Հարկադրանքի ու կարգապահության սահմանը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Առողջ հասարակությունն այն է, որի բոլոր շերտերի ներկայացուցիչների իրավունքները պաշտպանված են, իսկ ամենաառողջ հասարակությունը, որի բոլոր ներկայացուցիչները հնարավորություն ունեն հենց իրենք պաշտպանել իրենց իրավունքները: Կարծում ենք՝ այս մտքի հետ շատերը կհամաձայնեն, ինչպես և կհամաձայնեն, որ որևէ մեկի իրավունքի պաշտպանությունը չի կարող իրականացվել մեկ ուրիշի իրավունքի կամ արժանապատվության ոտնահարմամբ: Օրերս կրթության և գիտության նախախարը մի գրառում էր կատարել, որտեղ կոչ էր անում աշակերտներին, փոխադարձ հարգանքը պահպանելով, պաշտպանել իրենց իրավունքները հարկադրանքի լեզվով խոսող տնօրեններից: Ընդհանուր առմամբ, այս կոչի տրամաբանությունը հասկանալի է, սակայն մի շարք բաց հարցեր են մնում:

Նախ՝ ինչո՞ւ պետք է գոյություն ունենան հարկադրանքի լեզվով խոսող տնօրեններ և մի՞թե դա հենց աշակերտների խնդիրն է: Մյուս կողմից՝ արդյո՞ք նախարարը մտավախություն չունի, որ իր կոչը աշակերտների կողմից կարող է ընկալվել որպես կարգուկանոնին չենթարկվելու «նառուշիլովկա»: Վերջիվերջո, դպրոցը, կրթական հաստատությունն այն վայրն է, որտեղ քաղաքացին սովորում է կարգուկանոն, կարգապահություն: Շատ ու շատ տղա աշակերտների համար դպրոցին հաջորդում է բանակը, որտեղ կարգապահությունը ամենակարևոր բանն է: Վերոնշյալից զատ, մենք շատ հաճախ խոսում ենք ուսուցիչների հեղինակության բարձրացման մասին, օրեր առաջ նախագահ Արմեն Սարգսյանը կրթահամալիրներից մեկի այցելության ժամանակ կրկին խոսեց ուսուցչի վարկանիշի մասին: Ինչ խոսք, մեր կրթական համակարգում բացեր շատ կան, շատ կան նաև արատավոր երևույթներ, կան իրենց տեղում չգտնվող տնօրեններ և ուսուցիչներ, սակայն արդյո՞ք այս մանավոր դեպքերը պետք է հիմք դառնան ընդհանուր տպավորության համար: Պատասխանը, կարծես թե, միանշանակ է՝ ոչ: Բացի այս, արդյո՞ք կան որոշակի չափորոշիչներ, որոնք զատում են միմյանցից կարգուկանոնն ու հարկադրանքը դպրոցում, ի վերջո, յուրաքանչյուրս էլ եղել ենք աշակերտ և գիտենք, որ աշակերտի համար կրթությունը և կարգապահությունը հարկադրանքի նման մի բան է, համենայնդեպս, այդպես է ընկալվում: Եվ այստեղ արդեն հարց է առաջանում, ինչպե՞ս խուսափել հարկադրանքի և կարգապահության միախառնումից, գուցե պարզապես հանդես չգա՞լ երկիմաստ և տարընթերցվող հայտարարություններով: