«Քայլել եզրով». ակրոբատիկ մարմնամարզության ի՞նչ տեսակներ կան. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Ակրոբատիկան մարմնամարզության տարատեսակներից մեկն է։ Հունարենից թարգմանած` այն նշանակում է «քայլել եզրով»: Ակրոբատները, որպես կանոն, ունեն առանձնահատուկ ճկունություն և տոկունություն: Հին եգիպտական որմնանկարներում, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. 2300-ականներով, պահպանվել են մարմնամարզական հնարքներ կատարողների պատկերներ: Ակրոբատիկ ներկայացումները տարածված են եղել Հին Հունաստանում տոնական միջոցառումների, զանգվածային տոնակատարությունների և բերքահավաքների տոների ժամանակ:

Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացրել ցուլերի հետ խաղերը՝ ակրոբատիկ հնարք կատարելը վազող կենդանու եղջյուրներից բռնելով: Նման զվարճանքը տարածված է եղել նաև Աֆրիկայի որոշ ժողովուրդների, հնդկական ցեղերի, բասկերի շրջանում։ Նախկին ԽՍՀՄ երկրների որոշ ժողովուրդների մեջ էլ են եղել ցլերի հետ խաղեր։ Օրինակ՝ տաջիկական ըմբշամարտում եղել է ժողովրդի կողմից «ցուլի գլորում» անվանված տեխնիկական հնարքը։ Հին Հռոմում հայտնի են եղել թափառաշրջիկ արտիստները, որոնք գիտեին ինչպես քայլել լարի վրայով, այնպես էլ հմտորեն վարվել կենդանիների հետ: Վենետիկյան Հանրապետությունում մարդիկ սիրել են դիտել «կենդանի բուրգերի» մրցումները. ակրոբատները բուրգեր են ստեղծել, որոնց բարձրությունը երբեմն հասել է մինչև 9 մետրի։

Ակրոբատիկ վարժությունների տեխնիկական կատարումը նկարագրվել է Տրյուկարո գրքում։ Գիրքը նախատեսված է եղել պրոֆեսիոնալ ակրոբատների համար և հանդիսացել է նրանց ուղեցույցը։ 19-րդ դարում Ստրելին գրել է «Ակրոբատիկա և ակրոբատներ» գիրքը, որտեղ փորձել է մանրամասն նկարագրել ակրոբատիկ վարժությունների տեխնիկան, մարզումների մեթոդները և հնարքների կատարման անվտանգությունը։ Կրկեսային բոլոր ներկայացումներում ակրոբատիկ ներկայացումները եղել են ծրագրի պարտադիր մաս։ Ակրոբատները բազմակողմանի արտիստներ են եղել, մարզումների ընթացքում նրանք աշխատել են կատարելագործելու իրենց ֆիզիկական տոկունությունն ու կամքի ուժը՝ ձգտելով վիրտուոզության և կատարելության:

Ժամանակի ընթացքում ակրոբատները բաժանվել են երկու խմբի. մեկը սկսել է զբաղվել պրոֆեսիոնալ կրկեսային ակրոբատիկայով, իսկ մյուսը՝ սիրողական սպորտով։ Պրոֆեսիոնալ կրկեսային ակրոբատիկայի մի քանի տեսակ գոյություն ունի՝ ուժային, ուսային, ցատկային, ակրոբատիկա ձիու վրա: Կրկեսային ակրոբատիկան նույնիսկ հիմա չի կորցրել իր ժողովրդականությունը։ Իսկ սպորտային ակրոբատիկայի հիմքում ընկել են բազմաթիվ այլ տարրեր։ 1932 թվականին ակրոբատիկ ցատկերը ներառվել են ամառային օլիմպիական խաղերի ծրագրում:

ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում