Կրքեր Սար­դա­րա­պա­տի հե­րո­սա­մար­տի հու­շա­հա­մա­լիրի տնօ­րե­նի պաշ­տո­նի հա­մար անց­կաց­վող մրցույ­թի շուրջ

Ազգագրագետ Խորեն Գրիգորյանն ասում է՝ այսօր մեր երկրում ունենք գլխավոր խնդիր, այն է՝ պահպանել օրենքները, որոնք գրվել են տարիներ շարունակ: Նա շեշտում է, որ չնայած արդեն 10 օրից ավելի է, ինչ հայտարարվել է «Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիր, հայոց ազգագրության և ազատագրական պայքարի պատմության ազգային թանգարան» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի թափուր պաշտոնի համար մրցույթ, սակայն դրա մասին տեղեկատվություն գրեթե որևէ տեղ հնարավոր չէ գտնել:

 

«Հեղափոխություն իրականացրեցինք այն պատճառով, որ օրենքները չէին պահպանվում, իսկ այդ պարագայում առաջ էր գալիս խնդիր՝ կոռուպցիա:

 

Ըստ ՊՈԱԿ-ների մասին օրենքի՝ մրցույթի հայտարարությունը պետք է անընդհատ թարմացվի, ինչը չի արվել: Մրցույթը հայտարարվել է օգոստոսի 28-ից, այն տեղադրվել է ՊՆ կայքում:

 

Մեկ այլ հարց է, թե ինչու է թանգարանը գտնվում պաշտպանության նախարարության, ոչ թե մշակութային քաղաքականություն որոշող գերատեսչության կազմում: Ինչևէ:

 

Օրենքի համաձայն՝ մրցույթի հայտարարությունը նախարարությունը ոչ թե պետք է իր կայքում հրապարակեր, այլ փոխանցեր զանգվածային լրատվության միջոցներին, որոնք հնգօրյա պարբերականությամբ այն անընդհատ տեղադրեին:

 

Օգոստոսի 28-ից մինչ օրս այդ հայտարարությունը որևէ տեղ չեմ տեսել:

 

Այն գտել եմ ՊՆ-ի կայքէջի արխիվում: Թանգարանի ֆեյսբուքյան էջում կարող եք տեսնել, թե թանգարանում աշխատանքի քանի հրավեր կա, բայց տնօրենի մրցույթի հայտարարությունն այստեղ չեք գտնի:

 

Արդյոք չեն խախտվե՞լ մասնակցության հավասարության նորմերը: Սրանք խնդիրներ են, որոնք պետք է պատասխաններ ստանան: 

 

Ուզում ենք պետություն կերտել, որի մեջ որևէ մեկը չպետք է իրեն օրենքից վեր դասի»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Գրիգորյանը, որը թանգարանում աշխատել է շուրջ վեց տարի:

 

Նա մի քանի հարց է բարձրացնում, որոնք ուղղված են թանգարանի տնօրինությանը, մասնավորապես, թե ե՞րբ է վերջին անգամ եղել հիմնական ցուցադրության փոփոխություն, թանգարանն ազգագրական բնույթի որևէ տպագրություն ունեցե՞լ է, թե՞ ոչ, ի՞նչ քաղաքականություն է վարվում թանգարանը զարգացնելու ուղղությամբ, մեկ տարվա կտրվածքով թանգարանն այցելուների թվի ա՞ճ, թե՞ նվազում ունի:

 

Գրիգորյանին հարց եմ ուղղում՝ նրա կարծիքով, տնօրենի պաշտոնի համար անցկացվող մրցույթի մասին տեղակատվությունն ինչո՞ւ չի տարածվել: Այս հարցում նա ունի իր կարծիքը: «Ունեմ անձնական կարծիք այդ առումով. ցանկանում են նույն մարդուն արդեն երրորդ անգամ նշանակել տնօրենի պաշտոնում:

 

Բացի այն փաստից, որ մրցույթի անցկացումը թաքցվում է, այլ հիմնավորումներ չունեմ, և դա որպես հարյուր տոկոսանոց ճշմարտություն չեմ կարող նշել: Ունեմ կապեր թանգարանի մտահոգ աշխատակիցների հետ:

 

Ինձ հասել է տեղեկություն, որ մրցույթի հարցաշարը ներդրվում է թանգարանի տնօրենի կողմից: Եթե կազմվում է թանգարանի տնօրենի կողմից որպես 12 տարվա աշխատանքների, թոհ ու բոհի միջով անցած կազմակերպիչ-տնօրեն, հրաշալի է, բայց սա մրցակցության խախտում է, եթե ինքը մասնակցի մրցույթին:

 

Իմ կարծիքով՝ արդեն իսկ ապօրինությունը կա, ֆիքսված է, որևէ տեղ չկա հայտարարություն, որ լինելու է մրցույթ: 

 

Արդեն իսկ խախտվել են մրցույթի հավասար լինելու պայմանները, այսինքն՝ չի կարելի սա որպես հիմք վերցնել և մրցույթ անցկացնել»,-եզրափակում է Խորեն Գրիգորյանը:

 

«Փաստը» հարցի վերաբերյալ պարզաբանում ստացավ նաև Կարեն Արիստակեսյանից, որն այս պահին թանգարանի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատարն է:

 

Արիստակեսյանը նշում է՝ կոնկրետ այս դեպքում տնօրենի պաշտոնի համար հայտարարվում է մրցույթ, որին կարող է մասնակցել յուրաքանչյուրը: «Եթե մարդիկ չեն գալիս մրցույթին և բամբասում են, նշանակում է, որ պատրաստ չեն մրցելու:

 

Չեմ ուզում իջնել այդ մարդկանց մակարդակին: Մրցույթի համար հայտարարված են ժամկետներ, այն կազմակերպում է լիազոր մարմինը: Կա մրցույթի կարգ, որը հաստատված է պաշտպանության նախարարի հրամանով:

 

Մրցույթի հայտարարությունը որևէ մեկը չի թաքցնում, բոլորը շահագրգիռ են, որ մարդիկ մասնակցեն, այն արդար անցկացվի և հաղթի արժանավորը, այդ թվում և ես:

 

Այս տարիների ընթացքում, երբ տնօրեն եմ եղել, Սարդարապատում բավականին գործ եմ կատարել: Դա տեսանելի է այն մարդկանց համար, որոնք կուրությամբ չեն տառապում: Եթե մարդը 12 տարի առաջ եղել է Սարդարապատում և հիմա էլ այցելի, ապա տարբերությունը կտեսնի:

 

Կառչած չեմ այդ աթոռից: Անգամ չեմ դիմել մրցույթին, դեռ ժամանակ կա, իսկ մարդիկ արդեն աղմուկ են բարձրացնում իրենց անզորությունը դրսևորելով: Նրանք թանգարանագիտության և ազգագրության հետ ընդհանրապես կապ չունեն:

 

Հրավիրում եմ բաց և թափանցիկ մրցույթի, որին հետևելու է կառավարության ներկայացուցիչը, ՀԿ-ների ներկայացուցիչներ: Ինչպե՞ս եք պատկերացնում՝ կարո՞ղ եմ գրել մի շարք իրավական ակտերի նախագծերից բխող հարցաշարեր: Իհարկե, չեմ կարող:

 

Դա կազմելու, փորձաքննություն անցնելու խնդիր ունի»,ասում է Արիստակեսյանը:

 

Նա նշում է՝ մրցույթին մասնակցել ցանկացողն ուղղակի պետք է տիրապետի օրենսդրությանը: «Համակարգիչը և՛ բանավոր, և՛ գրավոր հարցերն ընտրում է պատահականության սկզբունքով: Եթե մասնակիցը հաղթահարում է այդ երկու փուլը, պետք է ներկայացնի իր հայեցակարգը:

 

Մասնակիցները պետք է թանգարանագիտության հիմունքներ սովորեն, հասկանան ժամանակակից թանգարաններն ինչի համար են, ինչ խնդիրներ ու գործառույթներ ունեն:

 

Զանգում են, հարցնում՝ ինչո՞ւ է թանգարանը քիչ միջոցառում անում:

 

Թանգարանն իր դերակատարությունն ունի մարզի տարածքում և համահայաստանյան սոցիալ-մշակութային տիրույթում, և այս խնդիրները դրված են թանգարանի կանոնադրության մեջ»,-եզրափակում է Արիստակեսյանը:

 

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ