Մենք զարմանում ենք խեղճ, չքավոր ժողովրդի վրա, բայց երբեք ոստիկանի, դատավորի, հարկահավաքի, գործարարի, նախարարի վրա

Մուրադ Իսկաջյանը Ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Մեզանում իրական արժեքները դառնում են անարժեք, որովհետև նրանցով ոչ կարող ես հաջողություն ունենալ, ոչ բարեկեցիկ կյանք, ոչ բարձր դիրք ...
Այդ արժեքները կյանքում կիրառող, մարդկանց թիվը այնքան սակավ է, որ կենդանի օրինակ գրեթե չկա, որին կարող լինես մատնացույց անել ու ասել. Ահա աշխատասեր, բարոյական, օրինապահ,
անկեղծ, անաչառ, անկաշառ, անխարդախ,
մի մարդ, որը իր պատիվն ու հոգին չի ծախել վախից կամ ընչասիրությունից և կամ իր գոյությունը պահպանելու համար չի մեղանչել։ Ու համարյա անհնար է գտնել այդպիսի մեկին, որը նաև ապրում է բարեկեցիկ կյանքով։
Շատերը այսօր այպանում են նրանց, որոնք 5 հազար դրամով վաճառում են իրենց քվեն և ասում. 
-մարդ 5 հազարի համար կծախվի։ 
Իհարկե լավ չէ քո վաղվա օրը վաճառելը, բայց ինձ համար օրինակ, թաղի խուժանին վախից հաճոյանալով, քո ձայնն ու մարդկային իրավունքը նվաստաբար զիջելը ավելի դատապարտելի է;
Մենք զարմանում ենք խեղճ, չքավոր ժողովրդի վրա, բայց երբեք ոստիկանի, դատաորի, հարկահավաքի, գործարարի, նախարարի... վրա։ Որոնք ոչ թե ընտրուցյունից- ընտրություն (ինչպես օրինակ ուսուցիչները), այլ ամեն օր են ծախում (իհարկե 5 հազարից շատ ավելիով) իրենց ազնվությունը, պատիվը և մյուս արժեքները, փողի, փառքի, առաջացման, դիրքի և մնացած այդպիսի բաների համար, որոնք մեզանում նոր արժեհամակարգի նվաճումներն են համարվում։ 
Ցավոք մենք ինքներս նույնպես մասնակից ենք այս արժեզրկմանը մեր կենցաղում և մեր աշխատանքային ոլորտում, որի համար զարմանալիորեն միշտ մի «արդարացում» ունենք։
Ճիշտն ասած այս կենցաղով ապրելը մեր մենաշնորհը չէ, այն հատուկ է բոլոր բռնապետական համակարգի և հետամնաց երկրներում ապրող ժողովուրդներին։ 
Այս ամենը քիչ համարելով, ոմանք առաջարկում են, հրաժարվել նաև մեր որդեգրած Քրիստոնեական սկզբունքներից։ Մենք այսօր միայն նրանցով է, որ նմանվում ենք առաջադեմ ժողովուրդներին և այն կարող է մեզ օգնել, բռնապետության պայմաններում ինքնամաքրմամբ վերադառնալ համամարդկային ճշմարիտ արժեքներին ու հասնել իրական ազատության։