«Արմենիա» ավիաընկերություն՝ հին օդանավեր և չիրականացված բազում երազանքներ

 

Հայկական միակ ավիափոխադրող ընկերության հնարավոր բիզնես–անհաջողության մասին բազմիցս կանխատեսումներ արել են ոլորտի փորձագետները, սակայն դրանք այդպես էլ հաշվի չեն առնվել ո՛չ ընկերության ներկայացուցիչների, և ո՛չ էլ պետական մարմինների կողմից: Ու քանի որ «Արմավիայի» վախճանը սպանեց ավիացիայի ոլորտի 90 տոկոսը, ուստիև «Արմենիայի» կործանումը կարող է ավելի ցավալի հետևանքների հանգեցնել հայկական ավիացիան ընդհանրապես:

 

Պարզելու համար, թե արդյոք ընկերության նման անհասկանալի վարքագիծը հերթական ընկերության կործանման մասին չի՞ հուշում, Past.am-ը դիմեց ՀՀ կառավարությանն առընթեր քաղաքացիական ավիացիայի գլխավոր վարչությանը: Վարչությունից մեզ տեղեկացրին, որ 2016 թվականին ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության կողմից կանոնավոր առևտրային օդային փոխադրումների իրականացման հավաստագրման հայտի բավարարումից և 3 տարվա բիզնես ծրագիր ներկայացնելուց հետո ընկերության կողմից իր բիզնես–ծրագրով նախատեսված գործունեությունից շեղումը կամ դրա մասնակի իրականացումը կարող է կապված լինել կոմերցիոն, մարքեթինգային, գործառնական և մի շարք այլ խնդիրների հետ, որոնք ենթակա են վերլուծության` համապատասխան մասնագետների կողմից:

 

Հետաքրքիր էր, թե ինչու է կանոնավոր թռիչքների իրավունք ստացած ընկերությանը թույլատրվել նաև միայն ամառային ամիսներին, այն էլ չարտերային չվերթներ իրականացնել, ինչը ոչ միայն անվստահություն է առաջացնում ավիաընկերության հանդեպ, այլև վնասում կանոնավոր ավիափոխադրումներ իրականացնող այլ ավիաընկերությունների աշխատանքին: Հարցին ի պատասխան վարչությունից տեղեկացրին, որ իրենց դիտարկմամբ ՀՀ ավիացիոն շուկայում նման զարգացումներ դեռևս չեն նկատվել, իսկ յուրաքանչյուր ավիաընկերություն ազատ է կանոնավոր և ոչ կանոնավոր չվերթների իրականացման ընտրության հարցում:

 

Հաջորդ հարցը, որը կրկին անհանգստացնող էր, այն է, թե ինչպես է ընկերությանը թույլատրվել 90–ականներին արտադրված ինքնաթիռներով թռիչքներ իրականացնել և արդյո՞ք դրանով հարցականի տակ չի դրվում մեր հայրենակիցներին օդային ճանապարհով անվտանգ տեղափոխելու հարցը, սակայն մեզ տեղեկացրին, որ «Արմենիան» աշխարհի միակ ավիաընկերությունը չէ, որ նման տարիքի օդանավեր է շահագործում:

 

«Ավիացիայում կան օդանավի թռիչքային պիտանիության պահպանման գործող չափանիշներ և պահանջներ, որոնց կատարումը երաշխավորում է ցանկացած տարիքի օդանավի անվտանգությունն ու հուսալիությունը: Չնայած ավիաընկերության օդանավերից մեկն արտադրվել է 1996–ին, իսկ մյուսը՝ 2008–ին, սակայն ՔԱԳՎ–ն մշտապես վերահսկողություն է իրականացնում իր կողմից տրված՝ օդանավ շահագործողի վկայական ունեցող ընկերության նկատմամբ, որն իրականացվում է ամենայն խստությամբ և մանրամասնորեն»:

 

Ի դեպ, ավիաշուկա մտնելուց առաջ ավիաընկերության պատասխանատուները հայտարարում էին, որ տոմսերի գները մատչելի կլինեն, բայց ինչպես հետագայում պարզվեց դա նույնպես չհամապատասխանեց իրականությանը: Հերթական խաբեությո՞ւնն էր սա, թե պայմանավորված էր ավիաշուկայում առկա դաժան մրցակցությամբ` դժվար չէ կանխատեսելը, բայց որ միակ հայկական ավիաընկերության խոսքն ու գործը այս հարցում էլ իրար չի համապատասխանում` միանշանակ է: Ավիացիայի գլխավոր վարչությունից այս մասին էլ տեղեկացրին, որ ավիաընկերության կողմից իր բիզնես–ծրագրի իրականացման ձախողումը կամ դրա մասնակի իրականացումը կարող է բերել գործունեության ոչ եկամտաբերության, ինչը կարող է ուղղակիորեն ազդել մատուցվող ծառայությունների սակագների վրա: