Հպարտ եմ, որ հայ եմ, կրկնակի հպարտ եմ, որ ազգս այսօր նման մեծ տոն ունի նշելու.Վլադիմիր Արզումանյանը կիսվում է Հայոց բանակի զինվորը լինելու զգացողություններով

Life.panorama.am-ը գրում է

 

25 տարի առաջ այս օրը` մայիսի 8-ին, մեր խրոխտ զինվորներն ազատագրեցին հրաշք Շուշին: Մայիսի 8-ը ղարաբաղյան պատերազմի պատմության մեջ նշանավորված է` որպես բեկումնային օր: Այս օրը սկսվել է «Հարսանիք լեռներում» օպերացիան, որը փոխեց ոչ միայն ղարաբաղյան պատերազմի ընթացքն, այլեւ հայերի ճակատագիրը. Այդուհետ մենք եւս մեկ անգամ ապացուցեցինք, որ մենք կանգուն ենք մեռ լեռների պես:

 

Տոնական օրվա շրջանակներում Life.panorama.am-ի զրուցակիցն է երգիչ Վլադիմիր Արզումանյանն, ով այժմ ծառայության մեջ է: Երիտասարդ երգիչը հպարտությամբ նշեց` արդեն 10-ը ամիս է ծառայում է Հայոց բանակում:

«Հպարտ եմ, որ հայ եմ, կրկնակի հպարտ եմ, որ ազգս այսօր նման մեծ տոն ունի նշելու, եւ սա ասում եմ թե որպես արցախցի, թե որպես Հայոց բանակի զինվոր: Անպատմելի զգացողություն է գիտակցել այսօրվա տոնի խորհուրդն ու ծառայել հաղթանակած բանակում»,- նշեց Վլադիմիրը:

Թեեւ արցախցի զինվորը Շուշիի ազատագրումից տարիներ անց է ծնվել, սակայն այս օրվա հետ կապված իր հիշողություններն ունի.

 

«Շատ բաներ չեմ հիշում, սակայն շատ տպավորված է, որ ամեն տարի մայիսի 9-ին մենք ընտանիքով միշտ գնում էինք դիտելու ռազմական շքերթը: Այդ օրը ներկա էին լինում բոլոր արցախցիները, հիշում եմ, թե ինչ հպարտություն էի զգում, որ տեսնում էի այդ ամենը»,- պատմեց Վլադիմիրը:

Վլադիմիր Արզումանյանը ծառայում է Ստեփանակերտի «Ասպետ» համույթում.

«Կարծում եմ` յուրաքանչյուր հայ տղամարդ պետք է ծառայություն անցնի, քանի որ այն շատ կարեւոր կյանքի դասեր է տալիս. այդ երկու տարին ամբողջովին փոխում է կյանքդ»,- հավելեց մեր զրուցակիցն ու ընդգծեց, որ բացի կյանքի նոր որակներից, ծառայության ընթացքում ձեռք ես բերում նաեւ լավ ընկերներ.

«Մի քանի ամսվա ընթացքում արդեն իսկ ձեռք եմ բերել լավ ընկերներ: Փառք Աստծո, այսօր ունեմ հզոր ընկերներ կողքիս, եւ հույս ունեմ, որ մենք կշարունակենք մեր ընկությունը նաեւ ծառայության ավարտից հետո»,- ընդգծեց նա:

Թեեւ մեր զինվորները գիտակցում են ծառայության կարեւորությունն ու հպարտությունը, բայց նաեւ երբեմն կարոտի հաղթահարումը ամենադժվարն է թվում.

«Կարոտում եմ բոլորին, ինձ հարազատ մարդկանց, կարոտը շատ մեծ է… միեւնույն ժամանակ` հասկանում եմ, որ պետք է այս դժվարությունները հաղթահարել, քանի որ մեր գործի առաքելությունը շատ ավելի մեծ է, քան յուրաքանչյուր բան»,- ավարտեց զինվորը:

 

Ի դեպ` Վլադիմիր Արզումանյանը պլանավորում է ծառայությունն ավարտելուց հետո շարունակել ուսումը Կոնսերվատորիայի «Ժողովրդական վոկալի» բաժինը, քանի որ այստեղ ընդունվելուց հետո նա գնաց ծառայելու: