Ծնողի համար չկա ավելի կարևոր բան քան երեխայի առողջությունը: Եվ երբ երեխան հիվանդանում է ծնողները պատրաստ են իրենց կյանքը նվիրաբերել, միայն թե սեփական երեխային առողջ տեսնեն: Սակայն, ցավոք սրտի, երբեմն ոչինչ չի օգնում ու թող ոչ մի ծնող երեխայի կորուստ չտեսնի:
Վեցամյա Ելենան ոչ մի բանով չէր տարբերվում այլ երեխաներից, սիրում էր նկարել, կարդալ երազում էր մեծանալ և մայրիկ դառնալ, ցանկանում էր նաև ուսուցչուհի լինել: Մի օր Ելենայի ծնողները սարսափելի բան իմացան: Նրանց դստերը մնացել էր ընդամենը 135 օրվա կյանք: Նրանք տառապում էին այդ մտքից: Նրանք ամեն ինչ անում էին, որպեսզի երեխայի ամեն ապրած րոպեն տոն լիներ երեխայի համար: Ժամանակը սահում էր և աղջկա վիճակը օրեցօր ավելի էր վատանում: Ի վերջո նա գամվեց անկողնուն և այլևս խոսել չէր կրողանում:
Օոգոստոսի 1-ին նա հրաժեշտ տվեց երկրային կյանքին: Չնայած, որ ընտանքիը գիտեր, որ աղջկան հաշված օրեր են մնացել, այնուամենայնիվ դստեր մահը սարսափելի հարված եղավ նրանց համար:
Ելենայի մահվանից մի քանի օր անց մայրը տան տարբեր անկյուններում գրություններ էր գտնում, որ թողել էր Ելենան:
Այդ թղթիկների վրա գրված էր «Ես ձեզ սիրում եմ», նկարված էին սրտիկներ, ծաղիկներ: Նրանք գտան այդպիսի հարյուրավոր գրություններ, որոնք տեղավորեցին տուփերի մեջ: Աղջկա մահից երկու տարի անց, Ելենայի ծնողները այդ գրություններով գիրք հրատարակեցին:
Միայն մի գրություն իրենց պահեցին, որտեղ Ելենան իրեն պատկերել էր հրեշտակի թևերով:
