Կրեմլի ցուցակը և նրա ազդեցության սահմանները

«Փաստ» օրաթերթի հյուրն է միջազգայնագետ Սուրեն Սարգսյանը

 

– Պարոն Սարգսյան, ինչո՞ւ հրապարակվեց Կրեմլյան կոչվող ցուցակը, այն ինչ–որ նպատա՞կ էր հետապնդում:

– Իրականում ցուցակը կազմվել է Կոնգրեսի պահանջով: Ընդամենը երեք ամիս առաջ Միացյալ Նահանգներն ընդունեց պատժամիջոցների վերաբերյալ օրենքը, որը նախատեսում էր պատժամիջոցներ կիրառել Ռուսաստանի, Իրանի և Հյուսիսային Կորեայի նկատմամբ: Նաև նախատեսվում էր, որ երեք ամսվա ընթացքում վարչակազմը, իսկ ավելի հստակ՝ ֆինանսների նախարարությունը, Կոնգրեսին ներկայացնի Ռուսաստանի ամենաազդեցիկ քաղաքական և տնտեսական գործիչների ցուցակը: Այսինքն՝ ամենահարուստ բիզնեսմենների և ամենաազդեցիկ քաղաքական գործիչների:

Եվ այն, ինչ ներկայացվեց ԱՄՆ Կոնգրեսին, այդ ցուցակն էր:

 

– Կարելի՞ է ասել, որ ցուցակում ընդգրկված լինելու փաստը այս մարդկանց գլխին կախված սուր է. ցանկացած պահի կարող են հայտնվել պատժամիջոցների տակ:

– Ո՛չ: Չի կարելի ասել, որովհետև նախ և առաջ ցուցակում արդեն իսկ կան մարդիկ, որոնց նկատմամբ կիրառվում են պատժամիջոցներ: Ցուցակի միջոցով ԱՄՆ Կոնգրեսն ընդամենը ցանկանում էր լրացուցիչ տեղեկություններ ունենալ Ռուսաստանի ամենահարուստ և ամենաազդեցիկ գործիչների մասին: Եվ բնավ չի նշանակում, թե ցուցակում ընդգրկված բոլոր մարդկանց նկատմամբ պետք է պատժամիջոցներ կամ սահմանափակումներ կիրառվեն:

Ցուցակում է ՌԴ արտաքին գործերի նախարարը, վարչապետը, նախագահի մամլո քարտուղարը, աշխատակազմի ղեկավարը և այլք: Այսինքն՝ սա ընդամենը ցուցակ է, որն ուղարկվել է ադմինիստրացիայի կողմից՝ Կոնգրեսին, և ըստ էության Կոնգրեսն է որոշելու, թե ցուցակի հետ ինչ պետք է անի: Բայց միանշանակ ասել, որ նրանում ներառված բոլոր գործիչների դեմ կիրառվելու են պատժամիջոցներ, ճիշտ չի լինի:

 

– Իսկ Ռուսաստանի նախագահի ընտրությունների վրա դա ազդեցություն կունենա՞:

– Չնայած ընդամենը երկու ամիս հետո Ռուսաստանի նախագահական ընտրություններն են, բայց ես չեմ կարծում, որ այդ պրոցեսի վրա ազդեցություն ունենա: Ե՛վ դրական, և՛ բացասական առումներով չի ազդելու գործող նախագահ և նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի վարկանիշի վրա: Այս առումով ռուսական կողմն անհանգստանալու ոչինչ չունի:

 

– Անգամ կա կարծիք, որ ցուցակը կարող է նպաստել, որպեսզի այդ մարդիկ առավել համախմբվեն Պուտինի շուրջ, քանզի հենց վերջինիս մերձավորներն են նրանք:

– Ես չեմ կարծում, որ մինչ այս ցուցակը Պուտինի մերձավորները կամ համախոհները նրա շուրջ համախմբված չէին: Եվ, այո՛, այս ցուցակում, իրոք, ներառված են նրա մտերիմները, ընկերները և ուղղակի ենթակայության տակ աշխատող մարդիկ:

 

– Նոր աշխարհակարգ կառուցելու ջատագովներին Պուտինի պարագան ձեռնտո՞ւ է: Նրանք կցանկանայի՞ն, որ հենց Պուտինը լիներ ՌԴ նախագահը:

– Թե ով կլինի Ռուսաստանի նախագահը, կարող է որոշել հենց Ռուսաստանի ժողովուրդը: Եվ եթե նա ցանկացավ, որ իր նախագահը Պուտինը լինի, հենց նա էլ կլինի: Նույն հաջողությամբ՝ երբ Միացյալ Նահանգների ժողովուրդը որոշեց, որ իր նախագահը Թրամփն է լինելու, Թրամփը եղավ: Որքան էլ եվրոպական և այլ շրջանակների դուր չգար Թրամփի տեսակը:

 

– Դրսից միջամտությունները բացառվո՞ւմ են:

– Խիստ հարաբերական է դրսից միջամտություն կոչվածը: Ի՞նչ է այն իրականում նշանակում: Դրսից միջամտությունը կարող է լինել ներքին գործընթացների մեջ խառնվելը, կարող է լինել միջազգային լրատվամիջոցներով դրական կամ բացասական տրամադրություններ ձևավորելը և այլն, և այլն: Այնպես որ, այդ միջոցները շատ տերբեր են: Եվ պետք է հասկանանք, թե ինչպիսի՞ ազդեցությունների վերաբերյալ է խոսքը ընթանում:

 

Գոհար Սարդարյան