Ղեկավարներ, ովքեր խելագարության պատճառով կործանել են իրենց երկիրը

Պատմությունը լի է հետաքրքիր դարաշրջաններով ու ղեկավարներով։

Past.am-ը ներկայացնում է տիրակալների, ովքեր իրենց խելագարության պատճառով մեծ վնաս են հասցրել և նույնիսկ ավերել են իրենց երկիրը։

1. Չարլզ VI , Ֆրանսիայի թագավոր (1368–1422)

Երիտասարդ տարիներին թագավորը անընդհատ տենդի մեջ է եղել, և այդ ժամանակից ի վեր նա զայրույթի պոռթկումներ է ունեցել։ Օրինակ, Լե Մանի անտառում որսորդության ժամանակ թագավորը բարձրությունից ցատկել է մարդկանց վրա և սպանել մի քանի մարդու: Ուշքի գալով՝ Չարլզը երկար ժամանակ խոնարհվել է մահացածների ընտանիքների առջև և նրանց առատաձեռն թոշակներ նշանակել։

Երբեմն Չարլզը թվում էր բոլորովին սովորական միջնադարյան թագավոր, և երբեմն նա սկսում էր նետվել մարդկանց վրա, ոչնչացնելով շուրջբոլորը և պնդելով, որ ինքը ապակուց է, և, հետևաբար, իրեն շտապ զրահ էր պետք, որպեսզի չկոտրվի: Միակ մարդը, ով նման պահերին իշխանություն ուներ նրա վրա, Օդետ դե Շամդիվերն էր։ Աղջիկը Կարլին զվարճացրել է թղթախաղով և, ըստ երևույթին, թագավորը սիրահարվել է։

2. Իբրահիմ Ա․ Օսմանյան կայսրության սուլթան (1615–1648)

Մահից առաջ Իբրահիմի ավագ եղբայրը՝ սուլթան Մուրադ IV-ը, հրամայել է սպանել կրտսեր եղբորը՝ կանխատեսելով, որ իրեն իշխանությունը չպետք է վստահի։ Բայց ոչ ոք չհամարձակվեց կատարել պատվերը, և սկսվեցին Իբրահիմի հանդուգն թագավորության տարիները։

Սուլթանը դաժանությամբ աչքի էր ընկնում նույնիսկ արևելյան չափանիշներով, իսկ հարեմում նրա անզուսպությունը լեգենդար էր: Նրանցից մեկն ասում է, որ Իբրահիմը հրամայել է 300 հարճերի խեղդել Բոսֆորի ջրերում։ Կրետեի համար Վենետիկի հետ ավերիչ պատերազմ սանձազերծելով՝ Իբրահիմը վերջապես ընկավ պալատականների աչքին, և նրանք վճռական կամքով որոշում կայացրին խեղդամահ անել սուլթանին:

3. Քրիստիան VII, Դանիայի և Նորվեգիայի թագավոր (1749–1808)

Թագավորի մոտ շիզոֆրենիայի ախտանիշներ կային։ Թագավորելու իրավունքն անցավ նրա կնոջը։ Պետական ​​հեղաշրջումից հետո, որի ժամանակ թագավորն ամուսնալուծվեց թագուհուց, իսկ անձնական բժշկի՝ գերմանացի դոկտոր Ստրուենսեի ձեռքերն ու գլուխը կտրվեցին, Քրիստիանը հեռացվեց իշխանությունից։ Նա շաբաթներ շարունակ նստում էր իր սենյակներում՝ նկարելով տարօրինակ նկարներ և գրելով. «Ես պետք է երկուսին էլ փրկեի», նկատի ունենալով իր կնոջը և Ստրյունզեին, որոնց նա ընդհանուր առմամբ լավ էր վերաբերվում:

4. Օտտո I, ​​Բավարիայի թագավոր (1848–1916)

Օտտոն ստվերվում է իր ավագ եղբոր՝ «հեքիաթների արքա» Լյուդվիգի կողմից, ով կառուցել է Նոյշվանշտայն ամրոցը։ Լյուդվիգի խորհրդավոր մահից հետո հենց Օտտոն ստացավ Բավարիայի գահը, թեև նա գրեթե չէր հասկանում պահի լրջությունը, քանի որ նրա վիճակն արդեն անմխիթար էր։ Մինչ Բավարիան կառավարվում էր ռեգենտների կողմից, Օտտոն ապրում էր գերության մեջ։

Իր «գահակալության» 27 տարիների ընթացքում թագավորը մորուք է պահել, զրուցել երևակայական զրուցակիցների հետ և օրական երեք տասնյակ ծխախոտ ծխել։ Թագավորի գլխավոր վախը փակ դռներն էին։ Օտտոն չէր դիմանում դրանց և փակ դուռ գտնելու դեպքում ոտքերով ծեծում էր՝ իրեն հյուծելով։