«Անկախության տարիներին ավելի համախմբված էինք, հիմա հակառակը՝ կղզիացել ենք»

Ակնհայտ է՝ համավարակի առկայությունը և տարածումը շատ բան է փոխել մեր իրականության մեջ: Խորքային փոփոխություններն իրենց զգացնել կտան շատ ավելի ուշ, քանի որ ներկայումս ուղղակի ապրում ենք տվյալ իրականության մեջ՝ փորձելով դիմագրավել առօրեական խնդիրներին, պահպանել լավատեսությունն ու զգոնությունը: Բնական է, որ այս իրավիճակն իր ազդեցությունը կունենա նաև մշակութային կենտրոնների, դերասանների, երաժիշտների և առհասարակ բոլոր ստեղծագործողների գործունեության վրա:

Պատանի հանդիսատեսի թատրոնի դերասանուհի, վաստակավոր արտիստուհի Արև Սանթրոսյանը նշում է՝ հաճախ է մտածում այն մասին, թե ստեղծված իրավիճակն ինչ ազդեցություն կունենա թատրոնների գործունեության վրա: 

«Լավատեսական լուծում չեմ կարողանում գտնել, մտածում եմ, որ իսկապես հանդիսատեսի հոսքը շատ կպակասի, որովհետև, բացի նրանից, որ մարդկանց մեջ վախ կլինի, թույլ չեն տրվի հանդիսատեսի ներկայությամբ մասսայական ցուցադրություններ, ներկայացումներ, կարծում եմ, որ մեր հանդիսատեսը կկանգնի նաև ֆինանսական դժվարությունների առաջ: 

Ամեն դեպքում պատկերացնում եմ, որ ուղիղ մեկ տարի չենք կարողանալու նորմալ ներկայացումներ խաղալ, չենք կարողանալու մեր սիրելի հանդիսատեսին բերել թատրոն: Մտածում եմ՝ ինչ անենք, ոնց անենք: Ամենավատը թատրոնների վիճակն է: 

Այնքան լավն էր դարձել հանդիսատեսը: Ամեն ինչ խառնվեց իրար, լավ լուծումներ չեմ տեսնում, այդ հարցում դարձել եմ փոքր-ինչ վատատես: Գուցե մեկ տարի հետո նորից մեր թատրոնների դռները բացվեն: Նույն խնդիրը կա նաև կինոթատրոնների, համերգասրահների հետ կապված: 

Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում ներկայացում էինք բեմադրել Նար-Դոսի չորս նովելների հիման վրա, 23 հոգի միայն գործող անձինք էին, շատ գեղեցիկ ներկայացում էր ստացվել, պետք է այն հանձնեինք գեղարվեստական խորհրդին, նույն օրը սկսվեց արտակարգ դրությունը»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է դերասանուհին:

Միևնույն ժամանակ կարծում է, որ այս պարտադրված պարապուրդը չի ազդի դերասանների մասնագիտական որակների վրա: 

«Դերասանի մասնագիտությունն է դերեր խաղալ հանդիսատեսի առաջ: Նրանք ավելի շատ էներգիայով, զգացմունքներով, շատ կարոտած, շատ ավելի բարձր որակով և մակարդակով հանդես կգան: Ես այդ հարցում կասկածներ չունեմ: 

Դերասանները մեծ թափով, էներգիայով կանցնեն աշխատանքի, հիմա տխրում ենք, կարոտում բեմը: Լավ կլինի, պետք է լավատեսորեն տրամադրվել, վստահ լինել, որ հանդիսատեսը կվերադառնա թատրոն, իսկ դրանք էլ կսկսեն գործել ամենաբարձր մակարդակով»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Այս օրերին մեր ազատ ժամանակը որևէ կերպ կազմակերպելու խնդիր ունենք: Դերասանուհին նշում է՝ տպավորություն է, որ այս 2-3 ամսում տարբեր փուլեր անցանք: «Սկզբում չէինք հասկանում, պատկերացնում՝ ինչ է կատարվում, ժխտում էինք իրականությունը, ասում՝ սա չի կարող լինել: 

Մի տեսակ սթրես տարանք, բայց հետո հարմարվեցինք, սկսեցինք կոնկրետ ինչ-որ գործունեությամբ զբաղվել: 

Օրինակ՝ ես չեմ դադարեցրել գործունեությունս: Շատ լավ թատերական խումբ ունեմ Մալաթիայի հայորդաց տանը, որն, ի դեպ, 25 տարի է՝ գործում է: Երեխաների հետ օնլայն տարբերակով նաև անհատական դասեր անցկացրեցի, որպեսզի նրանք ֆորմայի մեջ լինեն, համարյա պատրաստեցինք բեմադրությունը: 

Այսինքն, ես պարապուրդի մեջ չեմ եղել, միշտ էլ ինչ-որ ստեղծագործական պրոցես ենք ունեցել: Պետք է առհասարակ լավատեսորեն տրամադրվել, սա լավ առիթ է, որ մարդիկ շատ կարդան, ուսումնասիրեն, օրինակ՝ թատրոնի, դերասանների կյանքը, նրանց ապրելակերպը, գործունեությունը: Դերասանուհի եմ, դրա համար բերում եմ այս օրինակը: 

Սա շատ հետաքրքիր փորձառություն կարող է լինել: Հիմա տեղեկատվության աղբյուրները շատ են, սոցցանցերից ևս հնարավոր է շատ տեղեկություն ստանալ: Մարդիկ պետք է լցնեն իրենց օրը: 

Դուստրս՝ դերասանուհի Տաթև Ղազարյանը, ավելի բովանդակալից անցկացրեց այս շրջանը: Հեքիաթներ կարդաց, լցրեց թե՛ իր, թե՛ երեխաների կյանքը: Երեխաները նույնիսկ նամակներ էին գրում, թե երբ է լինելու նոր հեքիաթը: Պետք է ամեն ինչ անել այս նյարդային վիճակից դուրս գալու համար, կարողանալ շատ հարցերի գիտակցաբար մոտենալ»,-ասում է դերասանուհին: 

Նշում է՝ այս ամենի ավարտից հետո, այսպես թե այնպես, մարդկանց ապրելակերպում, մտածելակերպում ինչ-որ փոփոխություններ կլինեն: «Ինչ վերաբերում է համախմբվածությանը, ասեմ՝ անկախության տարիներին ավելի համախմբված էինք, լույս չկար, ծանր տարիներ էին, հավաքվում էինք իրար գլուխ, խոսում էինք, ծիծաղում, կարդում, այդ վախը մեջներս չկար: Հիմա այս վիրուսը, վախը մտել է մեջներս, հակառակը՝ կղզիացել ենք, մնում է ժամանակն օգնի այս վիճակից դուրս գալ»,-եզրափակում է Արև Սանթրոսյանը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ