«Սրտացավ մարդն է տառապում, երբ տեսնում է, թե ինչպես է երկիրը ձեռքից գնում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Հասարակության մեջ գեներացված ատելությունը, որը գուցե նաև նոր չէ, բայց նոր թափ է ստացել, վստահաբար որևէ տեղ չի չքանա, եթե հենց վաղը երկրում իշխանափոխություն լինի: Գուցե իրավացի են մարդիկ, երբ ասում են` այս առումով մեծ բան չի փոխվի, նոր իշխանությունները հո չեն ասելու` մի ատեք իրար, մենք էլ լսենք ու հնազանդվենք: Այս անգամ էլ փրկությունը ներսից պիտի լինի, երբ կարողանանք համակարծիք չլինելով մեր տան անդամի, հարևանի ու ընկերոջ հետ, լսել նրա կարծիքը, քննարկել, քննադատել, զրույցի վերջում գուցե այդպես էլ չհամաձայնել իրար հետ, բայց դրանից չեն տուժի երկու մարդու հարաբերությունները: Իսկ հիմա իսկական քաոս է, որից դուրս գալու ելքեր բոլորն են փնտրում: ՀՀ վաստակավար արտիստ, դերասան Արա Դեղտրիկյանը նշում է` ատելությունն ու չարախոսությունն արդեն տարիներ շարունակ կա մեր ազգի մեջ:

«Մարդը պետք է ձգտի իրեն փոխել, վերանայել: Եվ ընդհանրապես հասարակության քաղաքացիական դիրքորոշումը պետք է բարձր լինի, հարգանք լինի դեպի պետականությունը, սեր դեպի ազգը, հողն ու ջուրը»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Դեղտրիկյանը: Հավելում է` զրույցներում, հրապարակային ելույթներում, տարբեր առիթներով միշտ այս կարևոր սկզբունքների վրա է ուշադրություն հրավիրում, խոսում այս թեմաների մասին: Հարցնում եմ` իսկ լուծումը համակարգային ու խորքային լուծման մեջ է, թե ամեն մարդ ինքն իր վրա պետք է աշխատի, եզրակացություններ անի իր սխալներից, փորձի փոխվել:

Դերասանն արձագանքում է. «...Եթե կարողանան իրենց փոխել: Մարդն ինչպես ծնվում է, այդպես էլ մնում է, շատ դժվար է փոխվում, այն էլ հասուն տարիքում»: Այս առումով անելիք ունեն մշակույթի գործիչները, մտավորականները, առհասարակ մարդիկ, որոնց ծանրակշիռ ու սթափեցնող խոսքը կարող է ինչոր բան փոխել հանրույթի գիտակցության մեջ: «Գիտակից մարդիկ պետք է անպայման իրենց խոսքն ասեն, շատերը մասնակցում են դիմադրության այս շարժմանը, հավաքներին: Ոմանք այլ դիրքորոշում ունեն, դա էլ արդեն իրենց խղճի գործն է, այս դեպքում ասելիք չկա: Մշակույթի, հասարակության մեջ ճանաչում ու հարգանք վայելող մարդկանց խոսքը պետք է տեղ հասնի, մտավորականն էլ իր խոսքն ասի մեր երկրի համար վճռորոշ այս փուլում, իր դիրքորոշումն ունենա, որովհետև մենք վտանգի առաջ ենք կանգնած: Ունենք մի շատ փոքրիկ հայրենիք, որը չպետք է կորցնենք, սա է ցավը»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Ակամայից վերադառնում ենք 2018 թվական, խոսում հասարակության սխալ ընտրության և դրա հետևանքների մասին: «Այդ ժամանակ ուղղակի սխալ ընտրություն չէր, այլ պարզ իշխանափոխություն, մարդիկ եկան, գրավեցին: Մարդիկ էլ աջակցեցին դրան, իսկ հիմա մենք տեսնում ենք դրա արդյունքները: Չորս տարվա մեջ ինստիտուցիոնալ ինչ օղակներ ունեինք, բոլորն ավերվեցին: Մեր կյանքում փոփոխություններ եղա՞ն, այո, եղան, բայց դեպի վատը և բոլոր հարցերում: Այնպես չէ, որ բան չփոխվեց: Իհարկե, փոխվեց և կտրուկ դեպի վատը:

Ոչ մի նորմալ օղակ չմնաց, ոչինչ չմնաց: Այդ մարդիկ իրենց մեծ մեղքն ունեն, որ մեր երկիրն այսօր այս վիճակում է: Այո, եղան մարդիկ, որոնք գիտակցեցին իրենց սխալը, ընդունեցին այն, մարդն անսխալական չէ, բայց նրանց կողքին նաև մարդիկ կան, որոնք համոզված են, որ դեռ այն ժամանակ ճիշտ են եղել ու ճիշտ ընտրություն կատարել: Դե թող իրենց այդ ճշտի համար էլ տառապեն: Չնայած մենք ենք տառապում, սրտացավ, գիտակից մարդն է տառապում, երբ տեսնում է, թե ինչպես է երկիրը ձեռքից գնում: Մյուսների համար երևի թե ամեն ինչ` հայրենիք, հող ու ջուր, արդեն մեկ է»,-եզրափակում է Արա Դեղտրիկյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ  

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում