«Գյու­ղատն­տե­սու­թյան ոլոր­տում ներ­կա­յիս կա­ռա­վա­րու­թյան գոր­ծու­նե­ու­թյունն ան­բա­վա­րար ենք գնա­հա­տում»

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը սեպտեմբերի 16-ին հրավիրված մամուլի ասուլիսին հրապարակեց 100 փաստ «նոր Հայաստանի» մասին: Փաստերից մի քանիսը վերաբերում էին գյուղատնտեսության ոլորտին: Մասնավորապես՝ Փաշինյանը նշեց, որ 2019 թվականի առաջին 7 ամիսներին բուսական ծագման չմշակված գյուղմթերքի արտահանումը գրանցել է 15,6 տոկոս աճ:

«Այս տարվա 8 ամիսներին գյուղատնտեսության ոլորտում նախորդ տարվա համեմատ արձանագրվել են հետևյալ փոփոխությունները. ջերմոցային տնտեսությունների մակերեսն ավելացել է 48%-ով կամ 426,2 հեկտարով, կաթիլային համակարգերով ոռոգվող հողատարածքների մակերեսն ավելացել է 56%-ով կամ 1004 հեկտարով, հակակարկտային ցանցերով պաշտպանված հողատարածքների մակերեսը գրեթե կրկնապատկվել է՝ ավելանալով 94,5%-ով կամ 182,2 հեկտարով, սառնարանային տնտեսությունների հզորություններն ավելացել են 26%-ով կամ 15,1 հազար տոննայով: 

Այս տարի, նախորդ տարվա համեմատ, ջերմոցներում արտադրվող մի շարք ապրանքների արտահանման ցուցանիշների ահռելի աճ է արձանագրվել»,-ասուլիսի ժամանակ նշեց վարչապետը: 

Թվերը կան, ցուցանիշների աճը կա, այդ դեպքում ինչո՞ւ այդ աճն իրենց վրա չեն զգում գյուղոլորտի ներկայացուցիչները:

Հակառակը՝ շատերն են փաստում, որ չնայած մեկ տարի առաջ առկա մեծ ոգևորությանը, Հակառակը՝ շատերն են փաստում, որ չնայած մեկ տարի առաջ առկա մեծ ոգևորությանը, այսօրվա պատկերն այլ բանի մասին է վկայում. մարդկանց կյանքի որակը չի փոխվել: 

«Ագրարագյուղացիական միավորում» ՀԿ-ի նախագահ Հրաչ Բերբերյանը «Փաստի» հետ զրույցում նախ անդրադառնում է ցուցանիշներ, թվեր հրապարակելու կառավարության սովորությանը և համեմատում այն խորհրդային ժամանակաշրջանի հետ:

«Անկախությունից հետո գյուղատնտեսության նախարարությունը կամ էլ ոլորտի համար պատասխանատու մարդիկ, որոնց մեջ դեռ կար կոմունիստական հոգեբանությունը, թվեր էին նկարում, դարձնում ցուցանիշներ:

Հաշվի չէին առնում, որ դրանք շուկայական հարաբերություններ են, ոչ մեկին չեն հետաքրքրում, բայց իրենք ժամանակին կոմսոմոլներ, կուսակցական աշխատողներ էին եղել, սիրում էին ցուցանիշներ հրապարակել: Նույնը նաև հիմա է շարունակվում: Չգիտեմ, թե ինչու է այսօրվա կառավարությունը փորձում համոզել, որ ամենալավն է:

Կարծում եմ, որ այդ գնահատականը պետք է ժողովուրդը տա: Մեր միավորման նման կառույցը գյուղատնտեսության ոլորտում ներկայիս կառավարության գործունեությունն անբավարար է գնահատում, որովհետև որևէ քայլ չի արվում, որ դեմքով շրջվեն գյուղացուն և ասեն՝ սա քոնն է, պետությունն է տալիս, կոնկրետ քայլերով պետք է առաջ գնանք:

Հակառակը՝ պետության գումարները ճանապարհին անհետանում են»,-ասում է Բերբերյանը: 

Հետո արդեն ՀԿ-ի նախագահն անդրադառնում է հրապարակված ցուցանիշներին: «Խոշոր ջերմոցների ավելացումը չի կարող ազդել գյուղացիների կենսամակարդակի լավացման վրա, իսկ այս դեպքում ջերմոցային տնտեսությունների ավելացման ցուցանիշները դրանց են վերաբերում: Այո, վերջին տարիներին ջերմոցային տնտեսությունը մեծ զարկ է ստացել Հայաստանում և բավական է, որ Հայաստանը ձմեռվա լոլիկն ու վարունգն ունենա: 

Տեղեկություններ ունենք, որ լրջագույն ընկերություններից մեկն այսօր Անգլիայի հետ բանակցություններ է վարում, որ հայկական լոլիկն ու վարունգն արտահանվի Միացյալ Թագավորություն: Այնպես որ, այդ գործընթացը կա, բայց դա պետք չէ կապել բուն գյուղատնտեսության զարգացման հետ:

Ջերմոցային տնտեսությունն ընդամենը գյուղատնտեսության ճյուղերից մեկն է: Իսկ ի՞նչ է կատարվում մյուս ոլորտներում:

Անասնապահությունը Հայաստանում ձախողված է, պտուղների արտահանման դեպքում ռուսական շուկայի համար պայքարը տարեցտարի թեժանում է, և մեր ֆերմերներն այս տարի արտահանումից մեծ շահույթ չստացան: Տեսեք՝ բանակը երկու տարի առաջ կարտոֆիլը ձեռք էր բերում 90 դրամով, իսկ այս տարի՝ 140-150 դրամով։

Սա էլ է տգետ քաղաքականության արդյունք: Պետք է հասկանալ բնագավառի խնդիրները, թե որ ուղղությամբ այն զարգացնել: Պետք է բարեփոխվի և՛ ոռոգման համակարգը, և՛ հակակարկտային ծառայությունը: Գյուղատնտեսության ոլորտում հսկայական ծավալի աշխատանք կա կատարելու: Վարչապետն ասում է՝ կաթիլային համակարգերով ոռոգվող հողատարածքների մակերեսն ավելացել է 56%-ով: Դա լուրջ չէ: Կաթիլային ոռոգումը մասսայական բնույթ չի կրում: Բայց կաթիլային համակարգն իր տեղն ունի մեր շուկայում, քանի որ ջրի տնտեսումը շատ կարևոր է:

Պետք է զարկ տրվի պիլոտային, վարկային ծրագրերին՝ ոռոգման կաթիլային համակարգի մասսայական ներդրման համար»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Բերբերյանը փաստում է՝ գյուղատնտեսության ոլորտը շարունակում է ուշադրությունից դուրս մնալ: «Ամենամեծ սխալը, որն արվեց, գյուղնախարարության փակումն էր: Հաշվի չառան, որ ժամանակին ՀՆԱ-ի 45, իսկ այսօր 20 տոկոսը ապահովում է գյուղատնտեսության բնագավառը: Անուշադրության մատնել մի բնագավառ, որը Հայաստանն է կերակրում, կարծում եմ՝ ուղղակի դավաճանություն է:

Գյուղացին չգիտի՝ ում դիմել, իր հոգսերը ներկայացնել: Դա հերիք չէր, հաջորդեց նաև սպիտակների և սևերի կադրային ջարդը»,-եզրափակում է «Ագրարագյուղացիական միավորում» ՀԿ-ի նախագահը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ