակում չեն ծառայել և իրենց մայրերի ետևում են պախկվել, այդ ժամանակ ազգ-բանակ կառուցելու շանսերը մեծանալու են: 

Աննա Ավետիսյան