Վիկ Դարչինյան. Որոշել եմ այս տարի ավարտել մարզական գործունեությունս

Aysor.am-ը գրում է.

Aysor.am-ը զրուցել է հայազգի բռնցքամարտիկ Վիկ Դարչինյանի հետ: Ավստրալիայում բնակվող հայ մարզիկը մեզ հետ անկեղծացավ ոչ միայն բռնցքամարտի, այլև՝ ընտանիքի և ծննդյան 40-րդ տարեդարձի հետ կապված սնահավատությունների մասին:

-Վիկ, այդտեղ՝ Ավստրալիայում, ինչպե՞ս եք անցկացրել տոները: Ստացվո՞ւմ է պահպանել ավանդույթները, թե՞ դժվարանում եք:

-Այստեղ տարբերվում է նրանով, որ Սուրբ Ծնունդը նշվում է դեկտեմբերի 25-ին և առավել մեծ, քան Նոր տարին: Ամանորն այստեղ այնքան էլ ոգևորված չեն նշում, նույնիսկ տոնածառներն արդեն հանված են լինում այդ օրերին: Մենք, իհարկե, պահում ենք հայկական ավանդույթը՝ Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը, հատկապես, որ ծնողներս այստեղ են: Բայց այնպես չի, որ անտեսում ենք այն, ինչ կատարվում է այստեղի կարգով:

-Օրեր առաջ դարձաք 40 տարեկան, ինչի կապակցությամբ շնորհավորում եմ: Դուք է՞լ սնահավատ եք ու մտածում եք, որ 40-ամյակը նշել չի կարելի, թե՞ մեծ խնջույք էիք կազմակերպել:

-Ընտանիքի հետ միասին նշեցինք ծննդյանս օրը, բայց մեծ խնջույք չէի կազմակերպել, շատ ընկերներ չէի կանչել, միայն մի քանիսն էին: Ճիշտ է, կլոր տարեդարձ էր՝ 40-ամյակ, բայց նախընտրեցի փոքր անել: Ես այնքան էլ սնահավատ չեմ, բայց դե որ մարդկանց մեջ տարածված է ու իմ շրջապատում էլ շատերը 40-ամյակն առանձնապես չեն նշել, որոշեցի ինքս էլ հետևեմ նրանց: Ի դեպ, իմ ընկերներից ոչ-ոք, նույնիսկ փոքր սեղանի շուրջ, իր 40-ամյակը չի նշել, բայց ես ընտանեկան փոքրիկ միջոցառում արեցի:

-Շա՞տ ընկերներ ունեք այդտեղ:

-Այո, այստեղ մեծ հայկական համայնք կա, որի շրջանակներում շատ ընկերներ ունեմ:

-Ծննդյան օրերին մարդիկ փորձում են վերհիշել կյանքի ընթացքում ունեցած իրենց ձեռքբերումները: Թեև դուք շատ-շատ ձեռքբերումներ եք ունեցել, բայց ամեն դեպքում՝ 40 տարիների ընթացքում Ձեր ամենամեծ ձեռքբերումը ո՞րն եք համարում:

-Հավանաբար, 2008 թվականին աշխարհի բացարձակ չեմպիոն դառնալն էր, երբ նվաճել էի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի բոլոր 4 միջազգային կազմակերպությունների հաղթողի գոտիները: Սակայն հետագայում չկրելով ոչ մի պարտություն՝ թողեցի տիտղոսներս և տեղափոխվեցի ավելի բարձր քաշային կարգ: Դա էր իմ ամենամեծ և՛ ձեռքբերումը, և՛ սխալը` երկուսն էլ նույն տարվա մեջ: Այո՛, սխալ էր, որ թողնելով գոտիներս, փոխեցի քաշային կարգս:

-Եվ ո՞րն էր նման որոշման պատճառը:

-Ոչ-ոք չէր ցանկանում ինձ հետ մենամարտել այդ քաշային կարգում:

-Եթե չեմ սխալվում, վերջին 10 տարում դուք միակ բռնցքամարտիկն եք, ով կարողացել է աշխարհի բացարձակ չեմպիոն դառնալ...

-Այո, 2008 թվականից մինչև անցյալ տարի միակ բռնցքամարտիկն էի, ով բացարձակ չեմպիոն էր դարձել, սակայն գերծանր քաշային կարգում բոլոր 4 գոտիները կարողացավ նվաճել նաև Վլադիմիր Կլիչկոն, որը, սակայն, դեկտեմբերին պարտվելով Թայսոն Ֆյուրիին, ընդհատեց իր 11-ամյա գերիշխանությունը:

-Բռնցքամարտն ավելի դժվա՞ր է դարձել, որ այդքան բարդացել է այդ տիտղոսները նվաճելը:

-Այո, շատ են բարդացրել: Կա աշխարհի չեմպիոնի 4 գոտի, որոնցից գոնե 3-ը պետք է նվաճես, որպեսզի դառնաս բացարձակ չեմպիոն:

-Որքան նկատել եմ, դուք հաղթանակներն ու պարտությունները համադրում եք…

-(Ծիծաղում է) Լինում են պարտություններ, իհարկե: Ուղղակի պատճառն այն է, որ տեղափոխվելով այլ քաշային կարգ՝ անտեսեցի այդ քայլից ինձ զերծ պահող մարզիչներիս հորդորները, որոնք դրա պատճառով նույնիսկ նեղացան ինձնից: Պարտություններս պայմանավորված էին ոչ այնքան նրանով, որ հակառակորդներս ուժեղ էին, այլ նրանով, որ ավելի մարմնեղ էին, քան ես: Հավատում եմ, որ կունենամ ևս մեկ տիտղոս. կդառնամ իմ ներկայիս՝ երկրորդ թեթևագույն քաշային կարգում աշխարհի չեմպիոն ու կավարտեմ մարզական կարիերաս: Արդեն ժամանակն է:

-Փաստորեն, կարելի է ենթադրել, որ 2016 թվականին կավարտե՞ք Ձեր ելույթները:

-Այո, որոշել եմ այս տարի ավարտել մարզական գործունեությունս: Պայմանագրեր ունեմ մինչև տարեվերջ, որոնք այլևս չեմ երկարաձգի:

-Տարի՞քն է ստիպում նման որոշում ընդունել:

-Այս պահին կան աշխարհի չեմպիոններ, ովքեր 40-ից բարձր տարիքի են՝ Մարկեսը 43 տարեկան է, և որոշել է 1-2 մենամարտից հետո ավարտել, Վլադիմիր Կլիչկոն հասակակիցս է: Կան 45 և ավելի տարիք ունեցող աշխարհի չեմպիոններ: Ես որոշել եմ այլևս չշարունակել, այդպես ավելի ճիշտ եմ գտնում:

-Տեղյակ եմ, որ փետրվարին պետք է հերթական մենամարտն անցկացնեք: Կմանրամասնե՞ք, թե ով է լինելու Ձեր մրցակիցը և ի՞նչ տիտղոսի համար եք պայքարելու:

-Իրականում, մենամարտը նախատեսված է մարտին: Մանրամասներին դեռ չեմ տիրապետում, երեք օր առաջ եմ զրուցել այդ մասին: Աշխարհի չեմպիոնի գոտու համար եմ պայքարելու, բայց դեռևս պարզ չէ, թե գործող տիտղոսակիրներից ում կհանդիպեմ:

-Վիկ, արդեն քանի՞ տարի է, որ բնակվում եք Ավստրալիայում:

-Այստեղ եմ եկել 1999 թվականի կեսերին՝ օլիմպիադայից մոտ 6 ամիս առաջ: Օլիմպիադային մասնակցելուց հետո վերադարձա Հայաստան, սակայն 2000 թվականի գարնանը հրավեր ստացա ու եկա այստեղ: Այնպես որ, արդեն 16 տարի է՝ բնակվում եմ Ավստրալիայում:

-Զրույցի սկզբում նշեցիք, որ Ձեր ծնողները Ձեզ մոտ են բնակվում: Սակայն Հայաստանում հաճախ եք լինում: Այստեղ շա՞տ ազգականներ ունեք:

-Այո, հաճախ եմ լինում: Հայաստանում շատ բարեկամներ ունեմ՝ մորաքույրներ, հորեղբայրներ, հորաքույրներ, իրենց զավակները, թոռները…

-Իսկ Ձեր հայրական տունը պահպանվո՞ւմ է:

-Իհարկե, Վանաձորում է հայրական տունս:

-Եթե չեմ սխալվում, հայրենի քաղաքում նաև Ձեր մարզադպրոցն ունեք:

-Մարզադպրոցը մարզչիս՝ Վազգեն Բադալյանի անվան է, բայց իմ դպրոցն ունեմ այստեղ՝ Ավստրալիայում: Երբ բռնցքամարտից հեռանամ, կմտածեմ նաև Հայաստանում իմ անվան դպրոց հիմնելու մասին:

-Եթե դեմ չեք, մի փոքր էլ Ձեր ընտանիքից զրուցենք:

-Սիրով:

-Ձեր կինն ի՞նչ ազգության է:

-Ռուս է:

-Հարմարվե՞լ է հայկական ավանդույթներին:

-Իհարկե, շատ լավ հայկական կերակուրներ է պատրաստում (ժպտում է): Նա Հայաստանին լավ ծանոթ է, այդտեղ հաճախ է եղել:

-Հայերենին տիրապետո՞ւմ է:

-Չի խոսում հայերեն, բայց ամեն ինչ հասկանում է:

-Երկու որդի ունեք: Կպատմե՞ք մեզ նրանց մասին:

-Ավագ որդիս 8 տարեկան է, փոքրս շուտով երկու տարեկան կդառնա: Մեծ տղաս ջիուջիթսու մարզաձևով է զբաղվում, իսկ փոքրը դեռ սպորտային տարիքում չէ (ծիծաղում է):

-Ձեր ավագ որդին տիրապետո՞ւմ է հայերենին:

-Անգլերեն է խոսում, բայց երբ իր հետ հայերեն և ռուսերեն խոսում ենք, հասկանում ու անգլերենով պատասխանում է: Վստահ եմ՝ հետագայում լավ կտիրապետի մեր լեզվին:

-Շնորհակալ եմ զրույցի համար: Եվ վերջում կասե՞ք՝ երբ սպասենք Ձեզ Հայաստանում:

-Ես ևս շնորհակալ եմ անդրադարձի և շնորհավորանքների համար: Ինչ վերաբերում է Հայաստան ժամանելուն, ապա հստակ ժամկետներ նշել կդժվարանամ, բայց կարծում եմ՝ հաջորդ մենամարտից հետո Հայաստան կգամ:

Նշենք, որ Վիկ Դարչինյանը պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի երկրորդ թեթևագույն քաշային կարգում աշխարհի 2008-09 թվականների բացարձակ չեմպիոն է, IBF կազմակերպության թեթևագույն քաշային կարգի աշխարհի չեմպիոն (2004—2007), 2008-10 թվականներին երկրորդ թեթևագույն քաշային կարգում WBA և WBC կազմակերպությունների աշխարհի չեմպիոն, սիրողական բռնցքամարտի Հայաստանի քառակի չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության և աշխարհի գավաթի խաղարկության մրցանակակիր…