Ո՞վ է Հայաստանում վճարում Ջենիֆեր Լոպեսի հետույքի համար

ՀՀ իշխանությունները փորձում են հանրությանը համոզել, թե Ջենիֆեր Լոպեսի համերգը ոչ միայն, այսպես կոչված, մշակութային իրադարձություն է, այլ նաև՝ տնտեսության խթանման խոշոր քայլ։ Սակայն նույնիսկ իշխանությունների հրապարակած թվերն ու հաշվարկները վկայում են՝ այս միջոցառումը ոչ թե ներդրում էր, այլ պետական միջոցների բացահայտ մսխում։ 

Միլիոններ՝ առանց վերադարձի

ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Արսեն Թորոսյանը Facebook-ում հրապարակել է, այսպես կոչված, «մոտավոր վերլուծություն», համաձայն որի Ջենիֆեր Լոպեսի համերգի համար նախատեսված 6 միլիոն դոլար պետական ներդրումը իբր բերում է շուրջ 10.07 մլն դոլար տնտեսական արդյունք։ 

Այս գումարը, ըստ Թորոսյանի, ձևավորվում է 3.89 մլն դոլար տոմսերի վաճառքից, 6 մլն դոլար զբոսաշրջիկների ծախսերից (15,000 մարդ, միջինը 400 դոլարով) և 180 հազար դոլար տեղացիների ծախսերից։ 

Նրա եզրակացությունն է, որ ներդրման վերադարձի գործակիցը (ROI) կազմել է մոտ 68%, իսկ զուտ շահույթը՝ ավելի քան 4 մլն դոլար։ 

• ROI-ն այստեղ հաշվարկված է որպես (10.07 մլն - 6 մլն)/6 մլն ≈ 68%, բայց սա գլոբալ սխալ մոտեցում է պետական ծախսերի գնահատման համար։ Պետական ներդրումները պետք է գնահատել ոչ թե զուտ հաշվապահական շահույթով, այլ հարկային վերադարձով՝ օրինակ՝ ԱԱՀ մուտքերով, աշխատատեղերով, երկարաժամկետ արդյունքներով։

Պատգամավորի մատնանշած ROI-ը բիզնեսային է, ոչ թե հանրային ֆինանսների ROI։

Անտեսվում է ամենակարևորը. սա պետական ծախս է, ոչ թե մասնավոր բիզնեսի ներդրում։

Մինչդեռ պետությունն ինքն է այս համերգի համար ծախսել ավելի քան 6 մլն դոլար և այդ գումարի զգալի մասը փոխանցվել է տարբեր օտարերկրյա և ներքին մատակարարների։ Այսինքն գումարները բաշխվել են չմնալով Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այսպիսով՝ պետության համար «շահավետության» հեքիաթը հոդս է ցնդում, երբ խորամուխ ես լինում աղքատ երկրում նման չհիմնավորված խոշոր ծախսի մեջ և հիշում, որ ամենամեծ, այսպես կոչված, ատկատները այսպիսի տեղերում են գրպանվում։ 

Ո՞վ է տվել այդպիսի որոշում, և ինչու

Հասարակությունը պետք է պահանջի մի շատ պարզ բան՝ ո՞վ է որոշել նման խիստ կասկածելի պայմաններով բյուջետային միջոցներ հատկացնել այդպիսի շոուի համար։ Ո՞վ է համոզել կառավարության ղեկավարներին, թե դա բերում է տնտեսական զարգացում։ Եվ վերջապես, ո՞վ է սիրում այդչափ խանդավառությամբ պետական փող ծախսել Ջենիֆեր Լոպեսի հետույքի վրա, երբ բազմաթիվ գյուղեր չունեն խմելու ջուր, բժշկական ծառայություն, ոռոգման համակարգ։ 

Եթե այդ գումարները տրամադրվեին, օրինակ, որևէ ջրագծի բարելավման ծրագրին կամ Գյումրիի հիվանդանոցի շտապօգնության ավտոպարկի թարմացմանը, առնվազն հասկանալի կլիներ, որ պետությունը ծառայել է քաղաքացուն։ Բայց այսօր մեր աչքի առաջ մենք ունենք բացահայտ մսխում՝ թաքնված «զբոսաշրջության խթանման» մակաբույժ տակդիրի տակ։ 

Դատախազությունը պարտավոր է գործել

Այս ամենը իրավական գնահատականի կարիք ունի։ Մի քանի խղճուկ դրամների իբր պետբյուջե վերադարձնելու ցինիկ բեմադրությունների ֆոնին իշխանությունը իրեն իրավունք է վերապահում միլիոնավոր դոլարներ ծախսել՝ առանց հանրությանը հաշվետու լինելու։ 

Դատախազությունն ու վերահսկիչ մարմինները պարտավոր են ուսումնասիրել՝ եղել է արդյո՞ք շահերի բախում, պետական լիազորությունների չարաշահում, պետական փողերի մսխում կամ անհիմն ծախսում։ Պետական հսկայական միջոցների անպատասխանատու տնօրինումը հանցագործություն է։ Ի վերջո, բոլորին է հայտնի, որ նմանատիպ համերգներն ու մասշտաբային միջոցառումները փող լվանալու և գրպանելու ամենապոպուլյար եղանակներից են։ 

Երբ մի քանի հազար դրամի շուրջ քրեական վարույթները ամիսներով ուսումնասիրության են ենթարկվում, միլիոներ ծախսել կեղծ տնտեսական շահի հիմնավորումներով քրեական վարույթի թեմա է։ 

Ի վերջո, բյուջեն ոչ թե իշխանությունների գրպանն է, այլ՝ քաղաքացիների քրտինքի արդյունքը։ 

Հ.Գ.- Փաստորեն, այսուհետ երկրի նոր ռազմավարությունը կրծքերը, հետույքը և պետական բյուջեի մսխումը ատկատով։

Ինչպես կասեր դասականը ապագա կա՜։

Միացիր մեր ալիքին`

@PastOnline