Ժան Նշանյանը, Ռուդոլֆ Ղևոնդյանը, Սամվել Սարգսյանը և Վիգեն Ստեփանյանը բացահայտում են նոր՝ «Քարտ բլանշ» ֆիլմում իրենց կերպարները

Aysor.am-ը գրում է.

Օրեր անց Շանթ հեռուստաընկերությունը կմեկնարկի նոր բազմասերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ՝ «Քարտ բլանշ»: Նախապես խոսել ֆիլմի հաջողության կամ ստացված լինելու մասին՝ իրական չէ, բայց այն, որ մեկ աշխատանքի շուրջ համախմբվել են ավագ սերնդի պրոֆեսիոնալները՝ փաստ է: Aysor.am-ը իր ընթերցողին արդեն ներկայացրել է ֆիլմին առընչվող մանրամասները, պրեմիերային ընդառաջ էլ իրենց մարմնավորած կերպարների մասին զրուցել է գլխավոր դերակատարներից մի քանիսի հետ:

Վիգեն Ստեփանյան (Արիս Առնաուտյան)

Սամվել Սարգսյանը, Ժան Նշանյանը, Շաքե Թուխմանյանը և ես 4 ընկերների ենք մարմնավորում: Փորձեցի խաղալ մի կերպար, ով գնում է ցանկացած ռիսկի, խարդախության: Նույնիսկ խաղ է կազմակերպում, որպեսզի որոշ հարցեր պարզաբանի՝ կապված ընկերների հետ: Կարողանում է ստեղծել այնպիսի մթնոլորտ, որն ինչ-որ չափով շարժում է ֆիլմի ընթացքը, տեսարանները զարգանում են: Ես փորձեցի խաղալ մեկին, ով երբեք չի կորցնում «քարտ բլանշի»՝ վերջին հնարավորության հույսը:

Ինչ վերաբերում է հերոսիս դրական կամ բացասական լինելուն, ասեմ, որ նույնիսկ երիտասարդ տարիներին մարդկանց չեմ բաժանել դրական կամ բացասականի: Ցանկացած դրական, ազնիվ մարդու մեջ թերևս կան նաև բացասական գծեր: Նաև, բացասական արարք գործող մարդն էլ միշտ ունի ինչ-որ դրական հատկություններ: Մարդը ոչ թե միագույն, այլ բազմագույն է: Համենայնդեպս, իմ մարմնավորած Արիսը բացասական մեկը չէ, չարության համար չի անում այդ ամենը: Պարզապես, նա մտնում է խոշոր ու մեծ մի խաղի մեջ:

Մինչ այսօր ես միայն մեկ սերիալում եմ նկարահանվել՝ «Կյանքի գինը»: Բազմիցս եմ ասել, որ ոչ թե դեմ եմ սերիալներին, այլ՝ այն մոտեցմանը, որ քեզ ներկայացնում են 10 սերիա ու ասում, որ շարունակական է: Դու չգիտես ընթացքը, զարգացումը: Չես իմանում, թե որպես դերակատար ո՞վ ես դու վերջապես, ի՞նչ ֆունկցիաներ ես կատարում: Հաճախ պարզվում է, որ բոլորովին ուրիշ մարդ էիր ու բոլորովին այլ ավարտ ես ունենում: Առավոտյան նկարում են, երեկոյան ցուցադրում: Դա շատ անկատար, ոչ պրոֆեսիոնալ մոտեցում է, ինչից ես աշխատում եմ հեռու մնալ: Ես պատրաստ եմ նկարահանվելու այն սերիալներում, որոնց սկիզբն ու ավարտը գիտեմ, կերպարիս անցնող ճանապարհը գիտեմ: Այդպես եղավ այս դեպքում, քանի որ սցենարիստը՝ Աստղիկ Սիմոնյանը, պրոֆեսիոնալ էր: Ես նախապես գիտեի, թե ով եմ լինելու և կարողացա լրջորեն աշխատել կերպարիս վրա: Պրոֆեսիոնալ ու արդեն վաղուց կայացած մարդիկ են նաև ռեժիսորներն ու խաղընկերներս, աշխատանքային կազմը: 

Ֆիլմին ցանկանում եմ հաջողություն: Իհարկե, դեռևս վերջնական, մոնտաժված տարբերակը չեմ տեսել, բայց կցանկանամ, որ հետաքրքիր բան ստացված լինի:

Ժան Նշանյան (Հայկ Ամիրխանյան)

Այս ֆիլմը հատկանշական է նրանով, որ այնտեղ ոչ մի սիրողական դերասան չի խաղացել, բոլորը պրոֆեսիոնալ դերասաններ են: Կերպարիս անունը Հայկ է, հանդես եմ գալիս ազգային անվտանգության գնդապետի դերում: Այդ անունն ընտրեցի ու նվիրեցի իմ մտերիմ ընկերոջը, ով ազգային անվտանգության գնդապետ էր: Նրան կորցրել եմ երկու տարի առաջ: Իհարկե, միայն անունն ու զբաղեցրած պաշտոնն են իրական, կերպարս ոչ մի կապ չունի նրա հետ:

Սամվել Սարգսյան (Էդմոն Սուրենյանց)

Շատ մանրամասներ չեմ ուզում բացել, միայն ասեմ, որ այս անգամ բոլորովին այլ կերպար եմ մարմնավորել: Մինչ այս՝ այս տեսանկյունից չեմ ներկայացել: Բայց մյուս կերպարներիս մի բանով նման է. բոլորը որոշել են, որ ինչպես միշտ՝ պետք է օլիգարխ խաղամ, ով ունի մեծ փողեր, մեծ հնարավորություններ, գինու գործարան… Դժվար է ամեն անգամ մի նոր օլիգարխ խաղալը, չգիտեմ:

Ինչ վերաբերում է կերպարիս բացասական կամ դրական լինելուն, ապա ասեմ, որ որպես կանոն մարդը միագույն չի լինում, հնարավոր չի, որ ամբողջությամբ սև կամ սպիտակ լինի...

Ռուդոլֆ Ղևոնդյան (Արտաշես Արամյան)

Կերպարս նուրբ զգացողության տեր անձնավորություն է, ոստիկանության գնդապետ, ով իր կյանքում կորուստ է ունեցել. կինն ամուսնալուծությունից հետո տղային վերցնելով՝ մեկնել է Ամերիկա: Բայց իրենց կապող հոգևոր մի կամուրջ կա, որով նա մխիթարվում և հպարտանում է. իր տղան էլ ԱՄՆ-ում դարձել է ոստիկան: Կերպարիս արյան մեջ է իր գործի ազնվությունը: Նա ոչ թե ուղղակի ոստիկան է, այլ ճշմարտություն որոնող պրոֆեսիոնալ է, փնտրող, գտնող, դատավճիռ կայացնող ոստիկան, ով անպայման հասնում է արդարության: Ամեն ինչ բացահայտում է ոչ թե հոտառությամբ, այլ զգացողությամբ: Իր կյանքում շատ բան է տեսել, հաճախ է ընկել այդպիսի մարդկանց մեջ, ովքեր կարողանում են վարպետորեն խաբել: Շատ բարի անձնավորություն է, իր գործում՝ պրոֆեսիոնալ: Նման մարդիկ օրինակելի են լինում:

Կերպարս բացասական է հանցագործ աշխարհի համար և դրական՝ քաղաքակիրթ մարդկանց համար (ժպտում է): Բայց ասեմ, որ կերպարիս տեսակը, հոգին այնպիսին է, որ հանցագործն էլ կզգա, թե ես ինչ եմ անում:

Ժան Նշանյան, Սամվել Սարգսյան, Վիգեն Ստեփանյան, Շաքե Թուխմանյան, Վիվյեն Բաստաջյան… Հրաշալի էր նման տիտաների հետ աշխատելը: Գրիգը «ռեժիսոր Գրիգոր Վահրամյան Ն.Մ.» մեր ժամանակների հետաքրքիր ռեժիսորներից է, ով հնարավորություն է տալիս դերասանին նախաձեռնող լինել: Սցենարիստ Աստղիկ Սիմոնյանն ամեն պահի զարմացնում էր: Չի կարելի լինել այդքան երիտասարդ ու այդքան լավը (ժպտում է): Մի խոսքով, հրաշալի խումբ էր, ուրախ կլինեի այսպիսի խմբի հետ աշխատանքս շարունակել: Սա այն դեպքն է, որ աշխատավարձի մասին չես էլ մտածում:

Այս ֆիլմը կարդարացնի բոլորի սպասումները: Այսօրվա գրեթե բոլոր ֆիլմերի պես այն մասին չի, որ բոլոր հայերը սրիկա են, վատն են և այլն… «Քարտ բլանշի» հիմքն արդարություն է: Մենք արել ենք ամենահնարավորը… Լավ, չաղ պատառ օրինակ ենք բերում, թող վայելի հեռուստադիտողը: