Մի մասը վարչապետի թիմն է, մյուս մասն էլ՝ «попутчик»

Օրերս վարչապետ Կարեն Կարապետյանի օգնական Նարեկ Ադոնցն իր դիմումի համաձայն ազատվեց պաշտոնից: Նա ոչ միայն վարչապետի թիմի անդամ էր, այլև՝ սանիկը: Ավելի վաղ պաշտոնից ազատվեց վարչապետի թիմի մեկ այլ անդամ՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի փոխնախարար Աշոտ Մարգարյանը: Ի դեպ՝ մամուլում շրջանառվում էր, որ Կարեն Կարապետյանը Աշոտ Մարգարյանին նախապատրաստել էր նախարարի պաշտոնի համար: Վարչապետն է ազատվո՞ւմ իր թիմի երիտասարդ անդամներից, թե այլ ենթատեքստեր էլ կան:

Քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանի կարծիքով՝ յուրաքանչյուր նշանակում և ազատում տարբեր մոտիվացիաներ և ենթատեքստեր ունի:

«Հստակ տեղեկություն չունեմ, թե նշված երկու դեպքում որն էր նշանակման և ազատման պատճառը, բայց վարչապետը մի քանի անգամ խոսել է այն մասին, որ նույնիսկ նրանք, ովքեր իր թիմից են համարվում, հավերժ չեն. եթե ինչ–ինչ պատճառներով չեն արդարացնում հույսերը՝ կազատի նաև նրանց: Կարծում եմ՝ դրական պրոցես կլինի սա, եթե, իհարկե, աշխատանքից հեռացնելու մոտիվացիան այն է, որ իր թիմի անդամները չեն կարողանում լուծել իրենց առջև դրված խնդիրները և վարչապետը չի խնայում նույնիսկ իր մարդկանց: Կարծում եմ՝ հենց այս համատեքստում պետք է դիտարկել այդ ազատումները: Ինչ վերաբերում է ենթատեքստերին, ապա Աշոտ Մարգարյանի դեպքում միայն լրատվական վարկածներ եղան: Նարեկ Ադոնցի դեպքում՝ ընդհանրապես որևէ վարկած չտեսա: Այս պարագայում ես ուղղակի հիմնվում եմ վարչապետի հայտարարությունների վրա, որ իր թիմի անդամները անձեռնմխելի չեն»,–«Փաստ»–ի հետ զրույցում ասաց քաղտեխնոլոգը:

Վիգեն Հակոբյանը միաժամանակ չբացառեց՝ սա կարող է նաև «հների» ու «նորերի» հավերժ պայքարի հետևանքը լինել:

«ժամանակին այդ հները դժգոհում էին այն հանրապետականներից, որոնք այսօր իրենց հերթին դժգոհում են նոր երիտասարդներից: Դա միշտ լինելու է, հետագայում ներկայիս երիտասարդներն են բողոքելու եկող երիտասարդներից»,– նշեց նա:

Հարցին, թե արդյոք նույն հին հանրապետականնե՞րն են նորերին խաղից դուրս հանել, հաշվի առնելով, որ նրանք կարող են ավելի բարձր պաշտոնների հավակնել, քաղտեխնոլոգը պատասխանեց. «Նման պայքար կա ցանկացած համակարգում՝ սկսած շատ փոքր ձեռնարկություններից, վերջացրած պետական մարմիններով: Պատահական չէ, որ կա նաև ապարատային պայքար տերմինը: Ես չեմ բացառում, որ վերոնշյալն այդ պայքարի արդյունքը կարող է լինել: Եթե մարդն իմ կադրն է, և որպեսզի ես իրենից ազատվեմ, իմ դիմաց պետք է բավականին լուրջ փաստարկներ դնեն: Եթե գործը հասնում է այս կամ այն կադրի հեռացմանը, և նա «իր սեփական դիմումի համաձայն» փափուկ ձևակերպմամբ թողնում–գնում է, նշանակում է, որ այդ կադրն այնպիսի բացթողում կամ սխալ է արել, որից ապարատային պայքարի ընթացքում օգտվել են իր հակառակորդները: Երևի օգտվել են այդ սխալից, միգուցե նաև ուռճացրել, որ վարչապետը նույնիսկ ցանկության դեպքում չկարողանա պահել իրենց»:

Վիգեն Հակոբյանը նշեց՝ բացի այդ, մի քանի անգամ արտահոսքեր են եղել այն մասին, որ ժամանակի ընթացքում վարչապետի թիմը կարող է թարմացվել:

«Իմ կարծիքով՝ ոչ բոլոր նախարարներն են վարչապետի սրտով, ուղղակի ավելի լավերը «ձեռքի տակ» դեռևս չեն հայտնվել: Այն ժամանակ, երբ պետք էր շտապ նոր թիմ հավաքել, զգացվում էր, որ մի մասն իր թիմն է, մյուս մասն էլ՝ «попутчик»: Ի դեպ՝ կառավարությունը թարմացնելու պրոցեսը շարունակական է լինելու: Բացի այդ, վարչապետն, ըստ իս, խորհրդականներ, օգնականներ, կամ ՊՈԱԿ–ի տնօրեններ նշանակելիս մի պրակտիկա ունի. փորձում է տեսնել, թե ինչի են ընդունակ: Եթե ընդունակ են՝ փորձում է թարմացնել նաև գործադիրը՝ նրանց նշանակելով փոխնախարարի, հնարավորության դեպքում նաև նախարարի պաշտոններում:

Խորհրդականների և օգնականների ապարատը գործադիրում թարմացումներ կատարելու համար ինչ–որ չափով ինկուբատոր է: Այդ միջոցով թարմացվում է նաև կադրային բանկը, ինչի կարիքը կա: Եթե կադրերը ձգտում են և որոշ հեռանկար կա՝ համալրում են նույն գործադիրը: Հիմա տեսանք, որ նույնիսկ համալրելուց հետո ինչ–ինչ դրդապատճառներից ելնելով, այնուամենայնիվ, իր նշանակած կադրին հեռացրեց պաշոտից»,– հավելեց Վիգեն Հակոբյանը: