Բնակապահովման ծրագիր․ խախտված իրավունքներ ու բացարձակ անտարբերություն

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին

2020 թվականին Շուշիից, 2023-ին՝ Ասկերանի շրջանի Բերքաձոր գյուղից տեղահանված, Գյումրիում ապաստանած Անի Հայրապետյանը MediaHub-ին պատմեց բնակարանային ապահովման ծրագրից օգտվելու, այդ ճանապարհին ունեցած խնդիրների, պետության կողմից բացարձակ անտարբերության ու առ այսօր անպատասխան հարցերի մասին։

«Ահավոր բարդ ճանապարհ եմ անցել, բայց մինչ օրս հարցիս լուծումը տրված չէ։ Ես չեմ կարողանում բացատրել իրենց կողմից ստեղծած այս խուճուճ պատմությունը։ Պետք է փորձեմ մեր խախտված իրավունքները դատական գործընթացով վերականգնեմ»,-ասաց Անին։

Ինչպես բոլոր տեղահանվածները, Անիի ընտանիքը ևս օգտվել է պետության կողմից տրամադրվող 40+10 ծրագրից։ Կառավարությունն առանց հայտարարություն տարածելու որոշում է կայացրել` Բաքվից տեղահանված ու Արցախի Շուշիում ապաստանած փախստականներին ներառել բնակապահովման ծրագրում, յուրաքանչյուր ընտանիքի տրամադրել 10 միլիոն դրամի արժողությամբ սերտիֆիկատ։

«Ես, պատահական իմանալով այս մասին, որոշեցի դիմում գրեմ, որպեսզի իմանամ՝ արդյո՞ք շահառու եմ։ Պարզվեց՝ ոչ միայն շահառու եմ։ Երկրորդ սխալով շահառուների ցանկը չեն վերցրել բնակապահովման կոմիտեից, այլ տարբեր տեղերից, որի մեջ հիմնականում Բաքվից տեղահանված՝ Շուշիի քաղաքացիներն են։ Բայց ծրագրի անվանումը՝ «առանձին շրջաններից տեղահանվածներ» է կոչվում։ Այսինքն, Շուշին դիտարկվում է որպես առանձին շրջան, իսկ շահառուները միայն Բաքվից տեղահանվածներն են, որոնց մեջ նաև իմ ամուսնու ընտանիքն է»,-նշեց մեր զրուցակիցը, ավելացնելով, որ պետությունը նոր օրենք էր հանել՝ «ով չի դիմել մինչև հուլիսի 1-ը, նրանք դառնում են 2023 թվականի շահառու»։

Այսպիսով, Անի Հայրապետյանի դիմումն ընդունվում է հունիսին, դառնալով 2020 թվականին Շուշիից տեղահանված բնակապահովման ծրագրի շահառու։ Արդյունքում՝ պետությունը ընտանիքի բոլոր անդամներին հրաժարվում է վճարել 40+10 հազար դրամ պետական աջակցությունը։

«Մենք 2023 թվականին ենք Արցախից տեղահանվել, բայց մտել ենք 2020-ի ծրագրի մեջ։ Այսինքն, եթե 1988 թվականին սկեսուրս էր Բաքվից տեղահանվել, դրա պատճառով մեր ամբողջ ընտանիքը՝ սկեսուրս, սկեսրայրս, իրենց 3 զավակների ընտանիքները, երեխաները, ընդհանուր 15 հոգի համարվում են 1 ընտանիք, ու բոլորիս տրամադրվում է 10 միլիոն դրամի սերտիֆիկատ, ապսուրդ։ Այդքանով հանդերձ, ես դրանով փաստորեն չեմ դառնում 2023-ի տեղահանված: Միայն արդարություն եմ ուզում, որ գոնե մինչև տուն գնելը կամ կառուցելը ստանանք մեզ հասանելիք աջակցությունը»։ 

Հիմա Անին միանգամից 2 ճակատով է պայքարում․ նա փորձում է բացատրել պետությանը, որ մեկ ծրագրում ներառված 15 հոգին տարբեր ընտանիքներ են և յուրաքանչյուրն իր ընտանիքի առաջ պատասխանատվություն ունի։ Երկրորդ՝ պետության աջակցությունը պետք է վերականգնվի, քանի որ 40+10 ծրագրով գոնե տան բնակվարձի ու կոմունալ ծախսերի հարցերն էին լուծվում։ 

«Ես ոչ մի պահանջ չեմ ներկայացնում, ուզում եմ ճիշտ ընկալվեմ, ես պայքարում եմ միայն մեր խախտված իրավունքների վերականգնման համար»,-հավելեց նա։

Հունան Թադևոսյան

Առավել մանրամասն` այստեղ. 

https://t.me/armenia24live