Արդիականացման ծրագիրը կշրջանցի՞ Նժդեհին. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Պարզվում է, որ ՀՀԿ–ում ոչ թե ամառային հանգիստն են վայելում, այլ լուրջ գործով են զբաղված. կուսակցության արդիականացման աշխատանքներ են իրականացնում: Ավելին, ծրագրեր են մշակում, որով էլ, հավանաբար, կներկայանան առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

«Փաստ»–ի հետ զրույցում ՀՀԿ կազմակերպչական հանձնաժողովի նախագահ Ռուբեն Թադևոսյանը հաստատեց տեղեկությունը և հայտնեց, որ արդիականացման ծրագրեր ՀՀԿ–ն մշտապես է իրականացրել, իսկ այս անգամ մշակվող ծրագրի մանրամասների մասին հասարակությունը ժամանակ առ ժամանակ կտեղեկացվի:

«Մեր գործադիրի նիստերից հետո պարբերաբար կտեղեկացնենք»,– ասաց Ռ. Թադևոսյանը: Հարցին, թե արդիականացման ծրագրի շրջանակներում ՀՀԿ հիմնական կազմի թարմացում, ԳՄ անդամների փոփոխություն է ենթադրվո՞ւմ, ՀՀԿ կազմակերպչական հանձնաժողովի նախագահն ասաց. «Խոսքը գաղափարներին, կառուցվածքներին և ընդհանուր մարտավարությանն է վերաբերում»:

Իհարկե, կուսակցության կառուցվածքային և ընդհանուր մարտավական սկզբունքների փոփոխությունը, առավել ևս դրանց արդիականացումը,առավել ևս ՀՀԿ–ի հետ կատարվածից հետո, նորմալ էվոլ յուցիոն պրոցես է: Եվ ցանկացած կուսակցություն էլ պետք է ժամանակ առ ժամանակ վերանայի իր կառուցվածքն էլ, մարտավարական սկզբունքներն էլ: 

Բայց, օրինակ, «գաղափարների արդիականացում» ասվածը, համաձայնեք, որ այնքան էլ հասկանալի չէ: 

Պարզ չէ, օրինակ, թե հանրապետականները որոշել են ավելի՞ մոտենալ նժդեհականությանը, թե՞ այն որպես գաղափարախոսություն վերջնականապես ուզում են ծալել ու մի կողմ դնել, որպեսզի չխանգարի: Իրականում անցած 20 տարիներին հենց այդպես էլ կար: Այն ոչ միայն ծալած ու մի կողմ էր դրած, այլ անգամ կուսակցության անդամներից շատերը չգիտեին, թե իրենք ինչ գաղափարների են դավանում կամ հետևում: 

Ու եթե ինչ–որ տեղ, հանկարծ, Նժդեհից ու նժդեհականությունից խոսք էր լինում, ՀՀԿ–ի միայն երիտասարդ ու պատրաստված կադրերն էին ճկունություն ցուցաբերում ու փորձում ինչ–որ ձևով որևէ հեռավոր կապ «գտնել» ՀՀԿ–ի կողմից սահմանած խաղի կանոնների ու նժդեհյան գաղափարախոսության միջև: 

Հիմա հարց է ծագում, թե այդ արդիականացման ծրագրում, կուսակցության կողմից թույլ տրված սխալների վերանայման, ՀՀԿ–ի հանդեպ կորած հավատի վերականգնման ի՞նչ մեթոդներ են կիրառվելու: Ինչպե՞ս են հասկանալու, թե ով էր հոգով–սրտով ՀՀԿ– ական, իսկ ով ընդամենը իր սեփական շահից դրդված էր ծափահարում և ընտրությունների ժամանակ թիվ «վիզ դնում»:

Հետաքրքիր է, թե արդյո՞ք հաշվելու են նրանց, ովքեր ընդամենը մի քանի ամիս առաջ նույն այդ կուսակցության հիմնած բարքերի ու «ավանդույթների» շնորհիվ էին գյուղապետի, քաղաքապետի, մարզպետի կամ այլ պաշտոն «ստացել», իսկ հիմա երբեմնի հպարտությամբ, ուրախությամբ շտապում են հայտարարել, որ դուրս են եկել ՀՀԿ– ից, ինչպես օր առաջ վարվեց Մեծամորի քաղաքապետը:

Հիմա կասեք՝ կյանք է, ամեն ինչ էլ պատահում է, բայց այդպես էլ անհասկանալի է մնում հարցը, թե առնետավազքը, որը, ինչպես հայտնի դարձավ վերջին 20–30 տարիներին, ի թիվս այլոց՝ հին հայկական ավանդույթներից է, որը հավանաբար կրկին ժառանգել ենք մեր նախնիների դառը կյանքի պատճառով, կստանա՞ իր շարունակությունը, թե՞ կվերածվի իրական ինքնամաքրման: Հիմա հարց. ի՞նչ եք կարծում, եթե ժամանակին Նժդեհն այս ամենն այսքան խորը պատկերացներ, նժդեհականության տեսությունն արդյո՞ք նույն բովանդակությունը կունենար, թե՞ ինքն էլ ժամանակից առաջ կընկներ ու ավելի կոշտ գնահատականներ կտար սովորական դարձած՝ «ազգի ու հայրենիքի դավաճանություն» կոչվող եզրույթին: