Բժիշկներն ամենասառնասիրտ ու անթույլատրելի ձևով են խոսում՝ հիվանդ երեխայի ծնողին ասելով. «հա դե, ուրիշ երեխա կունենաք». Աննա Հովհաննիսյան
ԲԼՈԳՍեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին
Աննա Հովհաննիսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Արդեն մի քանի ժամ է՝ արթնացել եմ ու մտածում եմ՝ արժե՞, որ ես անդրադառնամ արդեն շատերի կողմից հայտնի հրապարակմանը, թե շարունակեմ լռել։ Հասկացա, որ եթե լռեմ՝ ես չեմ լինի այն Աննան, որը կամ։ Ուստի լռելն ինձ համար չէ, որքան էլ գիտակցեմ, թե ինչ վտանգավոր բաների մեջ եմ ինձ գցում…
Չարժեզրկելով Հայաստանում օր օրի զարգացող բժշկությունը,
չարժեզրկելով բազմաթիվ կյանքեր փրկած տասնյակ ու հարյուրավոր հիանալի բժիշկների աշխատանքը,
չարժեզրկելով բազմաթիվ հիվանդանոցների և մասնավոր կլինիկաների բարձր մակարդակի սպասարկումն ու բուժումը՝
այնուամենայնիվ պետք է և ժամանակն է խոսել այն մասին, թե ինչ է կատարվում այս ոլորտում։
Ուզեմ թե չուզեմ, իմ կամքից անկախ արդեն ավելի քան 6 տարի հայտնվել եմ մի ոլորտում, որտեղ, չնայած նրան, որ բազմաթիվ երեխաների կյանքեր են փրկվում, կա նաև մեդալի հակառակ կողմը…
Եթե ամեն բան գրեմ՝ շատ երկար հրապարակում կստացվի։ Մի օր անպայման այս ամենի մասին ուղիղ եթերով կխոսեմ։
Այս ոլորտում ես շատերի կողմից սիրված չեմ, որովհետև լոռեցի մեկը հայտնվեց ու սկսեց անշահախնդիր օգնել մարդկանց՝ ինչով նաև ծունկը դրեց որոշների կոկորդին ու սկսեց խեղդել իրենց միլիոնավոր դոլարների բիզնեսը…
Մի օր ուզում էի գնալ քաղցկեղով հիվանդ երեխաների հետ շփվելու, բայց ինձ շատ քաղաքավարի ձևով հասկացրեցին, որ այնտեղ սիրված չեմ։ Աստված ձեզ հետ։
Այս արդեն հայտնի հրապարակումն ինձ համար անընդունելի է ամեն առումով՝ թե մարդկային, թե բժշկական էթիկայի տեսանկյունից։ Երբևէ տեսածս ամենաէժանագին հրապարակումներից մեկն է։
Ես շատ լավ հասկանում եմ, թե ինչ կա սրա տակ թաքնված…
Դուք պատկերացնո՞ւմ եք՝ այս 6 տարվա ընթացքում քանի ու քանի բալիկի ծնող է ինձ հետ կիսվել ու պատմել սարսափելի բաներ։ Սկսած որոշ հոգեբանների պահվածքից, թե ինչպես են հոգեկան բռ․նության ենթարկում առանց այն էլ արդեն հյուծված, մահացող երեխայի ծնողներին, վերջացրած որոշ բժիշկներով, որոնք ամենասառնասիրտ ու անթույլատրելի ձևով են խոսում՝ հիվանդ երեխայի ծնողին ասելով. «հա դե, ուրիշ երեխա կունենաք»։
Տարիներով իրենց մոտ բուժված, բայց հետո մահացած երեխայի ծնողին անգամ մեկ ցավակցական խոսք չասելով՝ իբր բժշկական էթիկա են պահում։
Ես շփվել եմ աշխարհի լավագույն պրոֆեսորների հետ՝ լավագույն կլինիկաներից։ Այնտեղ բժիշկները երեխայի հետ խոսելիս նույնիսկ ծնկի են գալիս, որպեսզի նույն հարթության վրա լինեն։
Հոգեբանի (որ չթիրախավորեմ այլ մարդկանց՝ սա այս պահին գործող հոգեբանների մասին չէ) թեմային դեռ առանձին կանդրադառնամ։ Նրա հետ անձամբ եմ շփվել, և ողջ նամակագրությունը կա՝ որպես ապացույց։ Պարզապես սխալ էր հաշվարկել, երբ մտածել էր՝ «հա դե, ռայոնից մեկն է, հերթական անգամ կխոսեմ ոնց ուզեմ»․․․
Ամփոփելով՝ ուզում եմ ասել՝ ԱՄՈԹ ՁԵԶ։
Ամեն ծնող ինքն է որոշում, թե իր երեխային ուր կտանի, և այս հրապարակմամբ դուք ևս մեկ անգամ ցույց տվեցիք, որ մարդիկ ճիշտ են անում, որ մտածում են՝ երեխաներին պետք է որքան հնարավոր է շուտ հասցնել արտերկիր։
Գիտե՞ք՝ հիվանդության բուժման կարևոր պայմաններից մեկը, բացի բժշկի և բուժանձնակազմի պրոֆեսիոնալ լինելուց, նաև ՄԱՐԴ լինելն է՝ մարդկային վերաբերմունքը։
Հ․Գ․ կարծիք կարող են գրել բոլոր, բայց ցանկացած վիրավորանք ջնջելու եմ և գցեմ տվյալ մարդուն սև ցուցակ
Հետևեք մեզ՝ այստեղ



