Պետք է առգրավել բարձրաստիճան պաշտոնյաների կանանց ծառայողական ավտոմեքենաները

Այո, այսպիսի «ինստիտուտ» կա: Չգիտես ինչու, ինչ տրամաբանությամբ, բարձրաստիճանպաշտոնյաներն ունեն ծառայողական երկու ավտոմեքենա: Մեկը ծառայում է իրեն, իսկ երկրորդը` ընտանիքին: Վերջինս ապահովում է «փափկասուն տիկնանց» կարիքները: Շուկա–վարսավիրանոց–մանիկյուր–պեդիկյուր, ընկերուհիների հավաքներ, երեխաներին դպրոց–ինստիտուտ,  թանկարժեք խանութներ` սա ընտանիքին հատկացված ծառայողական ավտոմեքենաների «մարշրուտի» ոչ լրիվ ցանկն է: Որպես կանոն, այս ավտոմեքենաների  կատարած վազքն անհամեմատ շատ է շեֆին ծառայող ավտոմեքենաների վազքից:

Ու սովորաբար ավտոմեքենաների պետհամարանիշները գրեթե նույնն են` գլխիվայր շրջված: Օրինակները կբերենք ստորև:

Պատերազմող երկրի համար այս անիմաստ շռայլությունը իրեն թույլ է տալիս նաև Պաշտպանության նախարարությունը: Վազգեն Սարգսյանը կասեր` մի տանկ գնելուհամար ես շուն եմ քերթում, դուք պետության հաշվին ծառայողական ավտոմեքենաներ եք գնում ու տալիս ձեր կանանց:

Օրինակ` Զինված ուժերի նախկին գլխավոր շտաբի պետ գեներալ–գնդապետ Յուրի Խաչատուրովի ծառայողական ավտոմեքենայի համարն էր ՊՆ 0002 Մ, իսկ ընտանիքինհատկացվածը` ՊՆ 2000 Մ, փոխնախարար Դավիթ Տոնոյանի ծառայողականը` ՊՆ 0003 Մ, իսկ կնոջն  ու ընտանիքին հատկացվածը` ՊՆ 3000 Մ, մյուս փոխնախարար Արա Նազարյանի  ծառայողականը` ՊՆ 0005 Մ, ընտանիքի ծառայողականը` ՊՆ 5000 Մ:  Հայկազ Բաղմանյանի ծառայողականը ՊՆ 0004Մ է,  իսկ նրա ընտանիքին երևի ծառայողական չեն հատկացրել, քանի որ ինքը մի շարք սեփական ավտոմեքենաներ ունի:

Ծառայողական զույգ ավտոմեքենաներ ունեն նաև աշխատակազմի ղեկավար Գառնիկ Հայրապետյանը (մեկն իր համար, մյուսը` ՊՆ–ում աշխատող իր կնոջ) և  մի քանիվարչության պետեր:

Այսպես է նաև մնացած գրեթե բոլոր նախարարություններում:

Ինչի՞ համար է այսքան շռայլությունը: Այդ մեքենաները պետք է առգրավել և ուղարկել զինվորական ստորաբաժանումներ, որտեղ գումարտակի հրամանատարը ավտոմեքենա չունի, վաշտի հրամանատարը` ևս:

Իսկ «փափկասուն» կանայք կարող են յոլա գնալ իրենց ամուսինների ծառայողական մեքենաներով…