«Հասկանում եմ՝ սա ինչի է հանգեցնելու, բայց գնում եմ պայքարի»

Երևանի պետական համալսարանում առկա են ակնհայտ տարաձայնություններ և անհամաձայնություններ բուհի ներկայիս ղեկավարության, աշխատակիցների, ուսանողական ու գիտական խորհուրդների ներկայացուցիչների միջև: 

Օրերս էլ պարզ դարձավ, որ ԵՊՀ մամուլի խոսնակ Գևորգ ԷմինՏերյանը դատական երկու հայց է ներկայացրել համալսարանի դեմ:

 

«Փաստի» հետ զրույցում նա անդրադառնում է հայցերին:

Սա ապօրինություն է, որը գործում է ոչ միայն ԵՊՀ-ում

Ես երկու հայց եմ ներկայացրել Երևանի պետական համալսարանի դեմ: Մեկը վերաբերում է իմ պայմանագիրն անորոշ ժամկետից որոշակի դարձնելուն, ինչի իրավունքը ռեկտորը չուներ երկու պատճառով: Առաջինը՝ հաջորդ աշխատանքային պայմանագիրը չի կարող նախորդից պայմաններով ավելի վատը լինել: 

Երկրորդ պատճառն այն է, որ այն հաստիքները, որոնք անհրաժեշտ են տվյալ հիմնարկի նորմալ կենսագործունեության համար, այսինքն՝ այդ հաստիքները ժամանակավոր չեն, դրանց համար կնքվող աշխատանքային պայմանագրերը չեն կարող լինել ժամանակավոր:

 

Հետևաբար՝ այդ երկու կետով մտել եմ դատարան և պահանջում եմ, որ իմ աշխատանքային պայմանագիրը նորից դառնա անորոշ ժամկետով:

Այս խնդիրը միայն իմ խնդիրը չէ: 

Համալսարանում բազմաթիվ մարդիկ կան, որոնք աշխատում են ժամկետային պայմանագրերով, և դրա պատճառով այդ աշխատողների անմիջական ղեկավարներն արդեն ճնշումների են ենթարկում աշխատակիցներին, կախվածության մեջ պահում իրենցից: 

Կարող են ուղղակի, առանց որևէ պատճառի, աշխատանքային պայմանագիրը չերկարաձգել: Սա ապօրինություն է, որը գործում է ոչ միայն ԵՊՀ-ում, այլև պետական և կիսապետական բազմաթիվ այլ հիմնարկներում: 

 

Դա գիտական խորհրդի լիազորությունների դեմ քայլ է, որը վիճարկում եմ դատարանում

Երկրորդ հարցը վերաբերում է իմ անմիջական ղեկավարին: Կարծում եմ՝ համալսարանում աբսուրդ որոշում է կայացվել ռեկտորի պաշտոնակատարի կողմից: Ես՝ ԵՊՀ մամուլի խոսնակս, սկսել եմ ենթարկվել միջազգային համագործակցության և հասարակայնության հետ կապերի գծով պրոռեկտորին, ինչն աբսուրդ է: 

Դիմել եմ դատարան: Մի կողմ թողնենք տվյալ անձի պատրաստվածության մակարդակը, որի մասին գրել եմ նաև ֆեյսբուքյան իմ էջում:

Սա աբսուրդ է, որովհետև չի կարող մամուլի խոսնակը ենթարկվել երկրորդ դեմքին: 

Ինձ բանավոր ասում են, որ կարևոր հարցերի, լրագրողներից եկած հարցումների դեպքում միանգամից դիմիր ռեկտորի պաշտոնակատարին, բայց կարծում եմ, որ սա ապօրինություն է, որովհետև, եթե թղթով ենթարկվում եմ Արթուր Իսրայել յանին, ուրեմն պետք է բոլոր հարցերը լուծեմ իր հետ: 

Երկրորդ հայցս վերաբերում է սրան: Վիճարկում եմ հոգաբարձուների խորհրդի որոշումը, որովհետև գիտական խորհուրդը, երբ հաստատել էր համալսարանի նոր կառուցվածքը, հաստատել էր արտաքին կապերի գծով պրոռեկտորի հաստիք:

Հոգաբարձուների խորհրդի նիստում ներկա ռեկտորն առաջարկել է փոփոխություն, ինչը հոգաբարձուների խորհուրդն ընդունել է և հաստատել: Կարծում եմ, որ սա ԵՊՀ կանոնադրության խախտում է, որովհետև ռեկտորը կարող է ներկայացնել միայն գիտական խորհրդի որոշումը: 

Դա գիտական խորհրդի լիազորությունների դեմ քայլ է, որը հիմա վիճարկում եմ դատարանում և հասնելու եմ նրան, որ այդ պաշտոնը անվանափոխվի, դատարանի վճռով համարվի ոչ ճիշտ որոշում, և դրանից հետո վերանայվի նաև իմ ենթակայության հարցը:

Խնդրել եմ դատարանին կիրառել հայցի ապահովում՝ կասեցվի իմ ենթակայությունը պրոռեկտորին

Դատական նիստերի օրերը հայտնի չեն: 

Մի հայցով դատարանը կիրառել է հայցի ապահովում, այսինքն՝ մինչև դատական պրոցեսի ավարտն իմ աշխատանքային պայմանագիրը դարձել է անորոշ ժամկետով:

Երկրորդի մասով՝ խնդրել եմ դատարանին, կիրառել հայցի ապահովում, այսինքն՝ մինչև դատական պրոցեսի ավարտը կասեցվի իմ ենթակայությունը պրոռեկտորին, բայց դեռևս դա չի կիրառվել, որովհետև առայժմ ժամկետը չի լրացել, այսինքն՝ հույս ունեմ, որ դա էլ կկիրառվի: 

Խստորեն պահպանում եմ բարոյական և էթիկական բոլոր կողմերը

Օրերս գիտական խորհրդի արտահերթ նիստ հրավիրվեց, որտեղ ռեկտորի պաշտոնակատարի նախաձեռնությամբ մերժվեց քննարկման օրակարգը: 

Ուսանողներն ասում էին՝ եկեք քննարկենք մեր խնդիրները, բայց ռեկտորի պաշտոնակատարը մերժեց քննարկման օրակարգը և, ճնշելով դեկաններին, ստիպեց, որ նրանք դեմ քվեարկեն օրակարգին: Սա նշանակում է, որ եթե համալսարանի խնդիրները չեն քննարկվում համալսարանի ներսում, և եթե ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարը հայցով դիմում է դատարան, որպեսզի վերականգնվի պրոռեկտորի պաշտոնում, հետևաբար մնացած բոլոր մարդիկ, որոնք ունեն քննարկման կարիք և կարծում են, որ իրենց հանդեպ ապօրինություն է կատարվել, իրավունք ունեն և՛ քննարկումը դուրս հանելու, և՛ դատարան դիմելու: 

Կարծում եմ, որ խստորեն պահպանում եմ բարոյական և էթիկական բոլոր կողմերը, դա ինձ համար շատ կարևոր է: Ինձ համար կարևոր է համալսարանի պատիվը, շատ ծանր եմ տանում, որ տառասխալներով գրող մարդը կարող է նախարարի ընկերը լինելու պատճառով նշանակվել ԵՊՀ պրոռեկտոր:

Կառչած չեմ իմ պաշտոնից, հասկանում եմ, թե սա ինչի է հանգեցնելու, բայց գնում եմ պայքարի, որովհետև ինձ համար Երևանի պետական համալսարանը շատ ավելի կարևոր է, քան նույնիսկ իմ անձնական կարիերան:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ