«Եթե պատմականորեն հասել ենք այս օրին, հիմնական մեղավորը մենք ենք». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Բանաստեղծ Հուսիկ Արան կարծում է, որ հասարակությունը վերջապես արթնանում է հետպատերազմյան շոկից: Նրա հետ մեր զրույցները տարբեր փուլերում են եղել` իշխանափոխությունից ու պատերազմից, 2021 թ.-ի ընտրություններից և դրա` շատերիս համար անհասկանալի արդյունքներից հետո: Զրույցները միշտ էմոցիոնալ են ստացվում, ինչպես նա է ասում, այլ կերպ լինել չի կարող:

«Ճիշտ էր, երբ ասում էին, որ ընտրությունները պետք է պատերազմից մեկ տարի հետո լինեն: Շոկն անցնում է, և հասարակությունը հստակ տեսնում է, որ 2018 թ.-ին իշխանության եկան Թուրքիան և Արևմուտքի գործակալները: Թուրքական նախագիծ է, որն իրականացվում է Արցախում և Հայաստանում: Արցախը հանձնելուց հետո Հայաստանն է հանձնելու, դրա համար են իրենց բերել, և նրանք կատարում են իրենց տերերի հրահանգները»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Հուսիկ Արան:

Ընդգծում է` այսօր հասարակությունն առաջնորդի կարիք ունի, գնդակն ընդդիմության դաշտում է: «Այսօր ընդդիմությունն ավելի մեծ պատասխանատվություն ունի երկրի համար, քան իշխանությունը, որը թուրքական գործակալ է: Հասարակության մեծ զանգվածն ասում է` ոնց անենք, պրծնենք սրանցից, որովհետև ակնհայտորեն տանում և մեզ փռում են թուրքի ոտքի տակ, որը երբեք մեզ հետ ո՛չ բարեկամ է լինելու, ո՛չ հարևան, նրա նպատակն է մինչև վերջին հայը ոչնչացնել: Երբեք չպետք է վստահել թուրքին, նա միայն ուժի լեզուն է հասկանում»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Վերստին շեշտում է՝ ժողովրդին առաջնորդ է պետք, մարդիկ չեն կարող ինքնաբուխ դուրս գալ փողոցներ: «Պետք է ասեն, որ այսօր մեր պետականության լինել-չլինելու խնդիրն է: Գոնե այսքանից հետո պահպանենք եղածը, մեր պետությունը: Եթե այդ մեկը կամ մեկ խումբը չկա, ուրեմն արժանի ենք այս վիճակին: Բայց հույս ունեմ, որ այդ մեկը կլինի: Պետք է կարողանան ջիղը գտնել, ժողովրդին վստահություն ներշնչել և հեռացնել այս իշխանությանը, որովհետև հիմա գերնպատակն այդ է»,-ասում է բանաստեղծը:

Երբ օրեր առաջ հոդված է գրել` «Մենք թաշկինակ ենք», ընկերներից շատերը նեղացել են, բայց ասում է` բոլորն են տեսել, թե ինչպես է Անգլիայի դեսպանը ողջունում ՀՀ նախագահին` ձեռքը գրպանում, Չավուշօղլուն առանց փողկապի է հանդիպում հետները: «Ընկել, ավերվել ենք: Այս պարտությունը հենց այնպես չէր: Բայց մի զանգված էլ կա, որ անգամ հիմա շարունակում է ասել` ջահել են, անփորձ, ես իրենց եմ ասում` ջահելին ու անփորձին, տգետին չեն բերում իշխանության: Իրենց պաշտպանում են իրենց նմանները, նրանք էլ Արցախը կծախեին, տասը դրամով հայրենիք ծախողներն են: Դրանց ծովից ծով Հայաստան տաք, մտածելու են, թե ինչպես ծախեն ու ավերեն այն: Ցավոք, մարդկանց այդպիսի զանգված էլ կա մեր մեջ: Եթե պատմականորեն հասել ենք այս օրին, հիմնական պատճառն ու մեղավորը մենք ենք: Լավ, բա հայը թուրքին չճանաչի՞, վստահի՞ նրան: Պատմության մեջ ցույց տվեք մի դեպք, երբ հնարավոր է եղել ապրել թուրքի հետ»,-նշում է զրուցակիցս: Ասում է` մարդկանց հետ զրուցում է, բացատրում` մի՛ ընտրիր Նիկոլ, գնում, ընտրում են, հետո մտաբերում է 2021 թ.-ի ընտրությունները, որը, բանաստեղծի դիտարկմամբ, մեր պատմության ամենախայտառակ էջն է, Կարսը, Շուշին ու Անին հանձնելուց ավելի խայտառակ էջ:

«Այսօր, մոտ օրերս պետք է հավաքվել, ազգովի կանգնել և քշել դրանց: Մեկ ամիս հետո կարող է ուշ լինել: Հեշտ չի լինելու, նրանք պայքարելու են, կառչած են իրենց աթոռներից: Թուրքիան և Ադրբեջանն են ամեն ինչ անելու, որ սրանք մնան իշխանության: Հիշում եք` Օնիկ Գասպարյանի հայտարարությունը, որից հետո Թուրքիան պաշտպանեց այս իշխանություններին: Բայց այդքանից հետո էլ ժողովուրդը ոչինչ չհասկացավ ու Նիկոլ ընտրեց: Պատմության մեջ միակ դեպքն է, երբ Թուրքիայի իշխանությունները պաշտպանում են Հայաստանի իշխանություններին: Բայց դա էլ ժողովուրդը չհասկացավ: Թուրքը լսում է իր մոլլային, ակադեմիկոսին, իր առաջնորդին, իսկ մենք… մեր Կաթողիկոսի հագուստը քաշքշեցինք փողոցում, դրա համար թուրքը հզոր պետություն է ստեղծել, իսկ մենք այս օրին ենք: Խնդիրը նաև մեր մեջ է: Երբ ծանրագույն վիճակում ենք հայտնվում, կանգնում ենք, հույսս դա է, գոնե այդ կերպ փրկվենք, փրկենք այն, ինչ ունենք, հետո տեսնենք՝ ինչ ենք անում: Մեր բանակը կազմավորենք, եթե խաղաղություն ենք ուզում, պետք է բանակ ունենանք: Պետք է նորմալ հարաբերություններ հաստատել առաջին հերթին Ռուսաստանի հետ, այս տարածաշրջանը Ռուսաստանինն է, սա պետք է գիտակցել: Ի՞նչ են անում հիմա սրանք` խաղաղության անվան տակ կատարում են Թուրքիայի և Ադրբեջանի պահանջները,-նշում է նա, ապա հավելում.- Սա «խաղաղություն է` մինչև Երևանը հանձնելը»:

Ու վերջում ոչինչ չի մնա Հայաստանից: Մեր երկիրը չկարողացան դրսից քանդել, ներսից պայթեցրեցին: Նախկին իշխանությունների մեղքն էլ կա, երկիրը չեն հասցնում այն վիճակին, որ փողոցից իշխանություն բերեն: Եթե նրանք քանդել էին, սա եկավ ու ավերեց»,-եզրափակում է Հուսիկ Արան:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում