Ժամանակակից ծնողների 10 գլխավոր սխալները. սա պետք է հիշի յուրաքանչյուր ծնող

Երբ ես մայր դարձա, կողքից միլիոնավոր խորհուրդներ էի լսում, թե ինչպես պետք է սիրեմ երեխաներիս, բայց ես երբեք դրանք չէի լսում, որովհետև քչերը գիտեն, թե ինչպես է պետք դաստիարակել ոչ միայն լսող, այլև երջանիկ երեխաների։ Ես ձեզ կոչ եմ անում այս հարցում պատասխանատվությունը վերցնել ձեզ վրա։ Ձեր գլխավոր առաջնահերթությունը պետք է դառնան երջանիկ, ոչ թե լսող երեխաները։ Դաստիարակության մեջ իմ հիմնական կանոնը հետևյալն է. «Պատրաստիր երեխայիդ ճանապարհի համար, սակայն նրանից մի խլիր ինքնուրույն այն անցնելու հնարավորությունը»։

10 սխալ, որ թույլ են տալիս ծնողները դաստիարակության մեջ։

Սխալ № 10. Դուք խոնարհվում եք ձեր երեխաների առաջ

Մեզանից շատերը փորձում են կատարյալ ծնողներ լինել։ Մեր երեխաները շատ ավելի լավ պայմաններում են ապրում, քան մենք ենք ապրել։ Մենք բավարարում ենք նրանց բոլոր քմահաճույքները, և երեխաները սկսում են մտածել, թե երկրագունդն իրենց շուրջն է պտտվում։ Եվ եթե հաջորդ անգամ հանկարծ չի ստանում իր ուզածը, շատ ծանր է տանում, շատ ավելի ծանր, քան հարևանի տղան, ում այդ ամենը չեն տալիս ծնողները։

Մենք չպետք է խոնարհվենք մեր երեխաների առաջ, մենք պետք է սիրենք նրանց։ Նրանք մեզ համար տիեզերքի կենտրոնն են, բայց իրենք դա չպետք է այդպես ընկալեն։

Սխալ № 9: Դուք ենթադրում եք, որ ձեր երեխաները իդեալական են

Շատ ծնողներ այսօր պատրաստ չեն իրենց երեխաների մասին որևէ բացասական կարծիք լսել։ Հենց որ ինչ–որ մեկը քննադատում է նրանց, անմիջապես բախվում է ծնողի բացասական վերաբերմունքին կամ նույնիսկ ագրեսիային։ Եթե ուսուցիչը ասում է ձեզ, որ ձեր երեխան իրեն լավ չի պահում և նեղացնում է համադասարանցիներին, ապա հետևություններ պետք է անել երեխայի մասին, այլ ոչ թե ուսուցիչների։

Սխալ № 8: Ձեր կյանքը ձեր երեխաներն են

Մենք հպարտանում ենք մեր երեխաներով։ Երբ իրենց մոտ ինչ-որ կարևոր բան է ստացվում, մենք ավելի երջանիկ ենք լինում, քան կլինեինք մեր սեփական հաջողությունների համար։ Բայց ամեն ինչ պետք է չափի մեջ լինի։ Դուք պետք է ունենաք ձեր սեփական կյանքը և ձեր հաջողությունները։ Եթե դուք ցանկանում եք, որ ձեր երեխան լիարժեք կյանք ապրի, ուրեմն՝ դուք էլ ձեր կյանքն ապրեք լիարժեք և նրա համար օրինակ ծառայեք։

Սխալ № 7: Դուք բոլոր որոշումները նրա փոխարեն եք ընդունում

Իհարկե, մենք բոլորս էլ ուզում ենք, որ մեր երեխան վատ պատմությունների մեջ չընկնի։ Իհարկե, ուզում ենք, որ նա գովերգի մեզ նրա համար, որ մենք նրա համար ամեն բան անում ենք։ Խնդիրը, սակայն, այն է, որ այդպիսի երեխան չի կարողանում ինքնուրույն մտածել։ Մի որոշեք ձեր երեխայի փոխարեն, թե ինչ է նա անելու, ինչպիսին է նա լինելու կամ ով է նա դառնալու։ Սիրո այս արտահայտումը ձեր կողմից հաստատ նրան օգուտ չէ։

Սխալ № 6: Մրցութային դաստիարակություն

Յուրաքանչյուր ծնող ուզում է, որ իր երեխան բոլորից լավը լինի, ավելի լավ սովորի, լավ սպորտային արդյունքներ ցույց տա։ Շատերը այնպես են տարվում դրանով, որ երեխան սկսում է ողջ կյանքը որպես մեկ անվերջանալի մրցույթ դիտարկել։ Ավելի լավ է սովորեցրեք երեխային, որ ամեն գնով ձեռք բերված հաղթանակը միակ բանը չէ, որ նշանակություն ունի։ Մարդուն բնորոշում են ոչ թե իր հաղթանակները, այլ նրա բնավորությունը։

Սխալ № 5 Դուք զրկում եք նրան մանկությունից

Որքան երջանիկ լինի ձեր երեխայի մանկությունը, այնքան ավելի երջանիկ մարդ նա կդառնա։ Ամենաճիշտ տարբերակը երեխային մանկությունից զրկելու նրան դասերով, պարապմունքներով, խմբակներով, օտար լեզուների ուսումնասիրությամբ, սպորտով ծանրաբեռնելն է։ Եվ դրան գումարած նաև ուզում ենք, որ նրանք մեզ տնային գործերում օգնեն։ Բայց չպետք է մոռանալ, որ յուրաքանչյուրը մանկություն ունենալու իրավունք ունի։

Սխալ № 4: Դուք ուզում եք ունենալ «ճիշտ», այլ ոչ թե «իսկական» երեխա

Մի փորձեք փոխել ձեր երեխայի մեջ այն, ինչը ձեզ դուր չի գալիս։ Մի ստիպեք նրան դառնալ այն մարդը, որ դուք պատկերացնում եք ձեր երազանքներում։ Թող նա դառնա այն, ինչ ինքն է ուզում դառնալ։ Թող նա լինի այնպիսին, ինչպիսին որ կա իր էությամբ։

Սխալ № 3: Դուք մոռանում եք այն մասին, որ արարքները խոսքերից կարևոր են

Մենք բոլորս էլ ուզում ենք մեր երեխաների աչքերում կատարյալ երևալ։ Մենք գիտենք՝ որպեսզի նա խելացի և բարի մեծանա, մենք պետք է նրա համար օրինակ ծառայենք։ Բայց մենք մոռանում ենք, որ բարոյական խրատները աշխատում են միայն մի դեպքում. եթե մենք ինքներս ենք դրանց հետևում։

Սխալ № 2: Դուք դատում եք ծնողների մասին նրանց երեխաներով

Երբ դուք անդաստիարակ երեխա եք տեսնում, անմիջապես մտածում եք, թե նա լավ ծնողներ չունի։ Սակայն դա միշտ չէ, որ այդպես է։ Մենք երբեք չգիտենք, թե որքան են մյուս ծնողներն անհանգստանում իրենց երեխաների համար։ Դրա համար չպետք է նաև դատողություններ անենք և մեղադրենք։

Սխալ № 1: Բնավորության թերագնահատում

Ամեն երեխա իր բնավորությունն ունի և իր ներքին բարոյական կողմնացույցը։ Սրանք շատ ավելի մեծ նշանակություն ունեն, քան ձեր բոլոր ջանքերը՝ նրան կատարյալ մարդ դարձնելու։ Մի փորձեք սովորեցնել նրան գրքերում գրված շաբլոններով։ Յուրաքանչյուրին հատուկ մոտեցում է պետք։ Կարևորը, ինչի մասին պետք է հոգ տանել, բնավորությունն է։ Միակ հնարավորությունը, որ պետք է տալ երեխային այն կոփելու համար, նրան ազատություն տալն է։ Մի թաքցրեք ձեր երեխային իրական աշխարհից։ Թող ձեր սերը նրա համար բանտ չդառնա։