«Չի կա­րե­լի ար­գե­լել ձկնոր­սու­թյու­նը, հար­կա­վոր է կա­նո­նա­վո­րել այն». ի՞նչ կտա նոր որո­շու­մը

Past.am

Այսուհետ կես կգ-ից ցածր քաշով Սևանի սիգի վաճառքն օրենքից դուրս է, իսկ քաղաքացիներին կոչ է արվում նման դեպքեր արձանագրելուց ահազանգել համապատասխան մարմիններին: Բնապահպան Գագիկ Սուխուդյանը «Փաստի» հետ զրույցում ընդգծեց, որ նման որոշումը ճիշտ է և անգամ ուշացած: «Այս որոշումը բնապահպանների մոտ հույս է առաջացնում, որ Սևանի հարցերից մեկը կլուծվի: 500 գ քաշով սիգը գոնե մեկ անգամ արդեն ձվադրության գնացել է, ձկնկիթ է թողել:

Բացի այդ, վստահ եմ, որ ձկնորսների համար ավելի ձեռնտու է 500 գ և ավելի քաշ ունեցող ձկներ բռնել, քան փոքրերին. այդ դեպքում քաշն ավելի մեծ է, բարձր գներով կարող են վաճառել: Եվ, մեծ հաշվով, այսպես Սևանի սիգի պաշարները կմնան և կվերականգնվեն»,-ասաց բնապահպանը՝ շեշտելով, որ այստեղ նաև հասարակական հսկողությունն է կարևոր, թեպետ, ըստ նրա, քաղաքացիների կողմից սկզբնական շրջանում միանշանակ մոտեցում չի լինի: Նրա խոսքով, այս առումով կարևորվում է հատկապես առանձին բնապահպանների զգոնությունը: «Առհասարակ, ժամանակ է պահանջվում, որ հասարակությունը ևս հսկող լինի իր հայրենիքի մի մասի՝ Սևանի հարցում:

Ժամանակ է հարկավոր, որ այդ հարցում հասարակությունն օգնի կառավարությանը, իսկ կառավարությունը՝ հասարակությանը: Ամեն դեպքում, անգամ այս մի քանի օրը որոշակի պատկեր է ստեղծել: Որպես սպառող՝ կարող եմ ասել, որ խանութների սեփականատերերը ավելի զգոն են դարձել և արդեն հրաժարվում են փոքր, էժան ձկների առևտրից»,-նշեց նա: Գագիկ Սուխուդյանը համաձայն չէ այն կարծիքների հետ, թե ավելի ճիշտ կլիներ ընդհանրապես արգելել ձկնորսությունը. «Չի կարելի արգելել ձկնորսությունը, հարկավոր է կանոնավորել այն: Խոսքը նաև ժամկետները կանոնավորելու մասին է:

Օրինակ, ձմռանը մեկ կամ մեկուկես ամսվա արգելքը ճիշտ է: Հարկավոր է հսկել նաև ձկնորսական ցանցերը՝ հասկանալու, թե դրանց մեջ կես կիլոգրամանոց, մեկ կիլոգրամանոց, 100 գրամանոց, թե ավելի մեծ ձուկ կարող է տեղավորվել»: Մեր զրուցակցի խոսքով, ընդհանուր առմամբ, այս տարիների ընթացքում սիգի պաշարների առումով ոչ բավարար իրավիճակի ենք հասել: «Սիգի չափերը չէին բավարարում այն էկոլոգիական հավասարակշռությանը, որն անհրաժեշտ է նաև սիգի վերարտադրության հնարավորությունները խթանելու համար:

Բացի այդ, իհարկե, կարգ ու կանոն էլ չկար: Այն, որ այժմ մեկ կգ-ի համար 65 դրամ պետական տուրք սահմանվեց, դա ևս ճիշտ է: 65 դրամն առանձնապես մեծ թիվ չէ թե՛ տնտեսվարողի, թե՛ վերավաճառողի համար, բայց կարգ ու կանոնի մի մաս է: Կարծում եմ՝ կամաց-կամաց ապօրինի ձկնորսությունը կվերանա. եթե մարդը կարող է օրենքով վաճառել ու օրենքով ստանալ ձկնորսության թույլտվությունը, պայմանագիր կնքել, ինչո՞ւ պետք է ռիսկի դիմի: Այդպես արդար է թե՛ ձկնորսների, թե՛ սպառողների, թե՛, ի վերջո, Սևանի համար»: Ինչ վերաբերում է ձկան պաշարները վերականգնելու այլ անհրաժեշտ քայլերին, բնապահպանը նշեց, որ սա ամենակարևոր հարցն է:

«Սիգը մեր էնդեմիկ ձկնատեսակը չէ, մեր էնդեմիկ ձկնատեսակը Սևանի իշխանն է, որն ունի չորս տեսակ, ինչպես նաև կողակն ու բեղլուն: Ահա այս տեսակների հարցն ավելի բարդ է, քանի որ նրանք ավելի զգայուն են ջրի որակի տեսանկյունից, և դրանց ձվադրման ժամկետները ևս ուրիշ են: Առհասարակ պաշարները վերականգնելու համար առաջին հերթին հարկավոր է գետերը մաքրել:

Այն 28 գետերը, որոնք լցվում են Սևան, պետք է բերենք այն բնական վիճակին, ըստ որի, ձկները բնականոն կերպով և իրենց հատուկ էկոլոգիական ժամկետներում կձվադրեն ու կբազմանան գետերում: Իսկ հիմա մեր գետերի ջրի որակը, մեղմ ասած, այնքան ցածր է: Գետերի վրա քաղաքներ են, գյուղեր, որոնց համար գետերն աղբատար են: Գետերը շատ շտապ հարկավոր է մաքրել ու վերցնել պահպանության ու պաշտպանության տակ: Սա երկարատև, բայց անհրաժեշտ աշխատանք է: Հարկավոր է բոլոր գյուղապետերին հասկացնել, որ գյուղերով անցնող գետերը աղբատար չեն»,-եզրափակեց բնապահպանը: