Ո՞ւմ դեմ է պայքարում Արաբիան

Ոչ ոք չգիտի, թե հատկապես վերջին շրջանում սաուդյան պաշտոնատարներն ինչ նկատի ունեն՝ ահաբեկչություն, անջատողականություն և արմատականություն ասելով, գչրում է «Փաստ» օրաթերթը: Սակայն, չգիտես ինչու, ոչ ոք չի զարմանում, թե ինչպես է պատահել, որ 2015 թ.–ից սկսած՝ Արաբիան 41 արաբական պետություններից կազմված Հակաահաբեկչական կոալիցիա է ղեկավարում, և հարց էլ չի տրվում, թե ինչո՞ւ այդ պայքարի արդյունքները, արդեն 2 տարի, որևէ կոնկրետ տեղում չեն երևում:

Անկեղծ ասած, հաշվի առնելով այն փաստը, որ այս երկրում նույնիսկ ԴԱԻՇ–ի կամ Ալ–Քաիդայի անունները բարձրաձայնելիս են վարանում միաժամանակ նաև ահաբեկչական խմբավորում բառակապակցությունն արտասանել, հաշվի առնելով Էր Ռիադի քաղաքականությունն ու հատկապես թագաժառանգ արքայազնի ելույթ/հարցազրույցները, այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, թե ողջ աշխարհում և հատկապես Մերձավոր Արևելքում միակ ահաբեկիչներն Իրանը, Եմենի հուսիները, Սիրիայի նախագահ Բաշար–ալ Ասադն ու լիբանանյան Հըզբոլլահն են, որոնց դեմ էլ պայքարի կոչ է հնչեցնում երկրի փաստացի տիրակալ Մուհամմադ բեն Սալմանը:

Վերջինս, ի դեպ, հանգստյան օրերին Էր Ռիադում էր հյուրընկալել սունիական 41 երկրների ներկայացուցիչներին (Հակաահաբեկչական կոալիցիայի համաժողովի շրջանակներում), որոնց ուղղված ողջույնի խոսքում հայտարարեց, թե՝ «Ահաբեկիչները պիտի գիտակցեն, որ մենք բոլորս միասին ամեն ինչ կանենք՝ ահաբեկչության վտանգը չեզոքացնելու համար և թույլ չենք տա, որպեսզի ահաբեկիչները ձևախեղեն մեր խաղաղ տարածաշրջանը»: Ավելին՝ երիտասարդ արքայազնը մամուլին կոչ արեց առավել ակտիվ դերակատարում ունենալ անջատողականության դեմ պայքարում և արաբական աշխարհի ինտելեկտուալներին էլ խնդրեց օժանդակել երիտասարդությանը, որպեսզի վերջինս արմատական գաղափարախոսությունների ճիրաններում չհայտնվի:

Բնականաբար, վերոնշյալից հետո փորձագիտական աշխարհը ջանում է հասկանալ, թե որոնք են լինելու Արաբիայի թագաժառանգի հերթական քայլերը, որն այս պահին առայժմ պաշտպանության նախարար է և Հակակառուպցիոն պայքարի հանձնաժողովի նախագահ: Մենք արդեն նախորդ նյութերից մեկում տեղեկացրել էինք, որ այս հարցում երկու տեսակետ կա. մի մասը պնդում է, որ Արաբիան, բազում տհաճությունների ստեղծմամբ հանդերձ, կբավարարվի Լիբանանի, Իրաքի և Իրաքի proxy պատերազմով և ուղիղ ռազմական բախման չի գնա Թեհրանի հետ, մյուս մասն էլ, հաշվի առնելով հատկապես արքայազնի՝ New York Times–ին տված վերջին հարցազրույցը, որում նա Իրանի գերագույն հոգևոր առաջնորդին Մերձավոր Արևելքի Հիտլեր կոչեց, Հարիրիի հերթական հարձակումը Հըզբոլլահի դեմ, Իրաքում քրդերի անակնկալ գրոհը շիական աշխարհազորայինների դեմ, որում Արաբիայի հետքն է երևում, ուղղակի պատերազմ են կանխատեսում՝ դրա նախանշանը Մուհամմադ բեն Սալմանի թագավոր կարգվելը դիտելով:

Թեհրանում, սակայն, հանգիստ են. այստեղ հայտարարել են, թե ողջ աշխարհը գիտի՝ ովքեր են ձևախեղում տարածաշրջանը, ում ֆինանսավորմամբ, ահաբեկչական ինչպիսի խմբերի միջոցով, և հարկ չեն համարել նույնիսկ վերոնշյալ համաժողովին անդրադառնալ: Ինչ վերաբերում է թագաժառանգ արքայազնի անզուսպ արտահայտություններին՝ Թեհրանն այն միանգամից էր տհասության արդյունք որակել: «Վստահ ենք՝ աշխարհը որևէ կշիռ չի տալիս Էր Ռիադին՝ նրա թագաժառանգ արքայազնի տհաս, անխոհեմ և զավեշտալի արտահայտությունների պատճառով»,– ԻՌՆԱ–ի վկայությամբ՝ հայտարարել է Իրանի ԱԳՆ խոսնակ Բահրամ Քասեմին, հավելելով, որ Արաբիայի թագաժառանգն ընթանում է մերձավորարևելյան բռնապետների հետքերով, որոնց ճակատագրի հետ կապված՝ նա խորհելու լուրջ առիթ ունի:

Գոհար Սիմոնյան