Ինչո՞ւ ոճաբան Արմեն Գալյանը որոշեց հավաքածու ստեղծել և ինչո՞ւ այլևս չի վերլուծում հայտնիների ոճը

Blognews.am-ը գրում է․

Ոճաբան Արմեն Գալյանը, ով աշխատում է հայկական շոու բիզնես գրեթե բոլոր ներակայցուցիչների հետ, այս անգամ ներկայացել է որպես դիզայներ և ստեղծել է իր կապսուլային #MustHave հավաքածուն: BlogNews.am-ի հետ զրույցում նա պատմել է գաղափարի, այն որ ջինսե բաջկոնները սեզոնի թրենդն են և որ միայն այս հավաքածույով չի սահմանափակվի:  

 - Արմեն սկսենք սկզբից.կապսուլային հավաքածու Արմեն Գալյանից: Նախ օգտվեմ առիթից և հարցնեմ` ի՞նչ է նշանակում կապսուլային հավաքածու: 

 - Կապսուլային են կոչվում այն հավաքածուները, որոնք մեծ չեն ծավալով և կապ չունեն այդքան սեզոնայնության հետ, որոնք կարծես առանձին մի դրվագ լինեն: Այսպիսի հավաքածուներ շատ հաճախ ներկայացնում են  նորաձևության տները, որոնք դուրս են իրենց գարուն-ամառ, աշուն-ձմեռ հավաքածուներից:

- Ամեն դեպքում երկար տարիներ հանդես եք եկել որպես ոճաբան և երբ ձեզ անվանում էին դիզայներ, դուք ուղղում էիք: Արդյո՞ք սա ոճաբանից դիզայներ անցման առաջին քայլն է:

 - Ես սպասում էի, որ դուք այս հարցը տալու եք: Նախ ասեմ, որ հավաքածուն ավելի ոճաբանական է, քան դիզայներական: Մարդիկ, ովքեր այս ոլորտում են միանշանակ կհասկանան, որ սա հենց ոճաբանի աշխատանք է: Բացի այդ, չեմ կարծում` պետք է այդ առումով սահմանումներ տալ, որովհետև գուցե դուք էլ մի որոշ ժամանակ անց որոշեք երգել, կամ պարել ու դրա մեջ խնդիր չեմ տեսնում: #Musthave-ի առաջին հավաքածուն կարծում եմ` շատ ճիշտ է և այդպիսին կլինեն հաջորդները նույնպես: Այսօր նորաձևության աշխարահում այսպիսի միտում կա, որ նույնիսկ ամենախոշոր նորաձևության տները, ինչպիսին են օրիանակ «Saint Laurent»-ը և «Gucci»-ին առաջարկում են հավաքածուներ, որոնք շատ հաճախ կարծես ավելի ոճաբանի գործ են, քանի դիզայների:

- Ինչպե՞ս կայացրեցիք որոշում, կոնկրետ հավաքածու ստեծելու 

- Իրականում ես շատ եմ սիրում «denim» (ջինսե գործվածք), որը խառնված են այսպես կոչված streetwear-ի հետ: «Զարդարված» ջինսե բաջկոնների թրենդը, վերջին անգամ այսքան ակտիվ է եղել 80-ականների վերջին և 90-ականների սկզբին էր: Հիմա նորից այս թրենդն ակտիվ է և բաջկոնների վրա մենք տեսնում ենք բազմաթիվ նախշեր, ասեղնածործություններ....ես շատ սիրում եմ ջինսի ֆակտուրան, ինքը շատ «կենդանի է»: Կցանկանայի նշել, որ բոլոր ընկերներս շատ են ասում, որ այն շատ իմն է: Ընկերներիցս մեկը, ով հիմա Ամերիկայում է գտնվում, գրել էր, որ եթե ոչ մի անուն չտեսներ, աչքերը փակ կասեր, որ իմ ձեռագիրն է:

- Կոմերցիո՞ն եք համարում

- Հուսանք, որ այդպես կլինի

- Չնայած` հայ դիզայները իրենց այս սեզոնի շապիկները բավականին թանկ են գնահատում, բայց դուք կարելի է ասել ավելի հասանելի գին եք սահմանել: Ինչո՞ւ

- Չեմ ցանկանում հարցի պատասխանը որևէ կերպ կապել դիզայներների հետ, պարզապես ես շատ լավ հասկանում եմ ապրանքի արժեքը, գիտեմ որակը և թե բաջկոնները և շապիկները ես գնահատում եմ այնքան, որքան որ նրանք իրականում արժեն: Անկեղծ ասած` ես չեմ սիրում, որ հագուստը ունենում է չափազանցված գին: Նույնիսկ չափազանցված գինը պետք է ունենա հիմք, ես  սիրում եմ հասանելի հագուստ, սիրում եմ որ մարդիկ կարողանում են շատ հագուստ գնել:

- Շատ դիզայներներ այսօր փորձում են ստեղծել հայտնի բերդներին մոտ հագուստներ, որ ավելի շատ վաճառք ունենան: Դուք արեցիք հայկական մոտիվներ, ինչ եք կարծում` հայաստանցիների համար հայկականը սիրելի միտում է:

- Մեր նորաձևության մեջ հայկականը իսկապես հզոր միտում է և մեր ինքնությունն արտահայտելու միջոց: Կարծում եմ` մեր դիզայներներից շատերը գնում են այդ ճանապարհով , բոլորը ներկայացնում են ինչ-որ հագուստներ, որտեղ կան հայկական տարրեր: Իմ հագուստներում չկա ինքնանպատակ այդպիսի տարր, այն արտահայտված է Իմ Երևանի զգացողությամբ, որը կարծում եմ շատ ներդաշնակ է ջինսե բաջկոնների հետ: Ես ուզում էի խուսափել հնաոճությունից և փորձեցի ավելի ժամանակակից շունչ հաղորդել: Եթե նկատեցիք այնտեղ կային փիներ երևանի գրաֆիտտի տեսքով, կային նաև մեր սալահատիկի պատկերներով, կամ էլ երևան սթայլ (Yerevan Style) խորագրով:

- Հավաքածուն #Musthave եք անվանել, ինչը մի քիչ կարծես պարտադրող է: Կարծում եք` այն իրոք կդառնա սեզոնի must have-ը

 - Շատ դժվար է ինձ դա դատել, անվանման մեջ կա այդպիսի հույս, որ կդառնա: Բայց ես հավաքածուին այդ կողմից չեմ մոտեցել, այլ այն, որ ջինսե բաջկոնները շատ թրենդային հագուստի տեսակ է, որ վստահաբար Must have է այս գարնանը: Ես ուզում էի, որ հենց այդ ուղղությամբ արվեր, այլ ոչ թե, որ ես եմ ստեղծել:

- Իսկ դուք կրելո՞ւ եք

- Իհարկե կրելու եմ, բայց դեռ ցուրտ է, իսկ առիթներ դեռ շատ կլինեն: Իրականում հագուստի այս տեսակը շատ հարմար է Երևանին, երբ մենք ունենում ենք տաք ցերեկ և մի քիչ ավելի ցուրտ և քամոտ երեկոներ, երբ մեզ բոլորիս պետք ենք տաք ժակետներ, բաջկոններ: Հուսով եմ` շատերին դուր կգա և շատերը կկրեն:

- Արմեն ձեր սեմինարի ժամանակ խոսում էիք թրենդսեթրների մասին, իհարկե ոչ հայ, բայց ինձ հետաքրքրեց, ըստ ձեզ, Հայաստանում ո՞վ կարող է թրենդսեթր համարվել:

- Գաղտնի չէ, որ մարդիկ հետևում են հայտնիների ոճին և բնականաբար մեր ամենահանրահայտ աստեղերը դառնում են նաև թրենսեթրներ: Կարծում եմ` Հայաստանում այսօր գլխավոր թրենդսեթրները Սիրուշոն և Լիլիթ Հովհաննիսյանն են:

- Հաճախ վատ ոճաբանի աշխատանքի պատճառով տուժում է արտիստը, ինչ եք կարծում` դա գրագիտության պակաս է: 

- Բոլորս էլ գիտենք, որ օրինակ օսկարից հետո նշվում են այս կամ այն հայտնի մարդու ձախողումը, կամ հաղթանակը:  Ոճաբանի աշխատանքը շատ կարևոր է` պետք է չկորցնել աստղի անահատականությունը, որոշ դեպքում ավելի լավ է ստացվում, որոշ դեպքերում վատ: Դա գործընթաց է, որը տեղի է ունենում:

- Իսկ հայկական իրականության մեջ, արդյո՞ք գերակշռում է վատը

- Ոչ միշտ, ավելի հաճախ լավ է քան` վատ:

- Այսինքն ուզում եք ասել, որ հիմա ավելի լավ մասնագետներ ունենք

- Գիտեք այսպես ասեմ, եթե ժամանակին մասնագետների օգնությանը շատ հաճախ չէին դիմում, ապա այսօր մենք հասել ենք այն մակարդակի, որ դիմում են: Դա արդեն շատ լավ է, մանավանդ, երբ տարվում է աշխատանք: Ավելի լավ արդյուքների կհասնենք, ինչ որ ժամանակ հետո և եկեք չմոռանանք նաև այն մասին, որ հագուստի ընտրության մեջ միայն ոճաբանի մատը չէ խառը: Այստեղ նաև արտիստի ճաշակն է, որի հետ ոճաբանը կարող է համաձայն չլինել:

- Արմեն այսօր դիզայներ, ոճաբան մասնագիտությունները շատ նորաձև են: Ամեն երկրորդ մարդը գոնե իրեն ուզում է փորձել այս ոլորտում: Բայց որպես այդպիսին մենք չունենք ոճաբանի դպրոց: Այդ դեպքում ասեք` ո՞վ կարող է կոչվել ոճաբան:

- Իրականում միջազգային պրակտիկայում նույնպես շատ քիչ են դպրոցները և բարձր ուսումնական հաստատությունները, որտեղ պատրաստում են ոճաբանների: Կան քիչ քանակության բուհեր, որոնք տալիս են հենց ոճաբանի դիպլոմ: Ոճաբանի մասնագիտությունը մի քիչ տարօրինակ մասնագիտություն է, բայց յուրօրինակ, այսիքն ոճաբանը պետք է ունենա գիտելիքներ նորաձևության, թրենդների, միտումների, պետք է իմանա մարդու կառուցվածքի մասին, և հոյակապ իմանա փոփ ինդուստրիան:  Այս ամենինչին միքսված լինի նրա  միտքը, ճաշակը:

- Իսկ նորաձևության ակտիվությունը ինչպե՞ս կգնահատեք Հայաստանում

- Հիմա մենք գտնվում ենք այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ հայկական նորաձևությունը բավականին ակտիվ է, մենք տեսնում ենք մի քանի բավականին ակտիվ գործող դիզայներների, բայց  մենք չունենք նորաձևության շաբաթ: Տարիներ ի վեր խոսվում  է դրա մասին, լինում են ինչ որ կազմակերպիչներ, որ փորձեր են անում կազմակերպելու,մ բայց այդպես էլ չի ստացվում: Իհարկե դա հեշտ նախագիծ չէ, բայց  դա շատ մեծ խթան կարող է հանդիսանալ, որ նորաձևության ոլորտը ընդհանուր առմամբ զարգանա: Մենք տեսնում ենք` ինչպիսի լավ արդյուքների է դա բերում մեր հարևան երկրներում` Վրացական, Ուկրաինական նորաձևության բումը և կարծում եմ, որոշ չափով մեր ոլորտը կզարգացնի: Հիմա արդեն այդ պահը հասունացել է, որ մեզ պետք է նորաձևության շաբաթ: Այնպես որ եթե թե պետական մարմիններ, թե հովանավորներ, որոնք կարող են ֆինանսավորել և դա անել, միայն ողջունելի կլինի:  

- Ժամանակին դուք և Ֆաինան ունեիք հաղորդում, որտեղ  քննադատում էիք հայ հայտնիների ոճը: Իսկ հիմա պարզապես լռում եք, ինչո՞ւ 

- Գիտեք, բոլորի մոտ ասոցացվել,թե մենք քննադատում էինք, բայց մեզ մոտ երբեք վատաբանող փոսթ չի եղել:  Եթե լինի դրա պահանջը կարծում եմ` այդպիսի մարդիկ կհայտնվեն: Ժամանակին կար հաղորդում, որն այլևս չոյություն չունի: Եթե հեռուստատեսությունում լինի նման հետաքրքիր ձևաչափ, կհայտնվեն այդպիսի մարդիկ և գուցե ես դա անեմ, իսկ այս պահին այդպիսի նախագիծ չկա: 

- Շատերն ասում են, որ դուք այդ վերլուծությունները չեք անում միայն նրա համար որ հայկական շոու բիզնեսի շատ ներկայացուցիչներ ձեր հաճախորդներն են, իսկ դուք չեք ուզում նրանց կորցնել

- Խնդիրը նրանում է, որ այն ժամանակ էլ էի ես աշխատում այդ մարդկանց հետ, իմ հաղորդման մեջ երբեք չի եղել ինչ-որ  այնպիսի բան, որ ինչ-որ մեկին նեղացնի: Քննադատելու հաշվին հեշտ է PR դիվիդենտներ ստանալը, բայց դե այնքան ճիշտ չի մի ոլորտում, որը դեռ նոր պետք է աճի:

- Գիտեմ, որ վերջերս նաև աշխատել եք ֆիլմում, դա ձեր առաջին փորձն էր: Ինչպե՞ս կվերլուծեք

- Իրոք իմ առաջին փորձն էր ֆիլմում, բազմաթիվ ֆիլմերի առաջարկներ եմ մերժել, բայց այս ֆիլմում հավաքվել էր այնպիսի թիմ, որոնց հետ հաճելի էր աշխատել: Ես խուսափում եմ երկարաժամկետ նախագծերից, այդ առումով ինձ համար ֆիլմն այդպիսին էր: Սա ինձ համար նորություն էր, որն արդեն հետաքրքիր էր: