«Ի՞նչ ես գոռում, խելագար». Հայրը սպանել է որդուն օրորոցի մեջ՝ եղբոր աչքի առաջ

 Ռոստովի մարզի Կոկսովի փոքրիկ գյուղից Վլադիմիր I-ի համար այս ձայնը դարձավ հրահրող գործոն: Մարտի մի օր ընտանեկան կոնֆլիկտը վերածվեց մղձավանջի: Նրա նորածինը մահացավ մոր գրկում, և նրա ավագ որդին ընդմիշտ կհիշեր մարդասպան հոր աչքերի արտահայտությունը:

Ողբերգությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականին։ Հանցագործը ներկայումս կրում է իր պատիժը, սակայն գործի մանրամասները դեռևս սարսափելի հետք են թողնում։

Սարսափելի սպանությունը տեղի է ունեցել մարտի 1-ին, սակայն այն փաստը, որ ընտանիքում լուրջ խնդիրներ էին հասունանում, հայտնի դարձավ դեռևս հունվարին։ 

Այդ երեկոյան ընտանիքը հավաքվեց սեղանի շուրջ՝ նշելու իրենց ավագ որդու ծննդյան օրը։ Նրանք հրավիրեցին հարևանին և մի քանի բաժակ խմեցին։ Վլադիմիրը սկսեց խմել։ Կինը խնդրեց նրան դադարեցնել։ Ի պատասխան՝ ամուսինը զայրացավ, վերցրեց պոկերը և ճոճեց այն։ Կինը բնազդաբար մեկնեց ձախ ձեռքը՝ հարվածից պաշտպանվելու համար։

«Ես ամուսնուս ասացի, որ կոտրվածք ունեմ, բայց նա չհավատաց ինձ», - ավելի ուշ հիշեց զոհը։

Երբ շտապօգնությունը ժամանեց, շտապօգնության բժիշկը ախտորոշեց բազկային ոսկրի կոտրվածք։ Վլադիմիրը, որի մոտ ալկոհոլի հոտ էր գալիս, ծաղրեց կնոջը. «Նրա մեղքն է, ինքն է խնդրել»։ Կինը սկզբում խոստովանեց շտապօգնության բժշկին, որ ամուսինը ծեծել է իրեն, բայց ավելի ուշ՝ շտապօգնության բաժանմունքում, վախեցավ և ստեց. «Ես պարզապես ընկա»։ Նա վախենում էր վրեժխնդրությունից։ Վլադիմիրը բացահայտ զգուշացրեց նրան, որ եթե պատմի ծեծի մասին, դա վատ կլինի իր և երեխաների համար։

Անպատժելիություն զգալով՝ ամուսինը շուտով անցավ անդարձելիության սահմանը։

Երկու ամիս անց՝ մարտի 1-ին, տանը լարվածությունը հասավ գագաթնակետին։ Խնդիրը փողն էր։ Վլադիմիրը պնդում էր, որ մայրը իրեն գումար է փոխանցել տան գազիֆիկացման համար։ Կինը որոշեց խանութից տուն վերադառնալիս ստուգել իր քարտը բանկոմատում, բայց հաշիվը դատարկ էր։

Սկսվեց վեճ։ Վլադիմիրը գոռաց և վիրավորեց կնոջը։ Պատահաբար նա առաջինն էր տուն մտել։ Երբ նա միջանցքում հանվեց, լսեց ամուսնու սարսռեցնող ճիչը մանկական սենյակից. «Ի՞նչ ես գոռում, փոքրիկ չարաճճի»։

Նա ներխուժեց մանկական սենյակ և տեսավ, որ ամուսինը կռացած էր մահճակալի վրա և հարվածում էր երեխային։ Նա հրեց Վլադիմիրին, բայց նա անմիջապես թափահարեց նրա վրա։ Նա դուրս վազեց հյուրասենյակ, ամուսինը հետևեց նրան։

Այդ պահին մանկապարտեզից դուրս եկավ ավագ որդին, որը ականատես էր եղել սարսափելի ողբերգությանը։ Նա գրկում էր կրտսեր եղբորը։ Երեխայի աչքերը փակ էին, ձեռքերը թուլացած կախված էին կողքերից։ Տղան ասաց. «Նայիր, թե ինչ արեց Վովան»։

Մայրը խլեց երեխային նրանից։ Երեխայի աչքերը գլխի մեջ հետ էին գլորվել, իսկ մաշկը կապտել էր։ Նա զանգահարեց 911։ Երբ շտապօգնության բժիշկը ժամանեց, Վլադիմիրը փորձեց սրտի վերակենդանացում կատարել, բայց բժիշկը նրան հեռացրեց՝ ասելով, որ դա ճիշտ չէ։ Մինչ կինը պատրաստվում էր գնալ հիվանդանոց, շտապօգնության բժիշկը նրա մահը արձանագրեց։

Դատավարության ժամանակ Վլադիմիրը փորձեց խաղալ տառապող հոր դեր, որը «ցանկանում էր վերակենդանացնել», այլ ոչ թե սպանել: Նա պնդում էր, որ պարզապես հանգստացնում էր իր լացող երեխային: Ավելին, նա պնդում էր, որ հունվարին իր կինը ընկել էր բակում և կոտրել ձեռքը:

Բայց ճշմարտությունը բացահայտվեց։ Զանգին արձագանքած բժիշկը հաստատեց կնոջ պատմածը ծեծի մասին։ Հոգեբուժական փորձաքննությունը պարզեց, որ ավագ որդին ոչինչ չէր պատկերացնում։ Նրա ցուցմունքը հստակ էր և սարսափելի. «Հայրիկը հարվածեց եղբորս կրծքին, քանի որ նա լաց էր լինում։ Երեք անգամ։ Ուժեղ»։

Մասնագետները պարզել են, որ նորածնի մահվան պատճառը կրծքավանդակի փակ, բութ վնասվածքն էր, որն ուղեկցվել է երկու թոքերի կապտուկներով և բարդացել սուր շնչառական անբավարարության զարգացմամբ։  

Վլադիմիրը դատապարտվեց 14 տարի 6 ամսվա ազատազրկման՝ խիստ ռեժիմի ուղղիչ գաղութում։ Նրան նաև պարտավորեցրին կնոջը վճարել մեկ միլիոն ռուբլի փոխհատուցում որդու մահվան համար։