«Խազեր» մրցանակաբաշխության կարմիր գորգի արտասովոր կերպարները

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին 

Այս տարվա «Խազերի» կարմիր գորգը կրկին փորձարկումների դաշտ էր. նկատելի էր ցանկություն հեռանալ կանխատեսելի երեկոյան հագուստից և ուսումնասիրելու ձևի, հյուսվածքի և հայեցակարգի լեզուն: Բնականաբար, ոչ մի կարմիր գորգ ամբողջական չէ առանց մի շարք կերպարների, որոնք համարվում են «անսովոր». այսինքն՝ դրանք հյուսված են դիզայների ստորագրության ոճից և որոշակի գեղագիտություն վերստեղծելու փորձից, բայց օրիգինալ ձևով:

Լուիզա Ներսիսյան - ժամանակակից Կլեոպատրա՝ դեկոնստրուկցիայի մեջ

Մանուկ Ալեքսանյանի կերպարը կառուցված է դեկոնստրուկտացված դենիմի տեխնիկայի վրա, որը վաղուց ի վեր ավանգարդ նորաձևության հիմնական մասն է կազմել՝ Maison Margiela-ից մինչև Balenciaga: Հյուսվածքը, գործվածքի միտումնավոր «քայքայումը» և ուրվագծի բարդ պլաստիկությունը ստեղծում են արտահայտիչ, գրեթե արվեստի առարկա:

Կերպարը բավականին ծավալուն և ծանր է. հյուսվածքը բառացիորեն «լցնում» է տարածքը և որոշ պահի սկսում է գերիշխել մոդելի վրա: Զգացվում է, որ զգեստն ամբողջությամբ գողանում է ցուցադրությունը՝ թաքցնելով նրա բնական գեղեցկությունն ու փափկությունը: Կանացիությունը կարծես թե ջախջախվում է այս խիտ, վառ հյուսվածքի ներքո։

Գայա Արզումանյան - Կուտյուրային դրամա, որի շեշտը դրված է ձևի վրա

Արայիկ Գաբաջյանի աշխատանքը կառուցված է գործվածքի շարժման և վարագույրների ճարտարապետության վրա։ Խորը մոխրագույնը, նյութի հոսունությունը և ասեղնագործությունը ստեղծում են կինեմատոգրաֆիկ էֆեկտ, կարծես պատկերը գոյություն ունի կադրի մեջ, այլ ոչ թե ստատիկ վիճակում։

Այն ազդեցություն է ստանում կուտյուրային ավանդույթից և վերաիմաստավորված Հոլիվուդից, որտեղ կարևոր է ոչ միայն գեղեցկությունը, այլև բացահայտ դրաման, որը այս դեպքում արտահայտված է Քարդաշյանների ոգով։

Զարուհի Բաբայան - հագուստը՝ որպես բեմ

Զարուհի Բաբայանի համար ZARGARYAN-ի կերպարը մաքուր ձև է և արտահայտչականություն։ Կոշտ կառուցվածքով և բյուրեղյա ցանցով թավշյա մինի զգեստը ստեղծում է ուրվագիծ, որն ավելի շատ հիշեցնում է բեմական հագուստ, քան դասական երեկոյան զգեստ։

Հագուստը գերծանրաբեռնված է տարրերով և երկրաչափական ձևերով, իսկ գույնը ստեղծում է ծանր տպավորություն. բորդո գույնը, ի վերջո, ազնիվ գույն է և պետք է ներկայացվի նույնքան ազնիվ։

Կատրին - Schiaparelli-ի մաքսիմալիզմը՝ բաց կտավի վրա

Կատրինի կերպարը, որը կենտրոնացած է Ֆաինա Հարությունյանի զգեստի և դիզայներ Նուրի զարդերի շուրջ, կառուցված է ժամանակակից հմայքի սկզբունքի վրա, որտեղ աքսեսուարը դառնում է հիմնական կիզակետը: Զանգվածային, քանդակագործական զարդերը՝ արտահայտիչ ձևերով, հղում են կատարում Schiaparelli-ի գեղագիտությանը՝ իր սիմվոլիզմի, չափազանցության և մանրամասները անկախ հայտարարությունների վերածելու սիրով։

Միևնույն ժամանակ, նման շեշտադրումների վրա հույսը դնելը պահանջում է ընդհանուր տեսքի շատ ճշգրիտ մոտեցում: Այստեղ զարդերը սահմանում են տոնը և գողանում ցուցադրությունը՝ ուրվագիծը դարձնելով երկրորդական: Եվ այս ընդգծված եթերայնությունը, որը նախատեսված է որպես թեթևություն, երբեմն դառնում է չափազանց ակտիվ, ինչը հանգեցնում է ուրվագիծի կորստին և սկսում է նմանվել շարժումից անջատ ձևի:

Հետևեք մեզ՝ այստեղ