«Մեր երկրում սա ուղղված է տնտեսության ծնկների ջիլերը կտրելուն, տնտեսությունը թուլացնելուն». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Համավարակի մեկնարկից ի վեր մեր երկրում տարբեր սահմանափակումներ մտցվեցին, երբեմն ուշացած, ավելի հաճախ՝ չվերահսկող: Վերջինները վերաբերում են հանրային վայրեր պատվաստված և/կամ թեստավորված այցելելու պահանջին: Խիստ վերահսկողությունը, կարծես թե, տևեց մի քանի օր:

«Մեկ առողջություն» կոալիցիայի առաջնորդ Գրիգոր Գրիգորյանի հետ զրույցում անդրադառնում ենք սահմանափակումների արդյունավետության և վերահսկողության մասով առկա խնդիրներին: Նա նշում է, որ դեռևս 2020 թ.-ից թեման իրենց ուշադրության կենտրոնում է, հետևում էին իրադարձություններին, մոնիտորինգի ենթարկում դրանք և մեկնաբանում:

«Զարգացումները ցույց տվեցին, որ սահմանափակումները, տեխնիկական որոշումները և իրավիճակի մեկնաբանումը որևէ աղերս չունեն համաճարակաբանության, վիրուսաբանության և առհասարակ առողջապահության կազմակերպման հետ: Իրենց բոլոր որոշումները երկու խնդիր են լուծում, առաջինն արտաքին գործոնի՝ մասնավորապես ԱՀԿ-ի պատվերը կատարելու, առանց գիտական որևէ հիմնավորման, և երկրորդ՝ այդ «արանքում», կոպիտ ասած, քաղաքական սեփական քայլերի սահուն ընթացքը ապահովելու: Իմ ելույթներն այս թեմայով 2020 թ.-ի հունվարից եմ սկսել: Սկզբից փորձում էինք տրամաբանությունը հասկանալ, ուշադրություն հրավիրել, բայց հետո տեսանք, որ անգամ նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ սկսեցին մեզ հեգնել, այնինչ չգիտեինք անգամ, թե հարուցիչը որտեղից է: Այս բոլոր հարցերը լուսաբանել ենք մեր «Մեկ առողջություն» ֆեյսբուքյան էջով, ինչն արժանանում էր ԱՆ-ի ենթակայության տակ գործող տարբեր, այսպես կոչված, հիմնարկների և դրանց խամաճիկների բողոքներին, ինչն էլ պատճառ դարձավ, որ մեր էջը արգելափակվի»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Գրիգորյանը:

Ընդգծում է՝ թե՛ վերջին սահմանափակումները, թե՛ դրանից առաջ եղածները որևէ աղերս չեն ունեցել օդակաթիլային ինֆեկցիայի տարածման և կանխարգելման հետ, եթե դա իրոք օդակաթիլային ինֆեկցիա է, սրա մասին փաստում են տարբեր մասնագետներ, համաճարակաբաններ, վիրուսոլոգներ: Հետաքրքրական է, որ խնդիր ունենք նաև նույն սահմանափակումների վերահսկողության մասով: QR կոդերի ներկայացման պահանջ հանրային վայրերում, բայց գրեթե վերահսկողության բացակայություն, հասարակական տրանսպորտում անգամ ալկոգելի առկայության ստուգման կամայական ժամանակացույց, դիմակների վերաբերյալ անհասկանալի մոտեցում: Գրիգորյանն ընդգծում է՝ այս օրինակները ևս կոչված են վկայել, որ տեխնիկական այս որոշումները գիտելիքահեն չեն, հետապնդում են բացառապես քաղաքական նպատակներ: «Իմ անձնական կարծիքով, մեր երկրում սա ուղղված է տնտեսության ծնկների ջիլերը կտրելուն, մեր տնտեսությունը թուլացնելուն: Մարդիկ փորձում են Թուրքիայի հետ մերձենալ, իսկ մեր ֆերմերները զգում են դրա ցավոտ շունչը:

Փակեցին գյուղնախարարությունը, մշակույթի նախարարությունը, խեղդում են ոլորտները: Իմ անձնական կարծիքով, սրանք ծրագրավորված գործողություններ են: Ինչպես երկրորդ նախագահն ասաց, էկոնոմիկայի նախարարությունը վերածվել է հույսի նախարարության: Այնպես որ, կատարվող գործողություններում տրամաբանություն փնտրել պետք չէ: Երբ դեռ ամենասկզբում ասում էինք, որ պետք է վերահսկողություն սահմանել և տեսնել՝ սա ի՞նչ հիվանդություն է, Հիվանդությունների կանխարգելման ազգային կենտրոնի բարձրաստիճան պաշտոնյան մեզ ասաց՝ «վարակիչ հիվանդությունների դեմ օդակաթիլային կարանտինն արդյունավետ միջոց չէ»:

Վերջին 200 տարվա մեջ նույնիսկ երրորդ երկրներում նման բան ասող չի եղել: Սա ասողը մասնագետ է, զբաղեցնում է իմունոկանխարգելման ազգային ծրագրի տնօրենի պաշտոնը: Երբ նման տրամաչափի մասնագետը հանրությանն ապատեղեկացնում է, դա երկու բան է նշանակում՝ կա՛մ նա իր տեղում չէ, կա՛մ ուղղորդված ապատեղեկացնում է մեր հանրությանը: Մասնագիտական որևէ դիսկուրս չկա, բազմիցս հրավիրել ենք ազգային և միջազգային փորձագետների՝ եկեք քննարկենք, արձագանք չկա: Խուսափում են ուղիղ եթերներից, դեմ առ դեմ հանդիպումներից ու մասնագիտական քննարկումներից կամ էլ ներկայացնում են այն, ինչն իրենց է պետք»,-եզրափակում է Գրիգոր Գրիգորյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում