Life.panorama.am-ը գրում է.
Դերասանուհի Լիլի Էլբակյանին վերջին շրջանում էկրաններին հազվադեպ կարելի է տեսնել, նա այդ փաստը կապում է ժամանակին իր հաճախակի մերժումների հետ.
«Երեխաներս դեռ փոքր են ու ես էլ ցանկանում եմ իրենց հետ ավելի շատ ժամանակ անցկացնել, որպեսզի հանկարծ ու հանկարծ իմ կարիքը չզգան: Հատկապես, երբ որդիս նոր էր ծնվել, ողջ ուշադրությունս նրան էր ուղղված (դե աղջիկս արդեն համեմատաբար մեծ է), այդ է պատճառը, որ թատրոնի եւ դասավանդման աշխատանքիս զուգահեռ հազվադեպ եմ նկարահանումների առաջարկներն ընդունում: Իսկ հիմա, կարծում եմ, անընդհատ մերժումներից հետո պակասել են առաջարկները, հավանաբար շատերը կարծում են՝ կրկին կմերժեմ: Ինչ խոսք՝ հետաքրքիր առաջարկներ ունենալու դեպքում սիրով կհամաձայնեմ»,-Life.panorama.am-ի հետ զրույցում նշեց Լիլի Էլբակյանը:
Լիլին արդեն երկար տարիներ է դասավանդում է ԵՊՄՀ-ի Կուլտուրայի ֆակուլտետում, այս տարի երիտասարդ դասախոսի կուրսը ավարտում է, ինչն էլ ավելի ծավալուն է դարձրել նրա զբաղվածությունը. «Այս աշխատանքը շատ եմ սիրում, կուրսս այս տարի ավարտում է, ուսանողներս արդեն մի շարք փորձերով ու պրեմիերաներով են զբաղված, ինչն ինձ ոչ միայն ոգեւորում, այլեւ հպարտություն է պատճառում»,- նշեց դերասանուհին, իսկ հարցին, թե ինչպե՞ս է կայանում ուսանող եւ երիտասարդ դասախոս կապը, Լիլի Էլբակյանը պատասխանեց.
«Արդեն տասը տարվա փորձ ունեմ, բայց դեռեւս լսարան մտնելիս փոքր-ինչ հուզմունք կա, ամեն դեպքում՝ սիրում եմ իմ աշխատանքը: Ուսանողներիս հետ ընկերներ ենք, բայց աշխատանքի մեջ էլ շատ խիստ եմ, ինձ մոտ հստակ սահմանազատված է ՝ ընկերությունը ընկերություն, գործը՝ գործ մոտեցումը, եթե այդպես չլինի, վատ կլինի հենց ուսանողներիս համար, քանի որ հաստատ լավ արդյունքի չենք հասնի: Հենց մեր նման հարաբերությունների շնորհիվ էլ ուսանողներիցս մի քանիսն արդեն թատրոնի բեմում են: Ինչ վերաբերում է երիտասարդ դասախոս եւ ուսանող հարաբերություններին՝ պետք է նկատեմ, որ այդ առումով դժվարություններն արդեն անցած են: Տասը տարի առաջ, երբ նոր էի ավարտել, միանգամից սկսեցի դասավանդել, այ այն ժամանակ շատ դժվար էր: Հատկապես հիշում եմ, որ սկզբում հայրիկիս ասիստենտն էի, ընդ որում, երբ հայրս հայտնեց այդ մասին, անհանգստացած ասացի, որ դեռ չեմ կարող ու նա խոստացավ օգնել, բայց սեպտեմբերի 1-ից սկսած նա ինձ լսարանում մենակ թողեց: Այն ժամանակ ես իսկապես շատ փոքրիկ էի, ուսանողները ինձնից բարձրահասակ էին, ուստի կանգնում էի աթոռին ու բղավում էի, որ լռեն ու դաս անենք: Մի օր էլ հայրս ասաց, որ դիտմամբ սկզբնական ամիսները չեկավ դասի, ասաց՝ «Ես քեզ գցել եմ օվկիանոս, որ դու լողալ սովորես», հիմա համաձայն եմ հայրիկիս հետ»:
Խոսելով մեր դերասանների նոր սերնդից, որոնց մեծ մասամբ այնքան էլ միանշանակ չեն ընդունում ավագ սերնդի դերասանները՝ Լիլին նկատեց. «Ես չեմ կարող ասել, թե ինչ կար մեր ավագ սերնդի դերասանների ժամանակ, բայց մի բան հաստատ է՝ այն ժամանակ նրանք շատ ավելի կարդացած եւ գրագետ էին, սակայն այս սերնդի մեջ էլ մեկ այլ հետաքրքիր բան կա՝ նրանք կարծես թե խտանյութ լինեն, մերօրյա ինֆորմացվածության արդյունքում նրանց հետ աշխատելը հեշտ է դառնում, նրանք շատ արագ են կողմնորոշվում, որը չկար օրինակ իմ սերնդի ժամանակ: Իհարկե, մի ցավալի բան կա՝ նրանք գալիս են դատարկ, առանց հիմքի: Ամեն դեպքում՝ չեմ կարծում, որ հույս չկա ավելի լավը դառնալու: Մեր ավագ սերունդը շատ հաճախ վատ կերպով է արտահայտվում սերիալում նկարահանվող մարդկանց հանդեպ, ովքեր մասնագիտությամբ դերասաններ չեն ու դա շատ պարզ է երեւում, նրանք չեն խաղում, նրանք ուղղակի տեքստ են կարդում: Իհարկե, միանշանակ ասել երիտասարդները թույլ են՝ սխալ կլինի, քանի որ կան լավ դերասաններ»:
Շարունակությունը՝ այստեղ:
