Ամեն գարուն ու աշուն երեխային ճիճվաթափ անելը պարտադի՞ր է
ЛАЙФՇատ ծնողների շրջանում տարածված է այն կարծիքը, որ երեխային պետք է տարին երկու անգամ՝ գարնանն ու աշնանը, պարտադիր կերպով ճիճվաթափել՝ անկախ նրանից՝ երեխայի մոտ որևէ գանգատ կա՞, թե՞ ոչ։ Սակայն նման մոտեցումը բոլոր երեխաների համար համընդհանուր բժշկական կանոն չէ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության մոտեցմամբ՝ պարբերական ճիճվաթափման ծրագրերը կիրառվում են հատկապես այն տարածքներում և բնակչության խմբերի շրջանում, որտեղ աղիքային հելմինտներով վարակվածության մակարդակը բարձր է։ Բուժման հաճախականությունը նույնպես կախված է տվյալ տարածքում վարակի տարածվածությունից և ռիսկի աստիճանից։
Այսինքն՝ «ամեն գարուն և աշուն՝ բոլոր երեխաներին» սկզբունքը պարտադիր պահանջ չէ։ Past.am-ը ծնողների ուշադրությունն է հրավիրում այն հանգամանքի վրա, որ հակամակաբուծային դեղերի ընդունումը ցանկալի չէ դարձնել սեզոնային սովորություն՝ առանց բժշկի խորհրդի։
Առանձին երեխայի դեպքում դեղի անհրաժեշտությունը, ընտրությունը և դեղաչափը կախված են նրա տարիքից, հնարավոր ախտանշաններից, վարակման ռիսկից և բժշկական գնահատականից։ Տարբեր մակաբույծների դեպքում բուժման մոտեցումները նույնպես կարող են տարբեր լինել։
Օրինակ՝ երեխաների շրջանում տարածված էնտերոբիազի՝ սրատուտի դեպքում բնորոշ նշաններից մեկը գիշերային ուժեղ քորն է հետանցքի շրջանում։ Վարակը կարող է հեշտությամբ փոխանցվել ընտանիքի անդամներին, իսկ կրկնավարակումը բավական տարածված է։ Այդ պատճառով կարևոր նշանակություն ունեն ձեռքերի հաճախակի լվացումը, եղունգները կարճ պահելը, առավոտյան լոգանքը և հագուստի ու անկողնային պարագաների պատշաճ լվացումը։
Past.am-ը նաև հիշեցնում է, որ երեխայի մոտ գիշերային քորի, որովայնի ցավերի, ախորժակի փոփոխության կամ այլ կասկածելի ախտանշանների դեպքում ավելի ճիշտ է դիմել մանկաբույժի, քան ինքնուրույն դեղորայք տալ։ Էնտերոբիազի կասկածի դեպքում, օրինակ, կարող է կիրառվել հատուկ կպչուն ժապավենի թեստը։
Ուստի հիմնական հարցը ոչ թե այն է, թե գարուն է, թե աշուն, այլ՝ կա՞ արդյոք տվյալ երեխայի մոտ վարակի իրական հավանականություն կամ բժշկական ցուցում։ Եթե տվյալ տարածքում գործում է հանրային առողջապահական պարբերական ճիճվաթափման ծրագիր, դրա շրջանակում բուժումը կարող է իրականացվել համապատասխան բժշկական ցուցումներով։
Կարևոր է․ երեխային հակամակաբուծային դեղեր մի տվեք ինքնուրույն։ Հատկապես փոքր տարիքի երեխաների դեպքում դեղի ընտրությունն ու դեղաչափը պետք է համապատասխանեն տարիքին, քաշին և կոնկրետ բժշկական իրավիճակին։



