Այսքան անխնդիր ու անդարդուցա՞վ ենք. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Բանից պարզվում է՝ «Հանրապետության նախագահ Վահագն Խաչատուրյանն ապրիլի 4-ին այցելել է Երևանի կոնյակի գործարան»: Չէ, իրո՛ք: ՀՀ նախագահի պաշտոնական կայքէջում երեկ զետեղված «թոփ» հաղորդագրությունն է փաստում: Լուսանկարներ ու տեսանյութ էլ կա: Ցանկացողները կարող են անձամբ համոզվել, իսկ չցանկացողների համար զուտ պաշտոնական հաղորդագրությունից մեջբերենք մեկ բացառիկ հատված. «Այցի ընթացքում նախագահ Վահագն Խաչատուրյանը շրջել է գործարանում և Երևանի կոնյակի գործարանի «ARARAT» թանգարանում, որտեղ ծանոթացել է «ARARAT» հայկական կոնյակի պատմությանը: Թանգարանի նախագահական սրահում Հանրապետության նախագահը մասնակցել է իր անվանական տակառի հիմնադրման արարողությանը և իր ստորագրությունը դրել տակառի վրա»:

Թեպետ դժվար է պատկերացնել նման տարիքի ու դիրքի հասած որևէ երևանցու, առավել ևս՝ Երևանի քաղաքային իշխանության նախկին ղեկավարի, որ նո՛ր պիտի ծանոթանա հայկական կոնյակի պատմությանը, բայց դա մանրուք է: Հիմնականն այն է, որ կոնյակի զգլխիչ բուրմունքով, հնեցվող կոնյակի «հրեշտակների բաժնով» հագեցած, անվանական տակառով ու նման պահերով լեցուն այս՝ անմեղագույն հաղորդագրությունն ուղղակի հունից հանեց: Անհնար է, պարզապես անհնար է 8,9 մագնիտուդի ու 12 բալանոց վրդովմունքի զգացողություն չունենալ հենց ա՛յս պաշտոնական հաղորդագրությունից: Հասկանո՞ւմ եք, անձնավորությունը, որ զբաղեցնում է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի պաշտոնը, ապրիլի 4-ին վեր է կացել ու մեկնել է...

Երևանի կոնյակի գործարան: Վահագն Խաչատուրյանը չի՛ մեկնել Կոռնիձոր: Վահագն Խաչատուրյանը չի՛ մեկնել Տեղ գյուղ: ՀՀ նախագահը, որ աշխատավարձ է ստանում, այն էլ՝ անասելի բարձր աշխատավարձ է ստանում ՀՀ քաղաքացիների, այդ թվում՝ Տեղի, Կոռնիձորի, Վարդենիսի, Ջերմուկի բնակիչների մուծած հարկերի հաշվին, չի՛ մեկնել Վարդենիս, Ջերմուկ, Սիսիան, Գորիս, Տեղ, Կոռնիձոր: Չի մեկնել Արցախ: Այլ վեր է կացել ու գնացել է... կոնյակի գործարան՝ հայկական կոնյակի պատմությանը ծանոթանալու, կոնյակի անվանական տակառ ստանալու, «պատվավոր հյուրերի գրանցամատյանում» գրառում անելու: Ինչպե՞ս, էլի: Թշնամին ներխուժել է Հայաստանի Հանրապետության տարածք, թշնամին ուղղակիորեն սպառնում է Տեղ գյուղի հայ բնակչությանն ու այդ հայտնի գյուղի հետագա գոյությանն առհասարակ, իսկ ՀՀ նախագահի ձայնն այս ընթացքում չի էլ լսվել, չի լսվել երկրի համար կարևոր նշանակություն ունեցող որևէ հարցի հետ կապված:

Ու հիմա անվրդով գնում է կոնյակի գործարան էքսկուրսիայի՞: Երկրում նման իրադարձություններ են, շատերը չեն զլանում նշել, որ օրհասական վիճակ է, մարդիկ կանգնած են թշնամական նոր ագրեսիայի ահագնացող ու շոշափելի սպառնալիքի առաջ: Ու... կոնյակի գործարա՞ն: Ո՛չ սահմանամերձ գյուղ: Ո՛չ զորամաս: Ո՛չ էլ անգամ զենք-զինամթերքի գործարան, այլ այցելություն... կոնյակի գործարան: Լավ, ենթադրենք, թե անվտանգային հարցերը իրեն չեն հուզում կամ իրեն լիովին բավարարում են Նիկոլ Փաշինյանի հետ պարբերական, ըստ որում՝ գլխավոր իրադարձության մակարդակով ներկայացվող հանդիպումների ժամանակ լսած տեղեկությունները: Կհիշեք այս պաշտոնում Խաչատուրյանին նախորդողին, նա էլ ասում էր, թե 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի հայտարարության մասին «մամուլից է իմացել...»:

Իսկ Խաչատուրյանը գուցե ընդհանրապես չի էլ տեղեկանո՞ւմ՝ ինչ է կատարվում երկրում: Չէ, բայց իսկապես, այդքան անխնդիր, անդարդուցավ երկի՞ր է Հայաստանը, որի նախագահը, որքան էլ որ ներկայացուցչական պաշտոն համարվի, առավոտը ելնի ու չիմանա՝ ինչ անել, գնա ոչ թե իր իսկ ներկայացրած իշխանության վարած քաղաքականության հետևանքով թշնամական ներխուժման վտանգի առաջ հայտնված գյուղեր, այլ գնա կոնյակի գործարան, չգիտեմ՝ դաշնամուր նվագի, ժպիտը դեմքին ինչ-որ գրառումներ անի կոնյակի տակառների խորապատկերում:

Նույնիսկ չես կողմնորոշվում՝ այս օրերին լրահոսի «աստղ» դարձած քպականների վարքն ու փողոցային պահվա՞ծքն են ավելի վրդովեցուցիչ, թե՞ ՀՀ նախագահի պաշտոնն զբաղեցնող անձնավորության այսօրինակ վերաբերմունքը՝ երկրին ուղղակիորեն սպառնացող վտանգի պայմաններում: Մի՞թե զուտ մարդկայնորեն ցանկություն չի առաջանում անձամբ գնալ, տեսնել տեղացիներին, կոռնիձորցիներին, ժողովրդին, որի առաջ իբր խոնարհվում էիք, որին իբր սիրում էիք: Եվ որի հաշվին, ի դեպ, ապրում եք, վերջապես: Եվ որը ձեզ դեռ հանդուրժում է: Չնայած... Չնայած երևի Վահագն Խաչատուրյանը ճիշտ է: Այն ամենից հետո, ինչ այս իշխանությունը բերեց ու բերում է մեր երկրի ու ժողովրդի գլխին, երևի թե միայն կոնյակը կփրկի... Իսկ ավելի լավ է՝ տնական «քաշած» օղին՝ թունդ, շատ թունդ...

ԱՐՄԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում