Հայի շան աչքերի մեջ էլ արտահայտչամիջոց կա, ասելիք կա ու էլի թախիծ

Հայկական գամփռը հնագույն ժամանակներից է ապրում մեր բնաշխարհում, հին է հայ մարդու պես և նույնքան ուժեղ, ինչպես հայկական գենը: Ժամանակին հայկական գամփռները հայ թագավորների հետ նույնիսկ պատերազմների են մասնակցել թշնամու դեմ: Այս ցեղատեսակի շունը հայկական է ամեն ինչով՝ բնավորությունից մինչև աչքերի խորիմաստ թախիծը: Վանաձորում այս ցեղատեսակի շներից մեկն էլ մշակույթի գործիչ Արմեն Ներսիսյանի խնամքի տակ է պահվում: Ընկերոջ նվերն է, սիրով է պահում և կոչ է անում մեր ազգաբնակչությանը, հատկապես գյուղական համայնքների բակերում միայն հայկական գամփռ պահել:

«Հեռուստատեսությամբ միշտ լսում ենք, որ ասում են՝ գայլերը մտան, գայլերը հոշոտեցին, իսկ եթե գամփռ ունենան, գայլերը չեն հարձակվի և քոռուփոշման կգնան»,- ասում է Արմեն Ներսիսյանը:

Հայկական գամփռին կարճ բնութագրում է. «Շատ շներ եմ պահել մանկությունից՝ տարբեր տեսակի, բայց այս շան մեջ յուրահատկություն կա՝ թե´ իր աչքերի արտահայտչամիջոցները, թե´ բնավորությունը, թե´ հանգստությունը, թե´ հավատարմությունը տիրոջ նկատմամբ, ընտանիքի նկատմամբ»:

Իսկ ընդհանրապես, որպես մշակույթ է վերաբերվում այս կենդանու գոյությանն ու պահպանությանը:

«Ես դա էլի համարում եմ մշակույթի, հայկական մշակույթի մի մասնիկ: Ոչ միայն մեր հայկական շները, այլև հայկական ձին, Ղարաբաղի ձին, Վանա կատուն, որ, ցավոք սրտի, այսօր հայտնվել է սահմանից այն կողմ, դրանք մեր հարստություններն են: Ամեն անգամ, երբ կորցնում ենք, հետո շատ մեծ դժվարությամբ ենք կարողանում ապացուցել, որ մեր մշակույթն է՝ մեր երաժշտությունը, մեր կարպետը, մեր գորգը, մեր դարբնի գործերը, որ հայկական են մեր կենդանիները, որ ժամանակին էլի գտնվել են իրենց մոտ: Եվ կրկին ուզում եմ մեր ժողովրդին կոչ անել, որ հավատարիմ մնանք մեր հայ արմատներին, մեր ինքնությանը, դողանք մեր ամեն մի քարի, ամեն մի թփի, ամեն մի հայ տեսակի վրա»,- ասում է նա:

Տեսանյութում հայկական գամփռ ցեղատեսակի շներն են՝ իրենց կենդանի բնավորություններով:

Ադրինե Թորոսյան