«Հասարակությունն իշխանափոխությանը կհավատա օրինակներով: Ուզում եմ, որ Երևանում դա ի վերջո լինի». «Փաստ»

Փաստ» օրաթերթը գրում է.

«Փաստի» զրուցակիցն է «Ելք» դաշինքի ավագանու թեկնածուների ցուցակի չորրորդ համարը զբաղեցնող Անահիտ Բախշյանը

– Տիկին Բախշյան, «Ելքի» ցուցակով ավագանու անդամ առաջադրվելը Ձե՞ր որոշումն էր, թե Ձեզ հրավիրել էին:

– Իմ որոշումը չի կարող լինել: Ես հրապարակավ հայտարարեցի, որ եթե «Ազատ Դեմոկրատները» մասնակցեն, ես էլ կմասնակցեմ, իսկ եթե չմասնակցեն, բայց հրավեր ունենամ «Ելքից», ինչպես Ազգային Ժողովի ժամանակ ունեի, ապա ես կգնամ «Ելքի» հետ: Այդ հայտարարությունից հետո Էդմոն Մարուքյանը ինձ զանգահարեց ու ասաց, որ իրենք դեմ չեն ու հրավիրեց իրենց վարչության նիստին:

– Չե՞ք փոշմանել, որ ԱԺ–ի ընտրություններին միասին հանդես գալու առաջարկը մերժել եք:

– Չէ: Գիտեք, ես հավատում եմ, որ ամեն քայլ չէ, որ կարող ես մանրամասնորեն վերլուծել և ճիշտ ու սխալը որոշել: Բայց եթե ես այդպես որոշեցի, կարծում եմ, որ դա էր ճիշտը, «Ազատ Դեմոկրատների» հետ գնալը սխալ չէր համենայն դեպս:

– Ինչպիսի՞ն է հիմա նախատրամադրվածությունը «Ելքում», նախընտրական ծրագրի կազմման ի՞նչ փուլում եք գտնվում:

– «Ելքում» աշխատանքային տրամադրությունը, կազմակերպվածությունը, ջանք դնելու կամքը շատ բարձր է: Ես այն խմբի մեջ եմ ընդգրկվել, որը ծրագիրն է գրում, շատ կետեր եմ առաջարկել, իմ համեստ ներդրումն ունեցել եմ, կուտակածս փորձից հարցեր եմ հուշել, իհարկե մի մասն ընդունվել է, մի մասը՝ ոչ: «Ֆեյսբուքով» էլ են շատ քաղաքացիներ ծրագրային առաջարկներ արել, դրանք հատ–հատ քննարկվել են մեր 20 հոգանոց թիմի կողմից և ձևավորվել է ծրագիրը:

– Տարոն Մարգարյանի աշխատանքն ինչպես կգնահատեք:

– Տարոն Մարգարյանի գործունեությանը անցած 4 տարվա ընթացքում կարելի է գնահատել ըստ ոլորտների: Մաքրության, ծաղկազարդման ոլորտում փոփոխություններ կան:

Ես չեմ կարող չգնահատել համագործակցությունը «Բարև Երևանի» և Տարոն Մարգարյանի միջև: Ի տարբերություն հանրապետական խմբակցության շատ անդամների՝ նա քաղաքական մթնոլորտը պահպանելու ու բազմակարծությունը ապահովելու առումով ավելի առաջադեմ է: Նախորդ տարիներին իմ բարձրաձայնած 243 խնդրի 30%–ը լուծվել է:

Սակայն ակնհայտ է Երևանի արտաքինի հետ կապված փոշին, կիսատ շինարարությունները, կիսակառույցները, փոսերը, որոնք դարձել են աղբանոցներ, կանաչապատման հետ կապված լուրջ խնդիրներ ունի Երևանը: Ինչպես Հայաստանի բոլոր կառավարման համակարգերում, այնպես էլ Երևանում՝ տնավարությունը կա:

– Որպես քաղաքապետ ինչպիսի՞ն կլինի Նիկոլ Փաշինյանը:

– Շատ հետաքրքիր է լինելու, որովհետև դա նշանակում է՝ իշխանափոխություն Երևանում: Այդ նախադեպը շատ կոգևորի հայաստանցիներին և իրենք կսկսեն ավելի կարևորել իրենց ձայնը, կտեսնեն, որ ընտրությամբ կարելի է փոխել իշխանությունը:

– Հանրապետականը նման բան թույլ կտա՞:

– Հանրապետականը չի ուզենա տալ, բայց իր ուզենալը և ժողովրդի կատարած ընտրությունը չեն կարող նույնը լինել:

– Բայց չէ՞ որ նրանք բազմաթիվ լծակներ ու վարչական ռեսուրսներ ունեն: Պետական ապարատում աշխատողները ղեկավարության հրամաններին հակառակ չեն գնա:

– Եթե մարդու մեջ նստած է ստրուկը և ինքը իրեն չի սիրում, չի կարևորում իր ձայնը, դժվար է փոխել, նամանավանդ, որ փոքր երեխա չէ, որ կարողանաս կրթել: Մեծ, հասուն մարդու մեջ նստած է ստրուկը: Դա նշանակում է վախ, սեփական եսը, դեմքը կորցրած մեկը: Նրան համոզելու համար միայն նախադեպը կարող է օգնել. երբ ինքը տեսնի, որ երևանցիների մեծամասնությունն իր ձայնը տվեց «Ելքին» ու դրանով իշխանափոխություն եղավ: Այդ իշխանափոխությանը հասարակությունը պիտի հավատա օրինակներով: Հայաստանում կա մի գյուղ՝ Նոր Կյանքը, որի գյուղապետը «Քաղաքացիական պայմանագրի» անդամ է: Էդ գյուղի ժողովուրդը շատ ավելի վստահ է ինքն իր վրա, հավատում է, որ ընտրությամբ կարողացավ իր գյուղապետին նշանակել: Պահանջատիրությունը վերացնում են իրենց իրավունքների միջից, այնինչ դա քաղաքացու թիվ մեկ իրավունքն է՝ ընտրել ու պահանջել: Ես ուզում եմ, որ Երևանում ի վերջո դա լինի:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում