ՌԴ-ում Ստալինիզմի պրոպագանդա է. «Վոժդի» պատկերով օրացույցներ են տպագրվում

Օրերս առիթ ունեցա մի փոքր շրջել Ռուսաստանում եւ այդ այցելության ընթացքում գրախանութներից մեկում հանդիպեցի խորհրդային առաջնորդ Իոսիֆ Ստալինի մեծադիր պատկերով բավականին խոշոր չափի եւ 2016 թվականի պատի օրացույց: Տարվա յուրաքանչյուր ամսվա համար ընտրված է Ստալինի լուսանկարներից մեկը: Եվ սա ամենայն լրջությամբ: Հրատարակիչն այն ընկերություններից մեկն է, որը ՌԴ ողջ տարածքում ռուսական քաղաքների, եկեղեցիների եւ տեսարժան վայրերի լուսանկարներով օրացույցներ է հրատարակում:

Օրացույցի առաջին էջում Ստալինի ամենահայտնի նկարներից մեկն է՝ Победа будет за нами («Հաղթանակը մերն է լինելու») մակագրությամբ: Այս պահի դրությամբ մոտ 10 երկրների հետ Ռուսաստանի հարաբերությունները լարված են՝ Թուրքիա, ԱՄՆ, Լեհաստան, Ուկրաինա եւ այլն: Պետական լրատվամիջոցներն ավելացնում են թշնամու կերպարի քարոզչության դոզաները: Եվ ռուս հաղթական զինվորի նկատմամբ ժողովրդի հավատը կարծես թե պետք է ամփոփվեր Ստալինի կերպարի վերածնմամբ: Ստալինը, եւ ոչ թե ժողովուրդը, Ռուսաստանում շարունակում է լինել Երկրորդ աշխարհամարտում ֆաշիզմի դեմ տարած հաղթանակի մարմնավորողը: Սակայն հայրենասիրական ոգին բարձրացնելու նպատակով Ստալինի վերակենդանացումը բավականին վտանգավոր հետեւանքներ կարող է ունենալ հենց Ռուսաստանի համար:

Ստալինի պաշտամունքի վերականդանացումը ռեպրեսիվ ռեժիմի խստացման հեռանկարներ է խոստանում: Այն, որ ամբողջ Ռուսաստանում կոմունարների, բոլշեւիկների եւ այլ քաղաքական արդեն պատմական հատվածների անուններով փողոցները չեն անվանակոչվել, նորմալ է նրանով, որ Ռուսաստանը, մեղմ ասած« առանձնապես մեծ վնասներ չի կրել քաղաքական ոչ մի շրջանում: Իսկ ահա Ստալինն ուրիշ պատմություն է: Այս դեպքում, ինչպես Խորհրդային Միության մյուս երկրներում, այնպես էլ առավելապես Ռուսաստանում ոչնչացվեց մտավորականությունը: Այսօր, առանց այդ էլ, Ռուսաստանում «5-րդ շարասյան» շարքն են դասել այն մտավորականներին, որոնք դեմ են պատերազմին, որոնք դեմ էին Ուկրաինայի հետ հարաբերությունների խզմանը: Ստալինի նկարով օրացույցների մեծ տպաքանակով տարածումը նշան է այն բանի, որ Ռուսաստանում առաջին պլան է մղվում վաղուց մոռացված «ամեն ինչ ռազմաճակատի համար» գաղափարախոսությունը:

Եվ այսօր պատահական չէ, որ Ռուսաստանում Արեւմուտքի հասցեին հաճո բան ասելը դիտարկվում է հայրենիքի դավաճանության նման մի բան: Քաղաքացու բոլոր գործողությունները պետք է համապատասխանեն «ռազմաճակատի» եւ այն ղեկավարող «հրամանատարների» գործողությունների տրամաբանությանը: Ռուսաստանում, զարմանալիորեն, չեն փորձում այս «պատերազմում» հաղթել տնտեսության մեջ արմատական բարեփոխումների, ազատ մամուլի խրախուսման, զարգացած բժշկության, համարձակ կինեմատոգրաֆիայի, բացախոսության եւ այլ ճանապարհով:

Ռուսական լրատվամիջոցներից մեկը հետաքրքիր հրապարակում ուներ ՌԴ- Արեւմուտք հակամարտության վերաբերյալ եւ փորձագետներից մեկը հետեւյալ միտքն էր արտահայտել. «Իհարկե, մենք տնտեսությամբ դժվար թե կարողանանք հաղթել: Փոխարենը, նրանց պատժամիջոցներին ի պատասխան, մենք կարող ենք հեռացնել մեր կառավարության արեւմտամետ անդամներից մեկին»: Սրանով ամեն ինչ կարելի է ամփոփել:

Իսկ ռուս ժողովուրդն ավելիին է արժանի:

Գագիկ Աղբալյան