Եթե ամեն ինչ այդքան լավ է, ինչո՞ւ է ամեն ինչ այսքան վատ. «Փաստ»

ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ 24 Հուլիս, 2021 9:38

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Շուտով կձևավորվեն նոր Ազգային ժողովն ու կառավարությունը, բայց, ըստ էության, այս իրողությունը չի նշանակում, թե իշխանական մոտեցումներում փոփոխություններ են նախանշվելու, քանի որ Փաշինյանի իշխանությունը վերարտադրվում է այնպիսի տեսքով, ինչպիսին կար։ Դե, այլ բան սպասել չէր կարելի: Ճիշտ է, ընթացքում որոշակի փոփոխություններ կլինեն՝ հիմնականում կադրային նշանակումների, իսկ ավելի ստույգ՝ պարզ «ռակիրովկաների» տեսքով, բայց իրականում Փաշինյանի իշխանության էությունը կմնա նույնը։ Եվ պատահական չէ, որ իշխանական թիմը շարունակում է առաջնորդվել հենց այնպիսի մոտեցումներով, որոնք ի վերջո մեզ հասցրեցին այս խայտառակ վիճակին։ Իսկ իշխանությունների քաղաքականության առանցքը իրենց պաշտոնավարման երեք տարվա ընթացքում եղել է հանրությանը սին հույսերով կերակրելը ու ժողովրդի գլխի տակ փափուկ բարձ դնելը։

Եվ հիմա էլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցները կրկին ձգտում են աշխատեցնել իրենց կողմից փորձված հին մանիպուլ յատիվ մեթոդները՝ ցույց տալով՝ կարծես թե ոչինչ տեղի չի ունեցել, հայրենիք չենք կորցրել, հազարավոր զոհեր ու վիրավորներ չենք ունեցել, և ամեն ինչ կարգին է։ Այս ֆոնին Փաշինյանն իր ոճին համապատասխան սկսել է աննախադեպ աճերի մասին թվեր հրամցնել հասարակությանը։ Վերջինս կառավարության նիստի ժամանակ հայտարարել է, թե հանրապետությունում հունիսին շարունակվել է աշխատատեղերի թվի աճի տենդենցը՝ արձանագրելով բացարձակ ռեկորդ: Եվ իշխանական թվաբանության համաձայն, գրանցված ու վարձատրվող աշխատատեղերի քանակը կազմել է շուրջ 643 հազար, ինչն աննախադեպ է։ Բացի այդ, Փաշինյանը հայտնել է, որ այս տարվա առաջին վեց ամիսներին 28 մլրդ 500 մլն դրամով ավելի շատ եկամտային հարկ է հավաքագրվել, քան 2018 թվականին։

Հանրությանը թվային մանիպուլ յացիայի ենթարկելով՝ իշխանությունները փորձում են այնպիսի տպավորություն ստեղծել, թե աշխատատեղերի խնդիր ընդհանրապես չկա, որն էլ իր հերթին տնտեսության վերականգնման արդյունք է։ Այսինքն՝ իշխանությունները կարողանում են նոր թափ հաղորդել տնտեսությանը։ Եվ այս ամենը զուգորդվում է էկոնոմիկայի նախարարի պաշտոնակատար Վահան Քերոբյանի այն հայտարարությամբ, թե գյուղերում նույնիսկ հովիվների պակաս կա, չեն կարողանում գտնել, ստիպված տարբեր երկրներից հովիվ են բերում։ Այսպիսի գործելակերպով փորձ է կատարվում այնպիսի նախադրյալներ ստեղծել, որ եթե ժողովրդի շրջանում խորանան դժգոհություններն այն ուղղությամբ, որ աշխատանք չկա, երկրի սոցիալական վիճակը վատանում է, ապա իշխանությունները հնարավորություն ունենան մեղքը անուղղակիորեն քաղաքացիների վրա բարդել, թե աշխատել չեն սիրում, ծույլ են և այլն։

Դրա փորձը կա, մեկ անգամ չէ, որ նույն Փաշինյանը մեղադրել է հանրությանը, թե աշխատել չեն սիրում, աղքատությունը գլուխների մեջ է և այլն: Հետաքրքիր է, այս իշխանությունները երբևէ իրենց հարց տվե՞լ են՝ եթե այդքան աշխատատեղեր կան, ապա ինչո՞ւ են մեծ թվով մարդիկ արտագաղթում արտասահման աշխատանք գտնելու հույսով։ Ի վերջո, մասնագետների տվյալներով՝ պատերազմից հետո ավելի քան 80 հազար քաղաքացի բռնել է արտագաղթի ճանապարհը։ Ու ընդհանրապես, եթե ամեն ինչ այդքան լավ է, ինչո՞ւ է ամեն ինչ այսքան վատ: Իսկ գուցե հենց իշխանություննե՞րն են ապաշնորհ ու ծույլ։ Տևական ժամանակ է, ինչ նրանք չեն կարողանում, օրինակ՝ գյուղացիներին ոռոգման ջրով ապահովելու խնդրին պատշաճ լուծում տալ։

Բացի այդ, երաշտի պատճառով գյուղացիներն ու ֆերմերները, որոնք անասնապահությամբ են զբաղված, անասնակերի խնդիր ունեն։ Կառավարությունն ի՞նչ քայլեր է ձեռնարկում այդ մարդկանց օգնելու համար. ոչ մի։ Իշխանությունները միայն գեղեցիկ թվեր նկարելով են զբաղված։ Դրա համար էլ գյուղացիներից ու ֆերմերներից շատերը տրամադրված են, որ վաճառեն իրենց անասուններին կամ դադարեն գյուղատնտեսությամբ զբաղվել։ Իսկ սա շատ լուրջ հարված կարող է լինել առանց այն էլ հատուկ ուշադրության պահանջ զգացող գյուղոլորտի համար։ Բացի այդ, սահմանամերձ համայնքները կարող են դատարկվել, ինչը գնալով ավելի իրատեսական է դառնում, քանի որ այդ բնակավայրերում ապրող մարդիկ, ովքեր հիմնականում գյուղատնտեսությամբ են զբաղվում, չեն կարողանում անվտանգ կերպով գյուղատնտեսական աշխատանքներ իրականացնել, օրինակ՝ աշխատել դաշտերում և այգիներում, հավաքել բերքը, անասուններին արածեցնել և այլն։

Պետությունն ի վիճակի չէ այդ մարդկանց անվտանգության երաշխիքներ տալ, քանի որ հակառակորդը ցանկացած պահի կարող է սադրանքների դիմել ու խոչընդոտել նրանց գործունեությունը, տիրանալ անասուններին կամ բերքին։ Փոխարենը իշխանական նորընծա մի պատգամավոր, «հանրահռչակ» մի գեներալ պարզապես ձեռքի հետ ասում է. «Եթե թշնամին վերցնի Երասխի ճանապարհը դեպի Զանգեզուր, մենք ունենք այլ ճանապարհ, և թող թշնմին չուրախանա»: Ի՞նչ կարող ենք ասել, սա է այս իշխանության դեմքը...