Կարմիր գծի վրա. ո՞վ կլինի հաջորդը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այն, որ ՀՀԿ–ն վերածվել է եռացող կաթսայի, անվիճելի է: Այսինքն, ինչու միայն ՀՀԿ–ն: Մեր ներքաղաքական կյանքն է այսօր այդպիսին, չնայած ընդամենը երկու ամիս առաջ շատերը կանխատեսում էին երկարատև լճացում: Սակայն հետաքրքիր է, թե այդ կաթսայում հայտնված անհատներից ում կհաջողվի նվազագույն կորուստներով դուրս գալ: Հին համակարգի գծած լաբիրինթոսն այնքան խուճուճ է ու բազմաշերտ, որ մաս­ նավորաբար գործարար ՀՀԿ–ականները դեռևս չեն կողմնորոշվել, թե ինչ պետք է անեն կամ ասեն: Բնական է, որ նոր Հայաստան կառուցելու հեռանկարի հետ եկած «հարվածի» ալիքն առաջինն իրենց վրա պետք է զգային օլիգարխները, ովքեր անցած 20 տարիներին հասցրել էին դառնալ ՀՀԿ–ի հիմնական ֆինանսական հիմնասյուները: Եվ հիմա, երբ նոր Հայաստանում նրանց «ասողը» երկրում գործող օրենքը պետք է լինի, մեծ ու փոքր փողատերերից մինչև օլիգարխներ հայտնվել են այն կարմիր գծի վրա, որը իշխանության գալով գծեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը: Ու եթե, օրինակ, Հայաստանը մեջ–մեջ արածներից շատերը այս օրերին չեն կարող կարմիր գծից ո՛չ աջ և ո՛չ էլ ձախ գնալ, ապա ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավորի թափուր մնացած աթոռին տեր դարձած գործարար Հակոբ Հակոբյանը, հին օրերը հիշելով, հայտարարում է, որ բիզնեսմենները պարտադիր պետք է և՛ ԱԺ–ում, և՛ կառավարությունում լինեն: Տպավորությունն այնպիսին է, որ սույն գործարար–պատգամավորը կամ երկրի օրենքներից, հատկապես Սահմանադրությունից տեղյակ չի, կամ էլ վերջին երկու ամսում Հայաստանում չի ապրել: Հակառակ դեպքում հաստատ կիմանար, որ երկրում այլևս ոչ թե ՀՀԿ–ն է իշխում, այլ օրենքը (գոնե այդպես խոստանում են նոր իշխանությունները), համաձայն որի բիզնեսն ու պետական կառույցները անհամատեղելի են ինչպես ջուրը և յուղը: Այդ դեպքում գուցե ինքն էլ Սամվել Ալեքսանյանի նման կփորձեր համոզել, որ ինքը պատգամավոր է և գործարարությամբ չի զբաղվում: Ի վերջո, Սահմանադրության 95–րդ հոդվածը արժե վերընթերցել (կամ էլ ընթերցել): Ինչ վերաբերում է ՀՀԿ–ի նավին, ապա այն կարծես թե ավելի մեծ այսբերգի է դեմ առել: Կուստոմսի հզորությամբ կարիերայի սանդղակով վեր սլացողներն էլ կարծես հասկացել են, որ ամենաանորսալի լինելու լեգենդը մայիսի 8–ով իսկապես ավարտված է, և երկրում իրավիճակ է փոխվել: Բայց եթե շատերը դեռ շարունակում են հայտարարել, որ ինչ էլ լինի, իրենք չեն լքի ՀՀԿ–ի շարքերը, ապա բիզնես–պորտալարով ՀՀԿ– ին կապվածներից շատերը բացեիբաց կամ թաքուն աջ ու ձախ հայտարարում են, որ բիզնեսը փրկելու համար ամեն քայլի պատրաստ են: Հարցն այնքան ակտուալ է դարձել, որ ՀՀԿ–ն չլքելն է մի տեսակ հերոսություն դարձել: Նույնիսկ խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը չի թաքցնում, որ իրենց շարքերը լքելու հարցն իսկապես իրենց էլ է մտահոգում: Ստացվում է, որ ՀՀԿ–ի հովանոցի տակ հավաքվածները կամ պետք է սեփական ձեռքերով ու սեփական կամքով քանդեն իրենց կառուցած հին «ամրոցները» և հին մեղքերից ինքնակամ մաքրվեն, նոր շարունակեն հանգիստ ապրել, կամ դա կանեն արդեն այլ կառույցների միջամտությամբ, բայց այս անգամ արդեն՝ ստիպողաբար: Իսկ ինքնամաքրվելուց հետո, կներեք արտահայտությանս, նրանց էլ ինչին է պետք լինելու ՀՀԿ–ն: Այնպես որ, կորուստներն անխուսափելի են, և ամենաշատը հենց դա է նյարդայնացնում ՀՀԿ–ում ծվարած օլիգարխներին: Ու եթե նախկինում նրանք ընդամենը սեփական ունեցվածքը պահպանելու համար էին ծվարել ՀՀԿ–ում, ապա հիմա ՀՀԿ–ի կործանվող նավից թռչելն անգամ կարող է խիստ վտանգավոր լինել նրանց բիզնեսի համար: Կարճ ասած, մեծամասնականի բուրգը քանդվելու գործընթացը սկսված է: Ընդ որում, այդ պարագայում կարող է լուրջ իրավիճակ ստեղծվել, երբ խորհրդարանն ուղղակի չի ունենա սահմանադրական մեծամասնություն՝ ո՛չ ընդդիմության տեսքով, ո՛չ էլ իշխանության, եթե իհարկե կոալիցիա չձևավորվի: Այսքանից հետո մնում է հասկանալ, թե ով կլինի հաջորդը: