«Աստված թող այս զգացումը բոլոր կանանց տա». Ֆաինա

Tert.am-ը գրում է.

Tert.am Youth-ի զրուցակիցը հայ շատ հայտնիներին նորաձևություն թելադրող  մեկն է, ով տարիներ  առաջ, ընտանիքը թողնելով Ղազախստանում, միայնակ հայտնվել էր Երևանում: Տնտեսագետի մասնագիտություն ստացած աղջկան, ինքն էլ չգիտի, թե ինչու, բայց մշտապես հետապնդել է այն միտքը, թե ամեն ինչ լավ կլինի Հայաստանում: Որքանո՞վ   սպասելիքներն արդարացվեցին, ինչը՞ ստիպեց նրան լաց լինել Արցախում, կա՞  արդյոք  սիրտ սրտի տակ  և մյուս բոլոր  հարցերի պատասխանները՝ Ֆաինա Հարությունյանի հետ զրույցում:

Օդանավը  տարիներ  առաջ տարավ  Ձեզ Ղազախստան, իսկ հետո նորից հետ բերեց  հայրենիք: Կարո՞տ, արյան կա՞նչ, բիզնեսի ու  ստեղծագործական կյանքի համար պարարտ հո՞ղ, թե՞...

-Ե՛վ կարոտ, և՛ արյան կանչ: Ես հասկանում  էի, որ եթե այդ պահին չգամ, ապա էլ  երբեք  չեմ  վերադառնա: Գալիս  է մի  տարիք, երբ  դու  պետք  է  սկսես նոր  կյանք, իսկ դա պետք  է անել ճիշտ  տեղում: Այսինքն՝ այնտեղ ուր  դու  քեզ   քո ափսեում  ես  զգում: Ես  ընտրեցի  հայրենիքը  ու մի ակնթարթ չեմ  փոշմանել: Այստեղ  ես  երջանիկ եմ: Այստեղ  սկսվեց կյանքիս  իրական պատմությունը:

Գիտենք, որ  ծնվել  եք  Արցախում: Ե՞րբ  եք  վերջին անգամ եղել այնտեղ:

-Անցյալ ամռանը: Մինչ  դա  չէի  կարողանում  գնալ: Վերջին  անգամ  պատերազմից  առաջ էի  եղել: Դժվար  է  գնալ, երբ  չկա հայրական  տունդ, բայց  հավաքեցի  ուժերս  ու  գնացի: Մտա  Արցախ: Ամեն ինչ  հարազատ էր և իմը: Ցավոք  չկա  պապիկիս  տունը, որ  մանկությանս  երջանկության  համը  կարողանամ  զգալ: Գուցե  շատ  հուզված  եմ պատասխանում  հարցին, բայց  դա  ինձ  համար    չափազանց  ցավոտ  թեմա  է և  առանց  էմոցիայի  չեմ կարողանում: Երազում եմ, որ  գա այնպիսի օր, երբ  կկարողանամ  երեխայիս ցույց տալ  մեր հողերը:

 

Շարունակությունը` այստեղ