«Պե­տու­թյու­նը որ­տե­ղի՞ց թատ­րոնն ու ներ­կա­յա­ցում­նե­րը ֆի­նան­սա­վո­րի, պետք է բյու­ջե­ում փող լի­նի»

Դերասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Ջուլիետա Բաբայանը չի կիսում իր շատ գործընկերների այն կարծիքը, որ մշակույթում ներկայումս ճահճացում է, և առաջընթաց չի գրանցվում: 

«Հակառակը՝ հիմա բավական բուռն զարգանում է ոլորտը: Նոր ներկայացումներ են բեմադրվում, թատերական արվեստը լավ վիճակում է, ֆիլհարմոնիկում համերգային ծրագրերը հաջորդում են իրար: 

Էլ չեմ խոսում հեռուստատեսային սերիալների մասին, որոնք շատ են և տարաբնույթ: Այնպես որ, մշակույթը նորմալ վիճակում է և միշտ էլ նորմալ վիճակում է եղել»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է դերասանուհին:

Անդրադառնալով դժգոհություններին, որ սերիալներն աչքի են ընկնում անորակությամբ, Բաբայանն ընդգծում է՝ սերիալներից այդքան շատ որակ մի պահանջեք: 

«Դրանք գեղարվեստական ֆիլմեր չեն: Սերիալներում անընդհատ աշխատում են, որ հասցնեն: Եթե գեղարվեստական ֆիլմն ամիսներով ու տարիներով էին նկարում, ապա սերիալները շատ արագ են նկարում, այդ պատճառով այս երկուսը համեմատելի չեն: 

Աշխատանքային տեմպի պատճառով որակն, իհարկե, տուժում է, բայց ամեն դեպքում մարդիկ աշխատում են: Ինքս էլ զբաղված եմ լինում տարբեր սերիալների նկարահանումներում, բայց երբեմն չեմ դիմանում, քանի որ ամբողջ գիշեր կարող ենք նկարահանում իրականացնել:

 Իհարկե, հաճելի կլինի, որ դրանք որակյալ լինեն: Այդպիսի օրինակներ ունենք՝ «Թղթե երազանքը», «Վերջին ուսուցիչը»: 

Գիտեք՝ շատ բան կախված է նաև սցենարիստից: Եթե սցենարը լավն է լինում, դերասանները, ռեժիսորը և առհասարակ ստեղծագործական խումբը շատ լավ են աշխատում: 

Բայց եթե սցենարը հաջող չի, գրվում է մեկ օրվա մեջ, պարզ է, որ որակն էլ պետք է այդպիսին լինի: Ասեմ՝ երբ վերցնում են գեղարվեստական գործ և դրա հիման վրա սցենար գրում, ժողովուրդն էլ է իսկույն նկատում որակական տարբերությունը»,նշում է Բաբայանը:

Որակի մասին խոսելիս նա մտաբերում է, որ դեռևս Խորհրդային Միության տարիներին թատրոններում բոլոր ներկայացումները պետք է նախապես դիտեին նախարարությունից հրավիրված ներկայացուցիչները, թատերագետները: 

«Հիսուն տարուց ավելի է, ինչ մշակույթի ոլորտում եմ աշխատում: 

Այն ժամանակ, երբ ներկայացում էինք պատրաստում, մինչև նախարարության ներկայացուցիչները, ոլորտի մասնագետները չդիտեին և «չընդունեին» այդ ներկայացումը, այն բեմում չէր հայտնվի: 

Հիմա նման բաներ չկան»,-ասում է Բաբայանը:

Հարցին՝ իսկ այժմ մշակույթի ոլորտում պետության հոգածությունը զգո՞ւմ եք, Բաբայանն ասում է՝ այս խառը վիճակում ի՞նչ զգանք: 

«Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ամեն ինչ ուզում է անել, որ լավ լինի, մնում է՝ չխանգարեն: Ես լավատես եմ, կարծում եմ, որ ամեն ինչ լավ է լինելու»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Այս ամենի հետ մեկտեղ դերասանուհին ընդգծում է՝ Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում, որտեղ ինքը ներկայումս աշխատում է, աշխատավարձերի փոփոխություն չի եղել: 

«Մեր թատրոնը պետական ֆինանսավորում ունի, աշխատավարձերի փոփոխություն դեռ չի եղել: Բացի աշխատավարձերը, լավ կլինի, եթե ավելանա նաև թատրոններին տրամադրվող պետական ֆինանսավորումը, այդ դեպքում ներկայացումն էլ ավելի որակով կլինի, չեն խնայի զգեստների, դեկորացիայի և այլ անհրաժեշտ ծախսերի վրա: 

Ի վերջո, երբ ներկայացման վրա գումար է ծախսվում, այն ավելի ճոխ ու գեղեցիկ է լինում: Իսկ երբ միջոցները քիչ են, ստիպված են ծախսերն էլ կրճատել, այդ դեպքում արդյունքն էլ է այլ ստացվում: 

Բայց հիմա երկրում այնպիսի վիճակ է, որ չես իմանում՝ որն է ճիշտ, որն է սխալ: Երբ մեր թալանված պետությունը ոտքի կանգնի, այն ժամանակ թատրոնն էլ լավ վիճակում կհայտնվի, մնացած ոլորտներն էլ: 

Երևի թատրոնի ոլորտը միակն է, որտեղ կեղծարարություն չեն արել, ազնիվ ձևով աշխատել են, մնացածը ինչքան կարողացել են, թալանել են ու տարել:

 Պետությունը որտեղի՞ց թատրոնն ու ներկայացումները ֆինանսավորի, պետք է բյուջեում փող լինի»,-եզրափակում է Ջուլիետա Բաբայանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ