«Հու­սով եմ՝ այս փոր­ձան­քից ավե­լի իմաս­տնա­ցած դուրս կգանք»

Վերջին օրերին առկա անհանգստությունները, հօգուտ մեր առողջության տանը մնալու «պարտադրանքը» երկակի զգացողություններ է առաջացնում: Իհարկե, կան ներքին անհանգստությունները հաղթահարելու տարբեր միջոցներ՝ ընթերցանություն, ֆիլմերի դիտում և ուղղակի անկեղծ շփում ընտանիքի անդամների և ընկերների հետ, որոնք որևէ պարագայում չպետք է դադարեցնել՝ օգտագործելով կապի բոլոր միջոցները՝ հեռախոսը, համացանցը:

Հովհաննես Թումանյանի անվան տիկնիկային թատրոնի տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար Ռուբեն Բաբայանը նշում է՝ մեր ամբողջ կյանքը մեզ տալիս է հնարավորություն հաղթահարել այն բոլոր վախերը, որոնք կան, դա միայն հիվանդության հանդեպ վախը չէ: «Ապրում ենք բազմաթիվ վախերով, բայց վախեցած մարդն ազատ, անկախ, ինքնուրույն չէ, պատասխանատու չէ իր ճակատագրի, կյանքի, երկրի ու ժողովրդի համար: Վախեցած մարդուն շատ հեշտ է ղեկավարել: Արվեստի հիմնական դերակատարումը նաև սա է՝ ազատել մեզ վախերից: Կյանքը հրաշալի երևույթ է: Պետք է կյանքի ամեն մի օրը, րոպեն ու վայրկյանը շատ բարձր գնահատել: Մեր պատմության մեջ կան բազմաթիվ օրինակներ, երբ մարդիկ, որոնք զրկված են եղել հազար ու մի հնարավորությունից, ապրել ու արարել են, գիտությամբ զբաղվել»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Բաբայանը:

Նա նշում է՝ կյանքն ամեն օր պետք է լցնել: «Այսօր ստեղծված իրավիճակում չի կարելի մի կողմից 100 տոկոսով հանգիստ լինել, մյուս կողմից էլ խուճապի մատնվել: Պետք է ընդունել սա որպես նորմալ երևույթ: Ցավոք, նման երևույթները հաճախակի են լինում: Եվ որքան մենք պատրաստված ենք լինում անձնապես, այլ ոչ միայն, երբ այդ պատրաստվածությունը սպասում ենք վերադասից, այնքան ավելի ապահովված ենք: 

Այս փորձանքը, որ եկավ ամբողջ աշխարհի գլխին, միգուցե մի քիչ փոխի մեր մտածողությունը, գուցե հասկանանք, որ մարդկությունն ունի մեկ ճակատագիր, սահմանները որևէ նշանակություն չունեն, որ խնդիրներն աշխարհի համար նույնն են, որ միգուցե այն հսկայական գումարները, որոնք ծախսվում են պատերազմի և զինամթերքի վրա, եթե ծախսվեին առողջապահության, բնապահպանության, մշակույթի, կրթության վրա, շատ ավելի երջանիկ լինեինք, բնության հետ շատ ավելի ներդաշնակ ապրեինք: Կարծում եմ՝ այս փորձանքից մենք ավելի իմաստնացած դուրս կգանք, համենայն դեպս՝ հույս ունեմ»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Տիկնիկային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարն ընդգծում է՝ եթե մենք մեր հոգևոր աշխարհը դնենք հարվածի տակ, դա դժվար է բուժվում, դրան փրկություն չկա: «Փորձենք այս վիճակից նույնիսկ օգուտ քաղել՝ մի քիչ շատ կարդալ, համացանցով հետաքրքիր ֆիլմեր և ներկայացումներ դիտել, հիմա կա հնարավորություն համացանցի օգնությամբ «այցելել» թանգարաններ: 

Կյանքի այս փոքրիկ էտապը պետք է դիտարկենք ոչ թե որպես «պարտադիր կալանավորում», այլ որպես հնարավորություն մի քիչ մեզանով զբաղվելու, որի ժամանակը հաճախակի չենք ունենում: Ամեն ինչ ունի երկու կողմ, կախված է նրանից, թե ինչպես մենք դա կտեսնենք և ինչպես կօգտագործենք: 

Չդադարենք շփվել մարդկանց հետ տարբեր միջոցներով: Ամենակարևորը՝ փորձենք իրար միայն դրական լիցքեր հաղորդել, դա շատ բուժիչ է: Բոլոր հիվանդությունների պատճառը նեգատիվն է»,-ընդգծում է Բաբայանը: Նրա խոսքով՝ այսօր մարդկանց տրված է մտածելու ժամանակ, թե առհասարակ ո՞վ ենք մենք, ինչի՞ համար ենք եկել այս աշխարհ, ի՞նչ առաքելություն ունենք: «Արդյո՞ք պետք է զբաղվենք իրար քննադատելով ու մեղադրելով, թե՞ պետք է փորձենք իրար հասկանալ: 

Փորձենք մեր այս կարճ կյանքում միայն լուսավորն ու բարին փոխանցել իրար՝ դատապարտելով բացասական երևույթները, բայց ոչ մարդկանց, փորձելով մարդկանց ձեռք մեկնել, այլ ոչ թե հրել: Սա շատ կարևոր է: Եթե ուզում ենք լավ ապրել, ուրեմն դիմացինն էլ պետք է լավ ապրի: Չի լինում այնպես, որ կաթսայում միայն մի տեղ ջուրը եռա: Կա՛մ կեռա կաթսայի ողջ ջուրը, կա՛մ չի եռա ընդհանրապես: 

Հնարավոր չի կառուցել սեփական երջանկությունն ուրիշի դժբախտության հաշվին: 21-րդ դարում հասկացանք, որ մեր երկրագունդը շատ փոքր է, և մենք ամեն ինչով իրար հետ կապված ենք՝ նույն այս վարակի առումով, մի քանի ամիս առաջ անտառներն էին վառվում, ինչը մեծ ազդեցություն ունեցավ բոլորի վրա, այլ ոչ միայն այն երկրի, որտեղ դա տեղի էր ունենում: Կարծում եմ՝ ճիշտ կլինի, որ հիմա մեր մոտեցումները չսահմանափակենք մեր քաղաքով, մեր բակով, մեր երկրով ու տարածաշրջանով, այլ ավելի գլոբալ մտածենք: Մարդկությունը պետք է սկսի այդպես մտածել, հիմա ստացել է դրա հնարավորությունը: Չկան զուտ ազգային, տարածաշրջանային խնդիրներ: 

Բոլոր խնդիրները համամարդկային են և պահանջում են մարդկության ուժերի համախմբում: Բոլոր հարցերը կլուծենք համախմբված և ոչ թե իրարից տարանջատված: Մեկը մյուսի հաշվին չի կարող դա անել: Պետք են համախմբված որոշումներ»,-ասում է Ռուբեն Բաբայանը: 

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ