«Շատ հաճախ մեզ կո­չում են տա­լիս, խո­սում մեր մա­սին, երբ ճա­նա­չում ենք ձեռք բե­րում ար­տա­սահ­մա­նում»

Օպերային անվանի երգիչ Վահրամ Թադևոսյանը, որն աշխարհին հայտնի է Վաննո Թադեո արտիստական անունով, երկու տասնամյակից ավելի է՝ բնակվում է արտասահմանում, սկզբում՝ Իսպանիայում, իսկ հիմա էլ՝ Իտալիայում:

Նա մի շարք մրցանակների դափնեկիր է՝ «Ոսկե ձայն», «Եվրոպայի բացառիկ լավագույն տենոր», «Գրան տենոր», «Շվեդիայի տարվա լավագույն երևույթ-հյուր»: Չնայած արդեն վաղուց է մշտական բնակություն հաստատել արտերկրում, հաճախ հայրենիքում հանդես է գալիս մենահամերգներով և որպես հյուր մասնակցում ամենատարբեր տոնակատարությունների:

1996 թվականին կաթողիկոս Գարեգին Ա-ի աջակցությամբ նա մեկնել է Եվրոպա՝ մասնակցելու Ֆ. Վինիասի միջազգային մրցույթին, որտեղ արժանացել է դիպլոմի և Վերդիի անվան մրցանակի: Դրանից հետո էլ կապեր են ստեղծվել տարբեր երկրների մշակութային գործիչների հետ, և տենորը բնակություն է հաստատել Իսպանիայում:

Բացի երգարվեստը, Վաննո Թադեոն զբաղվում է նաև գեղանկարչությամբ:

«Փաստի» հետ զրույցում երգիչն ասում է՝ պրոֆեսիոնալ հայ արվեստագետի համար շատ դժվար է մշտապես Հայաստանում բնակվելը: 

«Ես կարող եմ շատ լավատեսորեն մոտենալ հարցերին, դրական բաներ ասել, բայց դա կեղծ կլինի: Ճշմարտությունն այլ է: Էթնիկական տաղանդը ցույց տալու համար ստեղծագործողները պետք է թողնեն Հայաստանը, երկար ժամանակ ուրիշները «զբաղվեն» իրենցով, և հետո նոր Հայաստանն ասի, որ «նրանք իր զավակներն են»:

Այստեղ մեզ կոչում են տալիս, խոսում մեր մասին, երբ ճանաչում ենք ձեռք բերում արտասահմանում:

Շատ անգամ նեղսրտում եմ նման վերաբերմունքից: Ընդ որում՝ սա վերաբերում է արվեստի բոլոր ոլորտների ստեղծագործողներին»,- նշում է Վաննո Թադեոն:

Նա ընդգծում է, որ շատ հաճախ լրատվամիջոցները չեն լուսաբանում ստեղծագործողներին, նրանց գործունեությունը: «Ամեն ինչ անցնում, գնում է: Արվեստագետի պատճառած հաճույքը փոխարինվում է ամենօրյա էժանագին տեսահոլովակներով և ոչ հայկական երգարվեստով:

Ուզում եմ հուսալ, որ աստիճանաբար ինչ-որ քայլեր կարվեն այս ուղղությամբ: Երգեր կան, որոնք գուցե չեն վերանա, բայց պետք է լինի տարանջատում, ամեն ոճի երաժշտությունը պետք է հնչի իր համար նախատեսված վայրում: Օրինակ՝ երգեր կան, որոնք պետք է հնչեն բացառապես ռեստորաններում, անգամ էկրաններ չպետք է բարձրանան»,-կարծում է մեր զրուցակիցը՝ նշելով, որ ինչ-որ առումով պետք է վերահսկելի լինի նաև տարբեր վայրերում հնչող երաժշտությունը:

Անդրադառնում ենք երիտասարդների հետաքրքրվածությանը դասական երաժշտությամբ: «Շփվում եմ երիտասարդների հետ, ուրախ եմ ասել, որ երիտասարդներն այցելում են դասական համերգների:

Հրավիրվել եմ տարբեր միջոցառումների, ուսուցողական աշխատանքներ տարել երիտասարդների հետ: Նրանք սկսում են հասկանալ, որ, բացի կենցաղային հարցերը, չպետք է անմասն մնան նաև որակյալ մշակույթից, երաժշտությունից, որը, կարծես թե, վերացել է հայերիս միջից»,-նշում է երգիչը:

Տարիներ շարունակ Հայաստանի և Արցախի անկախության մի քանի հոբել յանները մեկնարկել են Վաննո Թադեոյի մենահամերգներով: Ասում է՝ առաջինն էր, որ տարիներ առաջ բարձրակարգ համերգ կազմակերպեց Գյումրիում: Վերջերս էլ Գյումրիում ոսկե մեդալի է արժանացել:

Նշում է՝ սա իր համար մեծ պատիվ էր:

Անտեսվածության մասին խոսելիս իմիջիայլոց հիշում է՝ վերջերս մասնակցել է Կոմանդոսի 80-ամյակին նվիրված համերգին: «Իմ կարծիքով, այն շատ խղճուկ էր կազմակերպված: Պետք էր այդ մարդու հոբել յանն ավելի մեծ շուքով նշել: Ցավալի է, բայց մեծ արժեքներ են անտեսվում:

Ժամանակ առ ժամանակ արտերկրում բնակվող հայերը, հայկական կենտրոնները միջոցառումներ են կազմակերպում, բայց այստեղից մատը մատին չի խփվում: Ամեն ինչ կազմակերպում են դրսում բնակվողները, հետո նոր Հայաստանը կարող է ինչ-որ մասնակցություն ունենալ:

Օրինակ՝ Բարսելոնում ամիսներ առաջ կազմակերպվեց բարեգործական համերգ՝ քառօրյա պատերազմում վիրավորված տղաների համար»,-եզրափակում է տենորը:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ