Գրեթե ամեն օր մի նոր երգ է ծնվում. Արթուր Ալեքը՝ Նյու Յորք մեկնելու և ապագա ծրագրերի մասին

Life.panorama.am-ը գրում է.

«Շանթ» հեռուստաընկերության «X Factor 1» եւ «Պրեմիերա» նախագծերից հայտնի դարձած եւ ժյուրիի հատուկ ուշադրությանն արժանացած երգիչ, երգահան Արթուր Ալեքը Life.panorama.am-ի այսօրվա զրուցակիցն է:

-Արթուր, հայտնի նախագծերից եւ Ձեր նկատմամաբ հատկապես ժյուրիի չդադարող գովեստներից հետո թվում էր, թե այսուհետ Ձեր անունը հաճախ ենք լսելու, բայց դա կարծես թե այնքան էլ այդպես չէ, ինչո՞ւ:

-  Համաձայն եմ ձեզ հետ, իսկապես թվում է, թե պասիվ եմ գործում, բայց դա միայն էկրանային պասիվություն է: Այս շրջանում ավելի շատ զբաղված եմ երգեր գրելով, գրեթե ամեն օր մի նոր երգ է ծնվում: Առաջիկայի համար մի շարք նախագծեր կան, մի քանի դիջեյների հետ եմ այս պահին աշխատում եւ եթե ամեն բան մեր ծրագրերին համապատասխան ընթանա, ապա այդ էկրանային պասիվությունն էլ կչեղարկվի:

-Արթուր, Ձեր երաժշտական ճաշակը մի փոքր այլ ուղվածություն ունի, կոնկրետ, ո՞ր ժանրում եք ավելի շատ աշխատում:

- Ես աշխատում եմ մի ժանրում, որն ինձ թույլ չի տալիս մեր երկրում աշխատել այնքան, որքան կկարողանայի աշխատել մեր երկրի համար հայտնի ժանրերում: Թերեւս նաեւ սա է պատճառներից մեկն այնքան էլ հաճախ չերեւալուս: Իմ երաժշտությունը, ցավոք սրտի, շատ հասանելի չէ մեր երկրում, թեպետ փորձում եմ բալասավորել: Soul, Funk, հիմա նաեւ Europop ժանրերն ինձ շատ հարազատ ու հետաքրքիր են:

-Սիրելի ոճն ավելի ուժեղ է, քան ավելի մեծ տարածում ունենալու գայթակղությո՞ւնը:

-  Ավելի շատ դեռեւս փորձում եմ պայքարել սեփական երաժշտությունը ռեալիզացնել:

-Ի՞նչ եք կարծում՝ դա է պատճառը, որ հրավերներն են համեմատաբար քիչ:

-  Միանշանակ ասել չեմ կարող,  որ ժանրային ընտրությունն է պատճառը քիչ հրավերների: Չգիտեմ, երեւի ամեն բան ունի իր ժամանակը եւ այդ առումով դեռ իմ ժամանակը չէ: Վստահ եմ, որ կգա այն պահը, որ Արթուր Ալեքը նոր մուտք կունենա, խոստանում եմ՝ կգա այդ օրը, միայն դեռեւս ժամկետներ նշել չեմ կարող:

-Արթուր, գուցե գա՞ ժամանակն ու մենք Ձեզ տեսնենք Ձեր ընտրած երաժշտական ժանրերից դուրս, օրինակ կոմերցիոն երաժշտություն պրոպագանդելիս:

- Ոչ, հաստատ այդ օրը չի լինի, որովհետեւ սկզբունքային մարդ եմ: Բացի այդ սկզբունքներն էլ, եթե մարդու մեջ մի բանը չկա, արհեստականորեն ոչինչ անել չի լինի:

-Արթուր, ձեր մասին արտահայտված կարծիքներում հաճախ կարող ենք լսել հետեւյալ արտահայտությունը՝ «Կարծես, թե հայ չլինի կատարողը»: Հետաքրքիր է՝ երբեւէ մտածե՞լ եք արտերկրում աշխատելու մասին:

-  Այո, նման կարծիքներ շատ եմ լսել ու անկեղծ լինեմ՝ ինձ դա դուր է գալիս: Դա այն է, ինչ ես սիրում եմ, հատուկ չեմ անում, որ իմ ձայնը, հնչեղությունը այդ տպավորությունը ստեղծի, թեպետ շատ եմ սիրում մեր ժողովրդական արվեստը: Իհարկե, մտածում եւ որոշ քայլեր եմ անում դրսում աշխատելու ուղղությամբ: Ընկերներիցս մեկն այս պահին Նյու Յորքում է ապրում, նրա հետ հիմա փորձում ենք այդ ուղղությամբ աշխատել, բայց դա իրականում երկար ու շատ բարդ ընթացք է: Հուսով եմ՝ շուտով հնարավորություն կունենամ մեկնել այնտեղ ու լավ նորություններ հայտնել:

-Արթուր, այստեղ մասնակցել եք երկու հեղինակավոր նախագծերի, ի՞նչ են տվել դրանք Ձեզ, եւ արդյոք սպասելիքներն արդարացված են:

- Գիտեք, ի տարբերություն դրսի, երբ նման նախագծերից հետո մասնակից կամ գոնե հաղթող երգիչները հետո դառնում են հայտնի իրենց երկրում, էլ չասեմ աշխարհում, մեր երկրում այդ մրցությները չեն ապահովում դա: Այստեղ երգչի համար պիտակ է դառնում որեւէ մրցույթի մասնակցությունը, հետո սեղմվում ես մի քառակուսիի մեջ, որից դժվար է դառնում դուրս ելնելը, դժվար է դառնում այդ պիտակավորումից ազատվելը, իսկ այդ պիտակն ինձ դուր չի գալիս: Իհարկե, ես չեմ զղջում, որ մասնակցել եմ այդ մրցույթներին, քանի որ դրանք ինձ շատ բան են տվել:

-Արթուր, մեր երկրում մեծ տարածում ունեցող երաժշտության նկատմամբ կարծես թե բոլորս մեր դժգոհությունն ենք արտահայտում, բայց այն շարունակում է զարգացում ապրել: Ի՞նչ եք կարծում, ինչպես կարելի է պայքարել որակյալ երաժշտության համար:

-  Իրականում մենք ունենք երիտասարդ շատ տաղանդավոր երգիչներ, ովքեր իրենց տաղանդով արդեն այլընտրանք են ստեղծում: Չգիտեմ, թե ինչպես կարելի է պայքարել, երեւի վերջնականապես դա արմատախիլ անելն անհնար է, երեւի այդ վատն էլ է պետք, որ մարդիկ տարբերեն լավը վատից ու ընտրության հնարավորություն ունենան: Մեծ հաշվով շատ լավ կլինի, եթե այդ հարցով պետական մակարդակով զբաղվեն, օրինակ Արցախում, որքանով տեղյակ եմ, արգելված է ռաբիզ երաժշտությունը. մեկ-երկու նման արգելքներ եւ գուցե շտկումներ լինեն ոլորտում:

Հեղինակ՝ Անուշիկ Մելքոնյան