Իրաքի եզդիների ընտանիքները փորձում են ինտեգրվել Հայաստանում

Իրաքի եզդիների ընտանիքները, որոնք ստիպված են եղել լքել իրենց տները Իրաքի հյուսիսում ԻՊ-ի հարձակումների պատճառով, ապաստան են գտել Հայաստանի համայնքներում, սակայն ինտեգրման հարցում դժվարություններ ունեն։ Այս մասին ասվում է Reuters–ի հոդվածում, որը վերնագրված է «Երկար ճանապարհից հետո դեպի Հայաստան, Իրաքի եզդիների ընտանիքները փորձում են հարմարվել»։

2014-ի օգոստոսին ԻՊ զինյալները սկսել են հարձակվել հյուսիսային Իրաքի Սինջարի եզդիների կրոնական համայնքների կենտրոնի վրա, որտեղ մոտ 400 հազար եզդի էր բնակվում։

ԻՊ զինյալները սիստեմատիկ սպանում, գերեվարում ու ստրկացնում էին հազարավոր եզդիների, որոնց համարում են «անհավատ»։

Մոտ 50 եզդիական ընտանիք կարողացել է փախչել Հայաստան, որտեղ մոտ 35 հազար եզդի է բնակվում։ Սակայն հայաստանաբնակ եզդիները կարծում են, որ Սինջարից եկած իրենց էթնիկ ազգակիցներն իրաքյան մեծամասնության իսլամական ավանդույթների ազդեցության տակ են գտնվում։ Նրանք նշում են, որ նորեկների կենսակերպը շատ է տարբերվում, քանի որ հիմա նրանք բոլորը մուսուլմաններ են։ Հայաստանի եզդիների համայնքի ներկայացուցիչները մտավախություն ունեն, որ նորեկները անկայունություն կբերեն իրենց տներ։

Արան ու նրա կինը անցած տարվա վերջին են տեղափոխվել Ակնալիճ գյուղ։ Նրանք նշում են , որ հույս ունեին այստեղ խաղաղություն ու հանգստություն գտնել, սակայն դժվարությունների են բախվել, քանի որ «տեղացիները կարծում են, որ մենք այլեւս իսկական եզդիներ չենք»։

ՄԱԿ-ի փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի հայաստանյան ներկայացուցիչ Քրիստոֆ Բիրվիրտը նշում է, որ ԻՊ-ից եզդիների հողերի ազատագրումից հետո, իրաքցի եզդիներից շատերը վերադարձել են իրենց հայրենիք։ Նրանց որոշումը պատճառաբանված էր մասամբ այն դժվարություններով,որոնց նրանք բախվում են Հայաստանում ինտեգրվելիս։ «Մի կողմից նրանց շատ լավ են ընդունել այս փոքր գյուղում, մյուս կողմից էլ կա որոշ թյուրըմբռնում նրանց աղոթքների հետ կապված։ Սինջարում ու հայկական գյուղերում եզդիների կենսակերպը ուժեղ տարբերվում է»,- ասում է Բիրվիտը։

Հոդվածում ասվում է, որ Հայաստանի կառավարությունը 100 հազար դոլար է հատկացրել ՄԱԿ-ի գերագույն հանձնակատարի գրասենյակին՝ Սինջարից եզդիների տեղափոխությանն աջակցելու համար։ Նաեւ կառավարությունը սկսել է Իրաքի տարածքից դուրս եզդիական ամենամեծ տաճարի կառուցումը, որպես հարգանքի տուրք եզդիների համայնքին։

«Եզդիները սպառնալիքի տակ են գտնվում։ Ցեղասպանությունը դարձել է մեր պատմության մի մասը, այնպես որ մենք պետք է անենք ամեն ինչ, որպեսզի պաշտպանենք մեր ինքնությունը։ Տաճարը գոյատեւելու մեր ունակության խորհրդանիշն է»,- ասում է եզդիական համայնքի ներկայացուցիչ Շեյխ Ալեխանը։

Բիրվիրտի խոսքով, տաճարի շինարարության նման նախաձեռնությունները կօգնեն եզդիներին գոյատեւել, իսկ եզդիական համայնքի նոր անդամները կշարունակեն դավանել իրենց հավատը ու իրենց ավանդը կներդնեն տեղական համայնքի զարգացման մեջ՝ նոր տան որոնումներ սկսելու փոխարեն։