Իսկապե՞ս առողջության համար այդքան վտանգավոր են բջջային հեռախոսները

Բջջային հեռախոսների միկրոալիքային ճառագայթումը վտանգավոր է, և այդ պատճառով խորհուրդ չի տրվում հեռախոսը պահել սրտին մոտ:

Իրականում այնքան էլ այդպես չէ:

Բանն այն է, որ կոնկրետ սրտի վրա բջջային հեռախոսի ալիքների ազդեցության հարցով գիտնականները չեն էլ խոսում, սա ընդամենը ժողովրդական բանահյուսության ժանրից է: Տարբեր գիտնականներ կատարել են բազմաթիվ տարբեր հետազոտություններ՝ հայտնաբերելու համար, թե ինչ վտանգավոր ազդեցություն ունի բջջային հեռախոսը մարդու օրգանիզմի վրա: Արդյունքում որոշները գտել են, որ բջջային հեռախոսները բերում են փոփոխությունների ուղեղում, որոշները գտել են, որ առաջանում է ԴՆԹ-ի մոլեկուլի մուտացիա, բայց կան այնպիսիք, որոնք ընդհանրապես գտնում են, որ ոչ մի նման բան էլ չկա: Օրինակ՝ Իսրայելի տեխնոլոգիական ինստիտուտի աշխատակիցները պրոֆեսոր Լևի Շեխտերի ղեկավարությամբ հետազոտել են և գտել, որ բջջային հեռախոսները անվերադարձ փոփոխություններ են առաջացնում աչքերում: Որպես փորձակենդանի նրանք վերցրել են հորթերին, որոնց 12 օր ենթարկել են 10 րոպեանոց ընդմիջումներով 50 րոպեանոց միկրոալիքների ազդեցության: Արդյունքում նկատվել է հորթերի աչքերի օպտիկական հատկությունների վատացում: Այնուամենայնիվ, համարվում է, որ բջջային հեռախոսների ամենահավանական վատ ազդեցությունը մարդու օրգանիզմի վրա ուղեղի քաղցկեղի առաջացումն է, ավելի կոնկրետ՝ ականջը ուղեղի հետ կապող նյարդերի ուռուցքը: Սակայն անգամ այս դեպքում քաղցկեղի ուսումնասիրության բրիտանական ինստիտուտի աշխատակիցների և պրոֆեսոր Էնտոնի Սվերդլոյի կատարած հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ մոտ երկու տասնամյակ մասսայականորեն բջջային հեռախոսների օգտագործումը չի բերել աշխարհում ուղեղի քաղցկեղի դեպքերի ավելացման: Սակայն պետք է հիշել, որ բջջային հեռախոսների օգտագործումը այնքան էլ երկար պատմություն չունի, և անհայտ է, թե հիվանդացությունների ինչ ցուցանիշներ կգրանցվեն մի քանի տասնամյակ անց: Հետո էլ պետք է հիշել, որ, ասենք, 1990-ականների և ներկայիս բջջային հեռախոսների միջև «սար ու ձորի» տարբերություն է՝ ճառագայթման տեսակետից: Զարգացմանը համապատասխան բջջայինները նաև ավելի անվտանգ են դառնում: Բջջային հեռախոսների վտանգավորության հարցով առայժմ միայն վիճաբանություններ են, և ոչ մի կոնկրետ արդյունք չկա: Կարևոր են նաև երեխաների վրա բջջայինների ունեցած ազդեցությունների հետազոտությունները: Այս պահին ընդամենը կան բջջային հեռախոսների անվտանգ օգտագործման ցուցումներ, որոնք կարող են կանխել հետագայում առաջանալիք առողջական ռիսկերը: Դրանք են՝ հաճախակի չզանգել բջջային հեռախոսով, մանավանդ, եթե ձեռքի տակ կա «ֆիքսված» հեռախոս, հնարավորինս սահմանափակել խոսակցությունների տևողությունը, զանգել միայն լավ ազդանշանի պայմաններում, քանի որ վատ ազդանշանի դեպքում էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը շատ է, օգտագործել թույլ ճառագայթող հեռախոս՝ այդ տվյալը լինում է հեռախոսի օգտագործման հրահանգում, օգտագործել ականջակալներ և զանգելու փոխարեն հնարավորինս օգտվել SMS ծառայությունից:

Իսկ ժողովրդական բանահյուսության այն առասպելի առաջացումը, որ հեռախոսը վտանգավոր է սրտի մոտ պահել, միանգամայն պարզ պատճառ ունի: Այստեղ մեղավորը այն է, որ զանգի դեպքում հիմնականում լինում է նաև հեռախոսի վիբրացիա, եթե այդ ֆունկցիան հաստատված է օգտատիրոջ կողմից: Մարդու օրգանիզմում բջջային հեռախոսի վիբրացիայի նման վիբրացիա կարող է լինել սրտի շրջանում ՝ սրտի զարկերի արդյունքում, և մարդը չի իմանում՝ դա զանգի՞ վիբրացիան է, թե՞ սրտի, ու ծնվում է մոլորությունը:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Past.am-ը