«Կասկածո՞ւմ ես, որ կկրակեմ». Սիմոնը լեզվակռվի պահին զենքը դրել է ծառայակցի ճակատին ու մեկ կրակոցով սպանել է նրան
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ1in.am-ը գրում է.
Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Նապոլեոն Օհանյանի նախագահությամբ ավարտվել է Սիմոն Մկրտչյանի գործի դատական քննությունը:
19-ամյա ժամկետային զինծառայող Սիմոն Մկրտչյանին մեղադրանք էր առաջադրվել խուլիգանական դրդումներով կատարած սպանության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով:
Ըստ մեղադրանքի՝ 2014 թվականի օգոստոսի 28-ին, ժամը 18-ն անց 30-ի սահմաններում, ընդգրկված լինելով մարտական հերթապահության մեջ, շարքային Սիմոն Մկրտչյանը ժամկետային զինծառայող, շարքային Վլադիմիր Հայրապետյանի հետ դիտորդի պարտականություններ է կատարել հենակետում:
Սիմոնը դաշտային կապով զանգել է գետնատնակ: Վլադիմիրը խնդրել է, որ Սիմոնը հարցնի նաև, թե ժամը քանիսն է: Սիմոնը չի հարցրել: Վլադիմիրի հարցին պատասխանել է, թե լավ է արել, որ չի հարցրել:
Այս հարցի շուրջ խոսակցության ժամանակ, խուլիգանական դրդումներով Սիմոնն ինքնաձիգը լիցքավորել է, բերել է մարտական վիճակի, աջ ցուցամատը պահել է ձգանի հատվածում, զենքի փողը մոտ մեկուկես մետր հեռավորությունից ուղղել է Վլադիմիրի ճակատին ու հարցրել է՝ նա կասկածո՞ւմ է, որ ինքը կկրակի: Վլադիմիրն ասել է, թե նրանից ամեն ինչ սպասելի է:
Վլադիմիրը միաժամանակ փորձել է Սիմոնի զենքի փողի ուղղությունը փոխել, բայց Սիմոնը, ըստ դատական ակտի, հաղթահարել է նրա դիմադրությունը, խուլիգանական դրդումներով սեղմել է ինքնաձիգի ձգանը:
Արձակված կրակոցից ճակատային շրջանում հրազենային միջանցիկ վնասվածք ստանալով՝ Վլադիմիրը սպանվել է:
Դատարանում Սիմոն Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Նա հայտնել է, թե դեպքի օրը հերթապահության ժամանակ ինքն ու Վլադիմիրը հենակետում պարզապես կատակել են:
Չի կարող ասել, թե ինչպես է ինքնաձիգի ապահովիչը հանել ու փողն ուղղել Վլադիմիրի ուղղությամբ: Այդ պահին Վլադիմիրը բռնել է զենքի փողից, քաշել է դեպի իրեն, որի հետևանքով կրակոց է արձակվել: Դրանից հետո ինքը գտնվել է շոկային վիճակում:
Ըստ Մկրտչյանի՝ ինքը չի կրակել Վլադիմիրի վրա, ինքնաձիգի ձգանը չի սեղմել: Եթե Վլադիմիրը զենքի փողը չքաշեր, կրակոց չէր արձակվի: Ինքը Վլադիմիրի հետ եղել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Նրան սպանելու պատճառ ու դիտավորություն չի ունեցել:
Իրեն առաջադրված մեղադրանքը «աբսուրդ է», խուլիգանական դրդումների մասին խոսք լինել չի կարող: Գործի նախաքննությունը կատարվել է ոչ օբյեկտիվ ու ոչ բազմակողմանի:
Գործով վկա, մայոր Ա. Մ.-ի ցուցմունքով՝ դիտակետից կրակոց լսելուն պես ինքը բարձրացել է այնտեղ, տեսել է, որ Վլադիմիրն ընկած է: Սիմոնը կանգնած էր նրա մոտ: Նա, իրեն տեսնելով, ասել է. «Հորս արև, իրեն խփեց»:
Սիմոնը սկզբում բոլորին ասել է, թե Վլադիմիրը զենքի հետ խաղացել ու ինքն իրեն խփել է: Բայց հետո, փաստերի ճնշման տակ, խոստովանել է, որ «ժամ հարցնելու համար» վիճել է Վլադիմիրի հետ ու կրակել է նրա վրա:
Ըստ քննչական փորձարարության արձանագրության՝ Սիմոն Մկրտչյանը դեպքի վայրում մատնացույց է արել, թե ինչպես է վերցրել ինքնաձիգը, դեմքով շրջվել դեպի Վլադիմիրը, լիցքավորել ինքնաձիգը, դրել է մենահատ դիրքի վրա, պահել է Վլադիմիրի ճակատային մասին՝ ասելով, որ կխփի նրան:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության եզրակացությամբ՝ Սիմոն Մկրտչյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել ու չի տառապում, նա ճանաչվել է մեղսունակ:
Սիմոն Մկրտչյանի ու Վլադիմիր Հայրապետյանի երկխոսությունը մինչև կրակոցը կրել է առավելապես բառախաղի բնույթ՝ ըստ դատահոգեբանի եզրակացության: Կրակոց արձակելու պահին Սիմոն Մկրտչյանը չի գտնվել լարված վիճակում: Նա հոգեկան լարված վիճակում է եղել կրակոցից հետո:
Դատարանը Սիմոն Մկրտչյանին մեղավոր է ճանաչել խուլիգանական դրդումներով տուժողին սպանելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 10-րդ կետով:
Սիմոն Մկրտչյանը դատապարտվել է 13 տարի ազատազրկման: Պատժի սկիզբը՝ 2014 թվականի օգոստոսի 29-ից:



