«Հա­յաս­տա­նը պետք է պատ­րաստ լի­նի ցան­կա­ցած հնա­րա­վոր սցե­նա­րի»

Հայ-ռուսական հարաբերությունները ռազմավարական նշանակության հարաբերություններ են: Այդ հարաբերություններում հեղափոխությունից հետո որևէ փոփոխություն չի եղել: «Փաստի» հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Սուրեն Սարգսյանը՝ անդրադառնալով Հայաստանի պատվիրակության այցին ՌԴ, ինչպես նաև Սանկտ Պետերբուրգում Հայաստանի և Ռուսաստանի ղեկավարների հանդիպմանը:

«Իհարկե, Հայաստանի իշխանության որոշ ներկայացուցիչների նկատմամբ Ռուսաստանում կան լուրջ վերապահումներ, բայց, ընդհանուր առմամբ, այդ վերապահումները չեն վերաբերում բարձր մակարդակի պաշտոնյաներին: Ակտիվացնում են հարաբերությունները թե՛ Հայաստանի կառավարության ղեկավարն ու Ռուսաստանի նախագահը, թե՛ արտգործնախարարներն ու պաշտպանության նախարարները: Հայ-ռուսական հարաբերություններում փոփոխություն չի եղել և որևէ սպառնալիք չկա դաշնակցային հարաբերությունների առումով: Այդ տեսանկյունից ո՛չ Հայաստանը և ո՛չ էլ ռուսական կողմն անհանգստանալու ոչինչ չունեն»,-նշեց քաղաքագետը՝ հավելելով, որ Հայաստանը արտաքին քաղաքական ուղենիշների փոփոխության կարիք չունի:

«Հայաստանը կարիք ունի խորացնելու հարաբերությունները բոլոր գործընկեր պետությունների հետ, այդ թվում՝ նաև Ռուսաստանի Դաշնության հետ, որը մեր ռազմավարական դաշնակիցն է»,-ընդգծեց նա:

Արտաքին քաղաքականության, նաև Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունների համատեքստում քննարկման առարկա է նաև ՄԱԿ–ի Գլխավոր ասամբլեայի 73-րդ նստաշրջանում Աբխազիայից և Հարավային Օսիայից բռնի տեղահանված անձանց և փախստականների կարգավիճակի մասին բանաձևի քվեարկությունը, որին, ի տարբերություն նախորդ տարիների, Հայաստանն այս անգամ չմասնակցեց:

Քաղաքագետը նախ շեշտեց՝ Վրաստանի կողմից 11 տարիների ընթացքում մշտապես այս հարցը բերվել է: Այդուհանդերձ, Սուրեն Սարգսյանը Հայաստանի քվեարկությունները չի կապում Ռուսաստանի գործոնի հետ. «Խնդիրն իրականում այն է, որ Հայաստանի դեմ բերված ադրբեջանական բանաձևերին Վրաստանը մշտապես կողմ է քվեարկել և դա, ըստ էության, եղել է մեր պատասխանը Վրաստանին: Իսկ հիմա, չմասնակցելով այդ քվեարկությանը, Հայաստանի կողմից առաջին քայլն է արվել: Այս պարագայում, կարծում եմ, վրացական կողմը, պաշտոնական արձագանք-հայտարարությունից զատ, նույնպես պետք է համապատասխան վերաբերմունք դրսևորի և հետայսու հակահայկական յուրաքանչյուր բանաձևի կամ որոշման դեմ քվեարկի կամ ընդհանրապես չմասնակցի քվեարկություններին»:

Սուրեն Սարգսյանի հետ զրույցում անդրադարձանք նաև Նախիջևանում անցկացվող ադրբեջանա-թուրքական զորավարժություններին, հնարավոր ռիսկերին ու այն խնդիրներին, որոնք պետք է հաշվի առնել: Քաղաքագետը գործողությունները հակահայկական է որակում:

«Այս զորավարժությունները թե՛ արտաքին, թե՛ ներքին սպառման համար են: Սա, իհարկե, առաջին հերթին ուղղված է Հայաստանի դեմ: Ռազմական ուժի ցուցադրումն այդ պետության կողմից մշտապես հենց Հայաստանի համար է եղել: Մեր զինված ուժերը պարտավոր են ուշադրությամբ հետևել այդ զորավարժություններին՝ հասկանալու մի շարք տակտիկական և ռազմավարական խնդիրներ: Կարծում եմ՝ այդ գործողություններն իրենց էությամբ նաև պրովոկացիոն բնույթ ունեն, և դա պայմանավորված է հենց այն հանգամանքով, որ նախիջևանյան ուղղությամբ նույնպես ցանկացած ժամանակ կարող են ռազմական գործողություններ սկսել: Իշխանությունները պետք է ուշադիր հետևեն այս գործընթացներին և համապատասխան արձագանքներ տան, այդ թվում՝ ռազմավարական դաշնակցի հետ համատեղ զորավարժություններ կազմակերպեն»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ Հայաստանը պետք է զինվի, բացի այդ, դաշնակցի հետ պետք է խորացնի նաև ռազմատեխնիկական հայրաբերությունները:

«Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի Ադրբեջանի նախաձեռնած ցանկացած հնարավոր սցենարի: Այսինքն, Հայաստանը պետք է բարձրացնի բանակի մարտունակությունը: Հայաստանը դրան այլընտրանք չունի»,-եզրափակեց մեր զրուցակիցը:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ