«Էլիտան վերացնում են. իսկական արվեստը պետք է շատ հասանելի լինի, սա իմ համոզվածությունն է»

Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք, Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբն այս տարի նշում է 100-ամյա հոբելյանը: Հոբելյանական տարվա բացման գալա-համերգին երեկ ելույթ ունեցավ դաշնակահարուհի Յուջա Վանգը: ԿԳՄՍ նախարարությունը հրաժարվել է պատասխանել «Փաստի» հարցմանը, թե որքան է կազմում Յուջա Վանգին Հայաստանում հյուրընկալելու բյուջեն, և թե այդ գումարից որքանն է կազմելու նրա հոնորարը կամ գործակալական ծախսերը: Ըստ նախարարության պատասխանի, դա կոմերցիոն գաղտնիք է:

Մեր տեղեկություններով՝ նրա հոնորարը կազմել է 80 հազար դոլար: Հետաքրքրական է, որ պետբյուջեի միջոցների հաշվին ֆինանսավորվող համերգի տոմսերի գները աստղաբաշխական են՝ տատանվում են 15000-ից մինչև 150000 դրամի սահմաններում: Ստացվում է, որ համերգին չեն կարողացել ներկա գտնվել շատ երաժիշտներ, օրինակ՝ Կոնսերվատորիայի դասախոսներ և ուսանողներ, և, առհասարակ, երաժշտասեր հանրությունը: Որքանո՞վ էր արդարացված պետբյուջեի հաշվին նման «թանկարժեք» համերգի կազմակերպումը, երբ հանրության շատ քիչ մասն է հնարավորություն ունեցել մասնակցելու դրան:

Օպերային երգիչ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ Բարսեղ Թումանյանը նշում է՝ վաղուց է ասել, որ եթե գները թանկացնում են, չի նշանակում, որ որակն ավելի կլավանա: «Նման համերգները պետք է միշտ տեղի ունենան հովանավորների կամ պետության հաշվին:  Ժողովուրդը պետք է հասանելի գներով տոմսեր ձեռք բերի, ոչ թե այդքան բարձր արժեքով, այլ մինչև 5000, մաքսիմում 8000 դրամ: Եթե ուզում են, որ պետությունը զարգանա, պետք է աշխատավարձի համաձայն «մտածեն», որպեսզի մարդիկ կարողանան առնչվել բարձր արվեստի հետ: Այս համերգը մի կողմ: Ենթադրենք՝ մարդն ուզում է գնալ Օպերային թատրոն և համերգային կատարում դիտել, հետո էլ գնալ Դրամատիկական թատրոն կամ որևէ ուրիշ տեղ: Կհաջողվի՞ նրան դա անել: Հետո էլիտայից են խոսում, էլիտան վերացնում են, թողնում են միայն ռաբի՞զ լսենք: Սա իր վրա պետք է պետությունը վերցնի կամ էլ նա օգնի հովանավորներին սա կյանքի կոչել: Չպետք է «ոտք գցենք» Գերմանիայի կամ մյուս երկրների հետ: Այնտեղ ուրիշ համակարգեր են աշխատում: Անգլիայում հատուկ վիճակախաղեր կան, որոնց վաճառքից ստացված շահույթը տրամադրվում է մշակույթի զարգացմանը: Կամ եթե հովանավորում են նման միջոցառումներ, համերգներ, ապա հովանավորների հարկերը նվազում են, բայց այստեղ դա էլ չեն անում: Այնքան նրբություններ կան: Իսկական արվեստը պետք է շատ հասանելի լինի, սա իմ համոզվածությունն է»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է երգիչը:

Ինչ վերաբերվում է դաշնակահարուհու հոնարարին, ընդգծում է՝ դա նրա միջազգային ստավկան է: «Ուղղակի հոգեբանորեն սովոր չենք, որ նման գումար է տրվում երաժշտին: Դաշնակահարուհին լավն էր, բայց նա թոփ չէ, «սարքած» աստղ է: Մյուս կողմից՝ դա իր մենահամերգը չէր, դա մասնակցություն էր, իսկ այդ պարագայում լրիվ այլ հոնորար է: Բայց քարկոծելը չի ազդում, չեն ուզում հասկանալ, միշտ մեղավոր են փնտրում: Ինչ-որ մեկն էլ միշտ անպայման մեղավոր է լինում, վերջում էլ ժողովուրդը, որը չի գնահատում, չի հասկանում արվեստը: Վերադառնալով գնային քաղաքականությանը՝ այստեղ հիմնական անելիքը պետությանն է, նա պետք է կառավարի գները: Պետությունն այսօր պահանջում է, որ արվեստը պետք է փող բերի: Ես այլ տեսակետ ունեմ՝ արվեստը պետք է պատիվ, արժանապատվություն բերի: Մեր արտիստները ելույթ են ունենում արտերկրում, բարձր հոնորարներ ստանում, նրանք պատիվ են բերում մեր երկրին»,-եզրափակում է Բարսեղ Թումանյանը: