Առաջարկվել է կասեցնել ինքնակամ շինարարությունը, բայց այն շարունակվում է ողջ թափով. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

2019 թ. փետրվար-մարտ ամիսներին Արաբկիր վարչական շրջանի Հրաչյա Քոչարի նրբ. թիվ 198 տան կողքին շինարարություն է սկսվել: Կարծես թե, առաջին տպավորությամբ հարևանների հետ նորմալ հարաբերություններ պետք է լինեին, բայց ամեն ինչ այդքան պարզ ճանապարհով չի գնացել: Նեկտար Տեր-Աբրահամյանը պատմում է, որ շինարարությունը սկսելիս նախնական էսքիզով կառուցապատողը համաձայնության է եկել իր մայրիկի հետ, թե ինչպիսին պետք է լինի կառույցը, նորմալ հարաբերություններ էին, չնայած ինքն, օրինակ՝ կողմ չէր, որ հարևանի պատն իրենց պատին կպած լինի: Ի դեպ, Հր. Քոչարի 198/2-ի սեփականատեր Արուսյակ Սոֆի Փլաֆչյանը, որը Նեկտարի քույրիկն է, ըստ նախնական էսքիզի, շինարարությանը համաձայնություն չի տվել՝ պահանջելով վերջնական նախագիծը:

«Հաստատված նախագիծ ցույց չեն տվել: Մեզ ասացին, որ նախնական նախագծով մեր համաձայնությունը պետք է ստանան, հետո, երբ ստանան նախագիծը, այն ցույց կտան, և կգանք ընդհանուր հայտարարի, որպեսզի մեկս մյուսին վնաս չտանք»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Նեկտարը: Ցույց տալով նախնական նախագիծը և այն, ինչ ստացվելու էր շինարարության արդյունքում, նշում է, որ նախնական նախագծով չկա հարկայնություն: «Ցանկանում էին, որ ընդհանուր պատ լինի մեր տան և բակի հետ, համաձայնության չեկանք, որոշեցինք, որ ընդհանուր պատի փոխարեն կլինի օվալաձև պատուհան, որը չի ճնշի մեզ, իրենք էլ տարածք չեն կորցնի»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Այս առումով հարևան Գեղամ Մանուկյանի հետ, կարծես թե, եկել են համաձայնության: «Բացի դա, մեր առաջին պայմաններից մեկն այն էր, որ մեր լուսավորությունը չփակվի: Երբ, արդեն բարձրացող պատերը տեսնելով, հասկացա, որ արդյունքում այն չի ստացվելու, ինչ պայմանավորվել ենք, իրենք պատճառաբանեցին, որ մեր լույսը չեն փակում, թղթեր ներկայացրեցին: Դրանք ցույց եմ տվել մասնագետներին, որոնք ասացին, որ կատարված հաշվարկներ չկան, ուղղակի ինչ-որ բան են գրել՝ աչք փակելու համար: Հաջորդ քայլով դիմեցի թաղապետարան: Ուղարկեցի նկարները, որոնցում ակնհայտ երևում են խախտումները: Բացի դրանից, պահպանված չէին անվտանգության նորմերը: Ամեն օր աղբը մի քանի անգամ լցվում էր մեր բակ, մի կողմից՝ աղբն էր, մյուս կողմից էլ՝ անվտանգության հարցը: Իմ բողոքներից հետո կանաչ կտորը բերեցին, ուղղակի քաշեցին պատի երկայնքով, բայց դա եղած-չեղած նույն հաշիվն է: Մյուս կողմից՝ անկարելի է իրենց շինության վերևի հատվածի՝ առաստաղի կառուցումը, քանի որ իրենց տանիքից ուղղակի կարող են մեր տանիք բարձրանալ, գողության հավանականությունը մեծ է: Անգամ շինարարության սկզբում երկու անգամ հենց իրենց կառույցում գողություն է եղել: Երկու անգամ գողը մեր բակ է մտել: Անգամ այս բոլոր հարցերը դնում ենք մի կողմ: Անկարելի է այն, որ նախագծում առկա հարկերի քանակից ավելի են «բարձրանում»՝ նոր հարկ կառուցում»,-ասում է տիկին Նեկտարը: Հարցնում եմ՝ իսկ թաղապետարանը ինչ քայլեր ձեռնարկեց, արձագանքում է՝ բացարձակ որևէ քայլ չի ձեռնարկել:

«Ի պատասխան իմ դիմումի, 2021 թ.-ին ՀՀ քաղաքաշինության, տեխնիկական և հրդեհային անվտանգության տեսչական մարմինը տեղեկացրել էր, որ այս հասցեում «շինարարական աշխատանքներն իրականացվում են համաձայնեցված նախագծից կոպիտ շեղումներով՝ չի պահպանվել համաձայնեցված նախագծով նախատեսված կառույցի թույլատրելի բարձրության հատակագծային նիշը, ինչպես նաև համաձայն ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթներով կառուցված կառույցը բնութագրվում է որպես ինքնակամ: Համապատասխան գրություն է հասցեագրվել Երևանի քաղաքապետին այդ հասցեում իրականացվող ինքնակամ շինարարության կասեցման և հետևանքների վերացման վերաբերյալ»: Տեսչական մարմինը նամակ էր հղել Երևանի այն ժամանակվա քաղաքապետ Հայկ Մարությանին՝ առաջարկելով կասեցնել ինքնակամ շինարարությունը»,-ասում է մեր զրուցակիցը, իսկ ես իրենց տան բակում նստած անգամ հասկանում եմ, որ շինարարության կասեցում չի եղել, դեռ մի բան էլ այն շարունակվում է: Նեկտարը ներկայացնում է հաջորդ նամակը՝ Երևանի քաղաքապետարանն արձագանքել է տեսչական մարմնի դիմումին՝ պատասխանելով մարմնի ղեկավար Գեղամ Շախբազյանին:

«Հր. Քոչարի փողոցի համար 200 հասցեի կառուցապատող Գեղամ Մանուկյանը հրավիրվել է Երևանի քաղաքապետարանի աշխատակազմի քաղաքաշինության և հողի վերահսկողության վարչություն՝ բարձրացված հարցերը քննարկելու համար: Պատասխանում նշված է, որ հետագա ընթացքի մասին կտրամադրվի լրացուցիչ տեղեկատվություն: Բայց մինչև հիմա չգիտենք, թե ինչ ընթացք է ստացել այդ հանդիպումը, ինչ որոշում է կայացվել»,-ընդգծում է Քոչար 198 հասցեում գտնվող տան սեփականատերը: Ի դեպ, կառուցապատող Գեղամ Մանուկյանը, ըստ մեր զրուցակցի, կառուցում է հանրային օբյեկտ՝ բնակելիի հետ միասին: Նեկտարն ասում է՝ ցանկանում էին, որ հավել յալ հարկը չլիներ, այլ «պրետենզիա» չունեին: «Ասում են՝ քո լույսի վրա չի ազդում, բայց ինչ կապ ունի՝ ազդում է, թե ոչ, նախագծից և մեր պայմանավորվածությունից դուրս է, խաբեություն է: Իմ կռիվն այսօր արդեն իրենց հետ չէ, այլ իրենց հովանավորողների, որովհետև եթե իրենց թույլ չտային, իրենք չէին կառուցի: Եթե հովանավորողներ չլինեին, բնականաբար, այսպես չէր լինի: Հիմա արդեն ուզում եմ, որ վերացնեն իրենց բոլոր խախտումները»,-նշում է նա:

Հավելում է ևս մեկ կարևոր բան՝ դեռ տարիներ առաջ իր ծնողները նախագծով հաստատված թույլտվություն ունեին հինգ հարկանի շենք կառուցելու: «Հետո, երբ սկսեցին շինարարությունը, քույրս, ում նույն բակում զուգահեռ տունն է պատկանում, դեմ եղավ, և նա ճիշտ էր, քանի որ իր տունը մի մութ անկյուն էր դառնում: Դիմեցինք, կասեցրեցին, և միայն մեկ հարկը կառուցեցինք: Նույնն ասում եմ մեր հարևաններին՝ եթե լինելով մի ընտանիքի անդամներ, չենք կառուցել ավելի հարկեր, ինչու պետք է ձեզ թույլ տանք: Իրենք եկան, տեսան մեր տունը, բակը, պետք է դրան համապատասխան նախագիծ կազմեին: Սա իմ կապրիզը չէ, ու այնպես էլ չէ, որ իրենց վատություն եմ անում, հակառակը՝ իրենք են վատություն անում՝ փակում են իմ լույսը, խոնավանում է տունը, արդեն այս ձմռանը հավելյալ ջեռուցել եմ տունը»,-ընդգծում է զրուցակիցս և եզրափակում. «Մեր պահանջն ի սկզբանե եղել է հետևյալը՝ հարկայնությունը, որը չի համապատասխանում նախագծին, պետք է քանդվի:

Բացի դա, պետք է լուծվի նաև մեր և իրենց տանիքների հավասարության հարցը, քանի որ մշտապես ապրելու ենք այն մտավախությամբ, որ կարող է գողություն լինել, տանիքից տանիք անցնեն»,եզրափակում է Նեկտար Տեր-Աբրահամյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում